Ostoja (kolejnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kolej szklarniowa Akademii Rolniczej w Poznaniu – ostoje wózków (drewniane, zewnętrzne)

Ostoja to rama pojazdu szynowego (np. lokomotywy, wagonu lub wózka). Zależnie od budowy i zastosowania taboru ostoja może być metalowa lub drewniana, a pod względem zawieszenia na osi, zewnętrzna lub wewnętrzna (umocowana po zewnętrznej lub wewnętrznej stronie koła).

Wagon – pojazd szynowy służący do przewozu osób, ładunków lub urządzeń w kolejowym transporcie lądowym. Wagon porusza się po torze lub linie (kolej linowa).Maźnica – w pojazdach szynowych łożysko ślizgowe osiowe wraz z urządzeniem smarującym (dawniej) lub obudowa łożyska tocznego pojazdu kolejowego (obecnie).

Ostoja parowozu[ | edytuj kod]

W wykształconej typowej postaci, ostoja parowozu to stalowa rama nośna, złożona z dwóch wzdłużnych belek (ostojnic), połączonych poprzecznicami. W zależności od technologii wykonania wyróżnia się ostoje blachowe (profile tłoczone z płyty grubości ok. 30 mm), belkowe (z walcowanych płyt stalowych grubości 70-125 mm) i kombinowane. Poprzecznice mogą być blachowe lub kątownikowe, a także w formie ażurowych skrzyń. Z przodu i tyłu ostoi ostojnice są połączone belkami zderzakowymi – czołownicą i tylnicą lub skrzynią sprzegową w przypadku parowozów z tendrem.

Rama, ramownica – prętowy układ statyczny, płaski lub przestrzenny obciążony siłami skupionymi, obciążeniem rozłożonym (równomiernie lub nierównomiernie)lub momentami. Ramy, w zależności od sposobu podparcia lub też schematu konstrukcji, mogą stanowić układy statycznie wyznaczalne lub statycznie niewyznaczalne (przesztywnione). Najprostszym układem ramowym statycznie wyznaczalnym jest rama lub łuk trójprzegubowy. Ramy występują m.in. jako elementy konstrukcji budynku lub budowli, np. w rozwiązaniach hal.Kolej – droga szynowa wraz z przeznaczonymi do ich eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz poruszającym się po tych drogach taborem, służąca do przewozu osób i rzeczy.

Ostojnice mają wycięcia i wykroje, w których mogą poruszać się w pionie łożyska osi (najczęściej maźnice, w nowszych konstrukcjach łożyska toczne), zawieszone na resorach. Niektóre konstrukcje miały ostoje zewnętrzne, z ostojnicami z zewnętrznej strony kół, napędzanych wówczas za pomocą korb Halla lub wykorbionych osi.

W kolejnictwie wózek to element podwozia pojazdu szynowego, w którym zamocowane są osie z kołami, mający możliwość ruchu obrotowego (głównie) względem opartego na nim nadwozia pojazdu.Lokomotywa – pojazd szynowy (stosowany od 1804) z własnym napędem, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) innych pojazdów (wagonów) po torach.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kolej
  • parowóz
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jan Piwowoński, Parowozy kolei polskich, Warszawa: WKiŁ, 1978, s. 36.




    Reklama