Otto Wagner (architekt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otto Koloman Wagner (ur. 13 lipca 1841 w Penzing pod Wiedniem, zm. 11 kwietnia 1918 w Wiedniu) – czołowy austriacki architekt i urbanista okresu secesji i początków modernizmu, lider stowarzyszenia Secesja Wiedeńska, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu.

11 kwietnia jest 101. (w latach przestępnych 102.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 264 dni. Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

Życiorys[ | edytuj kod]

Otrzymał staranne wykształcenie. Ukończył dwie klasy wiedeńskiego gimnazjum akademickiego (1852) a następnie szkołę opactwa benedyktynów w Kremsmünster w Górnej Austrii (1856). Na Politechnice Wiedeńskiej po zdaniu matury (1857) studiował matematykę, fizykę, pomiary geometryczne, technologię i rysunek (1857-1859). Studia uzupełniał u asystenta Karla Friedricha Schinkela – Carla Ferdinanda Busse w królewskiej Berlińskiej Akademii Budownictwa (1860-1861), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (1861-1862). Był tam uczniem Augusta Sicarda von Sicardsburg i Eduarda van der Nülla.

Akademie der bildenden Künste Wien (Akademia Sztuk Pięknych w Wiedniu) - państwowa uczelnia artystyczna, jedna z najstarszych uczelni tego rodzaju w Europie.Friedrich Ohmann (ur. 21 grudnia 1858 we Lwowie, zm. 6 kwietnia 1927 w Wiedniu) - austriacki architekt, tworzący w stylu secesji. Czynny głównie w Czechach.

Bardzo uzdolniony, mając 21 lat w 1862 rozpoczął pracę w zespole Ludwiga von Förstersa (1797–1863). Po jego śmierci prowadził samodzielną pracownię architektoniczną projektując w duchu historyzmu w stylu neorenesansowym. Był także budowniczym realizującym projekty architektoniczne Heinricha von Förstera, Emila von Förstera i Theophila von Hansena. W latach 70. i 80. XIX wieku zrealizował szereg willi i budynków mieszkalnych w Wiedniu a także w innych miastach monarchii habsburskiej. Jego najważniejszym projektem z tego okresu jest synagoga w Budapeszcie (1871-1872). Uczestniczył wówczas w wielu konkurach architektonicznych, w tym organizowanych przez dwór cesarski.

Josef Hoffmann (ur. 15 grudnia 1870 w Pirnitz, zm. 7 maja 1956 w Wiedniu) - austriacki architekt i projektant sztuki użytkowej (mebli, tkanin, szkła, metaloplastyki i dzieł jubilerskich), współzałożyciel Secesji Wiedeńskiej i Warsztatów Wiedeńskich.Adam Penkalla (ur. 17 listopada 1944 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 24 lipca 2003 w Radomiu) – polski historyk, archiwista, pedagog.

Jest uważany za jednego z najważniejszych pionierów wczesnego modernizmu, zarówno jako autor licznych projektów architektonicznych, jak i tekstów teoretycznych. Jego odchodzenie od historyzmu rozpoczęło się już w latach 80. XIX wieku, kiedy zaczął stosować bardziej swobodne podejście do jego form a także konstrukcji budynków. M.in. w pierwszym znaczącym wybudowanych w latach 1882-1884 przez Wagnera budynku publicznym Österreichische Länderbank przy Hohenstaufengasse 3. zaaranżował pokoje w zgiętej osi – z okrągłym, szklanym dachem pełniącym funkcję zawiasu – i tym samym stworzył jeden z najbardziej innowacyjnych budynków biurowych swoich czasów. W latach 1885-1886 zbudował dla siebie i ukochanej żony Louise pierwszą willę na przedmieściu Wiednia w Penzing. Jej wymiary i wyposażenie w istocie przypominały pałacyk. W 1905 sprzedał ten obiekt i na sąsiedniej nieruchomości zbudował mniejszą drugą willę. Zmiana jego języka formalnego jego projektów stała się już bardziej widoczna w budynku mieszkalnym zbudowanym około 1887 przy Universitätsstrasse 12 w którym odszedł od obowiązującego dotąd rygorystycznego rytmu z wydłużonymi osiami okien i płaskimi listwami pilastrowymi, a także ograniczył wystrój zewnętrzny.

Karol Fryderyk Schinkel (niem. Karl Friedrich Schinkel, także Carl Friedrich Schinkel; ur. 13 marca 1781 w Neuruppin, zm. 9 października 1841 w Berlinie) – niemiecki architekt, urbanista, projektant i malarz, jeden z wybitniejszych twórców klasycyzmu w Królestwie Prus, tworzący także w stylu arkadowym; szkołą Schinkla (niem. Schinkelschule) nazwano działalność grupy niemieckich architektów kontynuujących styl Schinkla.Kościół am Steinhof (niem. Kirche am Steinhof, znany również jako Kirche zum heiligen Leopold – kościół pw. św. Leopolda) – rzymskokatolicki kościół w Wiedniu, w dzielnicy Penzing. Zbudowany został w latach 1904–1907 przez Ottona Wagnera jako część zespołu szpitalnego dla umysłowo chorych.

Po 1893 stał się jednym z najwybitniejszych przedstawicieli nowego kierunku w architekturze i sztuce – secesji i modernizmu. W swojej książce „Nowoczesna architektura”, wydanej w 1895 za Georgem Semperem głosił konieczność uniezależnienia się od wzorców przeszłości. Propagował m.in. stosowanie prostych układów horyzontalnych, płaskich dachów i eliminację ozdób, podporządkowując w swoich dziełach dekorację konstrukcji i materiałowi. Wagner doceniał znaczenie nowych materiałów, np. żelazo, w którym widział duże możliwości w architekturze, której przyszłość widział w prostych elementach belek i słupów, w wielkich płaszczyznach ścian. To zerwanie z dotychczasowymi kategoriami estetycznymi XIX wieku wynikały w dużej mierze z podejmowanych przez niego nowych zadań architektonicznych takich jak domy towarowe, dworce kolejowe, fabryki, a przede wszystkim budowy wiedeńskiej kolejki miejskiej Stadtbahn (1894–1901) i rozbudowy nabrzeży na kanale Dunaju(1898-1908). Najlepszym przykładem przemiany stylowej Wagnera jest Pocztowa Kasa Oszczędności w Wiedniu, której wielka hala zwraca uwagę swoją prostotą i nowoczesnością z widocznymi stalowymi filarami i belkami, gładkimi powierzchniami ścian bez ozdób i jasnym szklanym sklepieniem na konstrukcji aluminiowej. W latach 1899–1905 był członkiem Secesji Wiedeńskiej, jej najbardziej charyzmatyczną postacią i liderem. W jego skład weszli także jego najbardziej utalentowani studenci i współpracownicy, tacy jak Joseph Maria Olbrich i Josef Hoffman. Starał się realizować ideę jedności architektury wielokrotnie projektując wyposażenie wnętrz i meble – zwłaszcza własnych mieszkań, m.in. w Wiedniu przy Köstlergasse 1-3, a także w dwóch kamienicach w Wiedniu, przy ul Wienzeile 38-40. Podobnie postąpił także przy projektowaniu wnętrz kościoła szpitalnego św. Leopolda w Steinhof. W tym ostatnim chciał połączyć wymogi estetyki modernistycznej z tradycją budownictwa kościelnego, za co spotkał się z krytyką bardziej zachowawczych kręgów społeczności wiedeńskiej.

Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.Cesarski Austriacki Order Franciszka Józefa (niem. Kaiserlich-Österreichischer Franz Joseph-Orden) – odznaczenie Cesarstwa Austriackiego za zasługi cywilne i wojenne, nadawane od 1849 do 1918.

Był także znaczącym urbanistą. Jego pierwszą znaczącą pracą w tym zakresie było powstałe jeszcze w związku z historyczną tradycją duże studium urbanistyczne dla dzielnicy muzealnej „Artibus” (1880) które spotkała się z dużym uznaniem w kręgach projektantów i architektów. Jego oryginalnym wkładem w rozwój modernistycznej urbanistyki stał się przedstawiony na konkursie w 1893 ogólny plan Wiednia. Opierając się na założeniu nieustannie rozwijającego się miasta, Wagner widział rozwiązanie w stworzeniu klarownego układu linii ulic, z dominacją centrum miasta i stworzeniem jego obwodnicy. Zdecydowanie sprzeciwiał się lansowanej przez innych współczesnych urbanistów, takich jak Camillo Sitte czy Karl Henric koncepcji „malowniczego” krajobrazu miasta i opowiedział się za budową głównych osi miasta. W swoim studium „Die Großstadt” (1911) opowiadał się także za zagospodarowaniem lewego brzegu Dunaju, co zostało zrealizowane dopiero w latach 60. i 70. XX wieku.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Był także wykładowcą akademickim – profesorem od 1913 profesorem honorowym Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (1894-1915). Zastąpił na tym stanowisku Carla Hasenauera. W latach 1911-1912 był także prorektorem Akademii Sztuk Pięknych. Współpracował z czasopismem „Hohe Warte” (1904-1907). Ze względu na autorytet, wynikający z jego zrealizowanych prac a także publikacji, jako nauczyciel przyciągnął najbardziej kreatywne umysły z Wiednia i krajów Austro-Węgier. Wielu z nich należało później do czołowych architektów swoich czasów, byli także Jan Kotera, Jože Plečnik, Max Fabiani, Josef Hoffmann założycielami narodowych szkół architektury. Do jego uczniów zaliczali się także m.in: Koloman Moser, Joseph Maria Olbrich, Rudolf Schindler, Friedrich Ohmann, Hans Mayr, Karl Ehn, Pavel Janák i Josef Chochol. W okresie międzywojennym wielu jego uczniów było realizatorami programu budowy nowych dzielnic mieszkalnych „Czerwony Wiedeń”. Pracownicy biura planowania miasta Karl Ehn, Engelbert Mang i Hans Pfann, a także zaangażowani przez Hubert Gessner i Rudolf Perco byli zaangażowani w budowie monumentalnego „Volkswohnpaläste”.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Joseph Maria Olbrich (ur. 22 grudnia 1867 w Opawie, zm. 8 sierpnia 1908 w Düsseldorfie) – austriacki architekt tworzący w stylu secesji.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Architekt (gr. architéktōn – kierownik budowy, majster budowniczy) – interdyscyplinarny zawód trudny do jednoznacznego zdefiniowania i w zależności od kraju, w różnym czasie, przedstawiciele tego zawodu spełniali nieco odmienne funkcje. Jest to zawód interdyscyplinarny (łączący wiele dziedzin nauki i techniki). Architektami nazywa się:
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Modernizm − ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Jerzy Szczepański (ur. 10 maja 1950 w Jaworzynie Śląskiej) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki.
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława (ros. Императорский и Царский Орден Святого Станислава) – order Imperium Rosyjskiego.
Jože Plečnik (także Josef Plecnik, ur. 23 stycznia 1872 w Lublanie, zm. 7 stycznia 1957 tamże) - słoweński architekt.

Reklama