Ostatnia kohorta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostatnia kohortapowieść historyczna Waldemara Łysiaka wydana w dwóch tomach przez wydawnictwo Nobilis w 2005 roku.

Trybun wojskowy (łac. tribunus militum) – stopień oficerski w armii starożytnego Rzymu, wyższy niż centurion, niższy niż legat. Trybunowie wojskowi – w liczbie na ogół sześciu – razem z centurionami i legatem stanowili kadrę dowódczą legionu. Podstawową funkcją trybuna było (stałe lub czasowe) dowodzenie kohortą.Powieść historyczna – jedna z odmian powieści, której powstanie w nowożytnej formie datuje się na początek XIX wieku. Jej korzenie, według niektórych badaczy, sięgają starożytności (Odyseja), a przede wszystkim – średniowiecznych romansów rycerskich, czy późniejszych XVI lub XVII-wiecznych romansów awanturniczych. Powieść historyczna jest utworem dymorficznym, powstałym na dwóch podstawowych płaszczyznach konstrukcji fabuły – historycznej i literackiej, przy czym w zależności od obowiązujących nurtów czy prądów literackich, zdolności pisarskich twórców i oczekiwań czytelniczych, wzajemny stosunek tych dwóch płaszczyzn w trakcie ewolucji gatunku ulegał zmianie.

Opis fabuły[ | edytuj kod]

Akcja utworu rozgrywa się pod koniec V wieku po Chrystusie, tj. w okresie upadku Cesarstwa rzymskiego. Z oblężonego przez barbarzyńskie plemiona Rzymu przebija się grupa desperatów pragnących odszukać na wpół mityczny "ostatni legion" (rzekomo ostatni, który nie uległ barbarzyńskiej inwazji) i sprowadzić go pod mury Rzymu by ocalić miasto. Straceńcza grupa pod dowództwem konsula Valerianusa i najlepszego żołnierza Rzymu – trybuna Fulwiusza Corvinusa "Sotera" zwanego "bogiem wojny" rusza na pełną przygód wyprawę przez barbarzyńską Europę.

Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Waldemar Łysiak, Ostatnia kohorta, t. I-II, wyd. Nobilis, Warszawa 2005 ​ISBN 83-60297-05-3
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Waldemar Łysiak zgłębia życie Rzymian albo bajka o denarach i wąsach




  • Reklama