Ostatni dom po lewej (film 1972)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostatni dom po lewej (ang. The Last House on the Left) – amerykański horror z 1972 roku wyreżyserowany przez Wesa Cravena, zrealizowany we współpracy z Seanem S. Cunninghamem i Steve’em Minerem.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Horror – fantastyka grozy – odmiana fantastyki polegająca na budowaniu świata przedstawionego na wzór rzeczywistości i praw nią rządzących po to, aby wprowadzić w jego obręb zjawiska kwestionujące te prawa i nie dające się wytłumaczyć bez odwoływania się do zjawisk nadprzyrodzonych. Źródła takiego postrzegania horroru związane są bezpośrednio z samym powstaniem literackiego gatunku horroru i zasadniczo do niego się odnoszą. W horrorze filmowym definicja ta ewoluowała na przestrzeni ostatniego stulecia, głównie przez rozkwit kina eksploatacji, które miało miejsce w latach 70. ubiegłego wieku.

Opis fabuły[ | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się w latach siedemdziesiątych XX wieku. Dwie nastolatki, Mari i Phyllis, wybierają się na koncert rockowy. Jednak nie docierają na zabawę. Porywają je poszukiwani przez policję zbiegli skazańcy. Dziewczyny zostają brutalnie zgwałcone i zamordowane. Przestępcy nieświadomie postanawiają przenocować w domu rodziców jednej z ofiar. Kiedy gospodarze dowiadują się o losie swojej córki, decydują się na krwawy odwet na zbrodniarzach.

Sean Sexton Cunningham (ur. 31 grudnia 1941 r. w Nowym Jorku) – amerykański reżyser, scenarzysta oraz producent filmowy, twórca głośnego horroru Piątek, trzynastego (1980).Stephen C. "Steve" Miner (ur. 18 czerwca 1951 r. w Westport w stanie Connecticut, USA) – amerykański reżyser, producent oraz aktor filmowy, dwukrotnie nominowany do nagrody Emmy. Głównie kojarzony jednak z pracą reżyserską, udany debiut zaliczył w 1981 roku, tworząc sequel kultowego horroru Piątek, trzynastego (1980). Dziś znany przede wszystkim jest jako twórca dreszczowców klasy "B" oraz przebojowej komedii Tata i małolata (1994). Był też producenckim asystentem filmu Ostatni dom po lewej (1972), debiutanckiego horroru Wesa Cravena.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Ostatni dom po lewej (ang. The Last House on the Left, 2009) − amerykański filmowy horror w reżyserii Dennisa Iliadisa. Film jest remakiem słynnego horroru Wesa Cravena z 1972 r. o tym samym tytule.
Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.
Wes Craven (właściwie Wesley Earl Craven, ur. 2 sierpnia 1939) – amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Znany przede wszystkim dzięki horrorowi Koszmar z ulicy Wiązów, który zapoczątkował całą serię filmów grozy.
Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

Reklama