Otto I Starszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otto I Starszy (ur. ok. 1272, zm. 17 stycznia 1328) – landgraf Dolnej Hesji od 1308 roku, landgraf Hesji od 1311 roku z dynastii heskiej.

Rudolf II (ur. 1307 - zm. 6 grudnia 1370) – władca Saksonii-Wittenbergii od 1356 roku, elektor. Pochodził z dynastii Askańczyków.Hrabstwo Ravensbergu (niem. Grafschaft Ravensberg) – państwo wchodzące w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego, położone w Westfalii na terenie obecnych Niemiec, powstałe w XI w., od połowy XIV w. pod władzą hrabiów Bergu i książąt Jülich, od początku XVII w. natomiast margrabiów brandenburskich i następnie królów pruskich, w 1815 ostatecznie zlikwidowane i włączone do pruskiej prowincji Westfalia.

Otto był synem pierwszego landgrafa Hesji Henryka I i jego pierwszej żony Adelajdy brunszwickiej. Pod wpływem drugiej żony – Mechtyldy z Kleve, ojciec zamierzał podzielić księstwo pomiędzy najstarszych synów z obu małżeństw, dwóch młodszych synów z tych małżeństw przeznaczając do stanu duchownego. Otto sprzeciwił się temu (był młodszym synem z pierwszego małżeństwa) i wbrew woli ojca poślubił Adelajdę z Ravensbergu. W 1296 r. jednak król Adolf zatwierdził podział, zgodnie z którym najstarszy syn z pierwszego małżeństwa, Henryk, miał otrzymać Górną Hesję, a Jan, najstarszy syn z drugiego małżeństwa – Dolną Hesję. Otto mógł otrzymać jedynie udział w Górnej Hesji. Z pomocą hrabiego Ziegenhain otwarcie sprzeciwił się, ale został pokonany przez wezwanego na pomoc króla Adolfa i został zmuszony do opuszczenia Hesji. W 1298 r. zmarł starszy brat Ottona, Henryk, i jego udział miał przypaść Ottonowi. Wrogość między Ottonem a jego ojcem spowodowała jednak, że ten pierwszy pozostawał na wygnaniu. Wrócił w 1302 r. wspierany przez króla niemieckiego Albrechta I Habsburga.

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

Po śmierci ojca Otton otrzymał Górną Hesję. Już w 1311 r., po śmierci Jana, który nie pozostawił męskiego potomka, ponownie zjednoczył Hesję. Ze związku z Adelajdą, córką hrabiego Ravensbergu Ottona III, pochodziło pięcioro dzieci:

  • Henryk II Żelazny (ok. 1299–1376/1377), następca Ottona jako landgraf Hesji,
  • Otto (1301–1361), arcybiskup Magdeburga,
  • Ludwik (ok. 1302–1345), ojciec następcy Henryka II, Hermana II Uczonego,
  • Herman (?–1368/1370),
  • Elżbieta (?–po 1354), żona księcia Saksonii Rudolfa II.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Walter Heinemeyer: Heinrich I., Landgraf von Hessen. W: Neue Deutsche Biographie. T. 8. Berlin: Duncker & Humblot, 1969, s. 356. [dostęp 2013-12-22].
  • Otto I. Landgraf v.Hessen. W: WW-Person [on-line]. [dostęp 2018-01-10].
  • Henryk I Dziecię (ur. 24 czerwca 1244, zm. 21 grudnia 1308) – pierwszy landgraf Hesji i założyciel dynastii heskiej.Albrecht I Habsburg (ur. 1255, zm. 1 maja 1308 nad rzeką Reuss koło Brugg) – od 1282 książę Austrii, od 1298 król Niemiec. Pochowany w Spirze.




    Reklama