Order Smoka Annamu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Order Smoka Annamu (fr. Ordre du Dragon d'Annam) – odznaczenie ustanowione w 1886 w Cesarstwie Wietnamu, znajdującym się od 1848 pod protektoratem francuskim. W latach 1896–1950 nadawany jako francuski order kolonialny oraz odznaczenie przyznawane przez cesarza.

Kolonia (z łac. colonia „osada rolnicza”) – posiadłość państwa, nazywanego krajem macierzystym bądź metropolią, znajdująca się poza jego granicami i podlegająca bezpośredniej zależności politycznej i gospodarczej. Pierwsze kolonie zakładano już w starożytności w rejonie morza Śródziemnego, w okresie tak zwanej wielkiej kolonizacji greckiej. Najwięcej kolonii powstało w efekcie wielkich odkryć geograficznych. Do XIX wieku obie Ameryki, Azja, Afryka i Australia zostały spenetrowane przez europejskich osadników. Polityka promująca zajmowanie terytoriów zamorskich przez państwa wysoko rozwinięte określona została mianem kolonializmu. Odznaczenie – honorowe wyróżnienie o określonym znaku nadawane za szczególne zasługi lub wybitne osiągnięcia w różnych dziedzinach pracy zawodowej lub społecznej, za akty odwagi i poświęcenia, w celu upamiętnienia wydarzeń, udziału w wojnie, itp.

Historia[ | edytuj kod]

Cesarz Khải Định z gwiazdą Orderu Smoka Annamu (najbliżej środka piersi).

Order ustanowił 14 marca 1886 cesarz Đồng Khánh, władca Wietnamu, jednej z części Indochin Francuskich pod protektoratem Francji. Order został wcielony w szereg francuskich odznaczeń kolonialnych dekretem z 12 września 1896. Administracją orderu zajmowała się Kancelaria Legii Honorowej, a każdy prezydent Francji był z urzędu uprawniony do noszenia jego najwyższej klasy – Wielkiego Krzyża, podobnie jak od 1917 każdy cesarz wietnamski. Dekretem prezydenta Vincenta Auriola z 1 września 1950 order został zniesiony, a w Państwie Wietnamskim zastąpił go Order Narodowy Wietnamu.

Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.{{Państwo infobox}} Nieznane pola: "n2_flaga", "p2_flaga", "gęstość_miejsce", "p1", "p3_flaga", "n3_flaga", "język_używany", "p4", "p4_flaga", "n4_flaga", "n5_flaga", "p3", "p5_flaga", "p1_flaga", "p5", "p2" oraz "n1_flaga".


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Protektorat (z łac. protectio – osłona) – jedna z form zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora). Protektorat zachowuje jako kraj niektóre swoje instytucje, rząd i administrację, ale znajduje się pod kontrolą obcego państwa, które prowadzi jego sprawy zewnętrzne np. politykę zagraniczną i gospodarczą.
Order Błyszczący (franc. Ordre du Nichan El-Anouar) – order ustanowiony w 1887 w Tadżurze, znajdującej się w Somali Francuskim. W latach 1896–1963 nadawany jako francuskie odznaczenie kolonialne.
Order Kambodży lub Order Królewski Kambodży (fr. Ordre royal du Cambodge) – ustanowiony w 1864 order Królestwa Kambodży pod francuskim protektoratem, nadawany również jako francuskie odznaczenie kolonialne w latach 1896-1948 i 1950-1955, a następnie wyłącznie kambodżańskie odznaczenie w latach 1955-1975 i ponownie od 1995 roku.
Indochiny Francuskie – dawna kolonia francuska na Półwyspie Indochińskim (Azja Południowo-Wschodnia), w jego wschodniej części nazywanej przez Europejczyków właśnie Indochinami. Obecnie niepodległe państwa: Laos, Kambodża i Wietnam.
W okresie I Republiki głową państwa był zawsze organ zbiorowy, a nie jedna osoba, chociaż teoretycznie przewodniczącego tego organu można by było uważać za najwyższego przedstawiciela władzy państwowej.
Order (z łac. dosł. zakon) — forma uznania zasług danej osoby lub organizacji. Tradycja orderowa opiera się na dziejach struktur rycerskich lub arystokratycznych, a więc obrzędowość z nią związana wskazuje na realną lub pozorowaną organizację orderu, na czele której stoi Kapituła pod przewodnictwem Wielkiego Mistrza (w Polsce jest nim w przypadku wszystkich orderów Prezydent RP). Potocznie używa się określenia order dla samej odznaki orderowej.
Falerystyka (z łac. i gr. phalerae, ozdoba piersi lub czoła) – dyscyplina pomocnicza historii zajmująca się orderami, odznaczeniami i innymi odznakami i znakami honorowymi, nadawanymi osobom zasłużonym dla monarchy, państwa lub innej organizacji posiadającej prawo nadawania odznaczeń. Falerystyka, podobnie jak i weksylologia, wyodrębniła się z heraldyki, zachowując wspólne z nią metody badawcze.

Reklama