• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Order Flagi Narodowej



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Partia Pracy Korei (kor. 조선로동당, trl. Dzoson Lodongdang) - monopartia, rządząca w Korei Północnej. Jedno z trzech istniejących ugrupowań politycznych w kraju, działające we Froncie Ojczyźnianym. Partia określa swoją ideologię jako dżucze. Według oficjalnych północnokoreańskich źródeł powołana została 10 października 1945 roku po wycofaniu się wojska radzieckiego w wyniku połączenia Komunistycznej Partii Korei Północnej oraz Nowej Partii Ludowej. Faktycznie została sformowana 30 czerwca 1949 z połączenia Partii Pracy obydwu Korei w Pjongjangu. W pierwsze lata istnienia zdominowała wojna koreańska. Po jej zakończeniu na skutek zerwania z polityką stalinizmu przez Nikitę Chruszczowa na XX Zjeździe KPZR. Latem 1956 roku Kim Ir Sen został wezwany do Moskwy. Nikita Chruszczow udzielił mu nagany w związku z nieprzeprowadzeniem procesu destalinizacji w jego kraju. Aby temu zapobiec Kim Ir sen opóźnił plenum komitetu centralnego o ponad miesiąc i przekupił jego członków aby zachować status quo 30 sierpnia Choe Chang-ik wygłosił przemówienie atakując Kim Ir Sena za koncentrowanie władzy partii i państwa swoich rękach, oraz skrytykował linię partii stawiającą na uprzemysłowienie, które nie zaspokaja powszechnego głodu wśród ludzi w Korei Północnej. Skrytykował także istnienie państwa policyjnego. W odpowiedzi na krytykę obiecał przeprowadzić reformy do których jednak nigdy nie doszło a opozycja partyjna musiała udać się na emigrację do Chin i została usunięta z Komitetu Centralnego.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Niektórzy odznaczeni[ | edytuj kod]

    Obywatele Korei Północnej[ | edytuj kod]

  • Kim Ir Sen (automatycznie, 1953, I klasa)
  • Kim Dzong Il (automatycznie, 1982, I klasa)
  • Kim Dzong Suk (pośmiertnie, automatycznie, 1972, I klasa)
  • Han Tŏk Su (dziesięciokrotnie, I klasa)
  • Jang Ch'ŏl (sierpień 1961, III klasa)
  • Jo Myŏng Rok (I klasa)
  • Jŏn Pyŏng Ho (automatycznie, luty 1998, I klasa)
  • Kim Jung Rin (I klasa)
  • Hyŏn Yŏng Ch'ŏl (I klasy - 8 krotnie, II klasy - 5 krotnie, III klasy - 2 krotnie)
  • Na początku 2010 północnokoreańskie media poinformowały o pośmiertnym przyznaniu Orderów Flagi Narodowej I klasy kapitanowi i pierwszemu mechanikowi frachtowca, który w listopadzie 2009 zatonął niedaleko chińskiego miasta Dalian. Odznaczeni mieli ratować znajdujące się na statku portrety Kim Ir Sena i Kim Dzong Ila.
  • Obcokrajowcy[ | edytuj kod]

  • Aleksandr Wasilewski (ZSRR, 1948)
  • Rodion Malinowski (ZSRR, 1948, I klasa)
  • Peng Dehuai (ChRL, 1951 i 1953, I klasa)
  • Nur ad-Din al-Atasi (Syria, 1969, I klasa)
  • Wojciech Jaruzelski (Polska, 1977)
  • Juvénal Habyarimana (Rwanda, 1978, I klasa)
  • Husni Mubarak (Egipt, 1983, I klasa)
  • Fidel Castro (Kuba, 2006, I klasa)
  • Samora Machel (Mozambik, I klasa)
  • Wasilij Pietrow (ZSRR)
  • Józef Borowiec, były dyrektor Państwowego Ośrodka Wychowawczego w Płakowicach (Polska)
  • Jakow Nowiczenko (ZSRR)
  • Alejandro Cao de Benós (Hiszpania)
  • Ra Hun, działacz mniejszości koreańskiej w Japonii (II klasa oraz dwukrotnie III klasa)
  • Megawati Soekarnoputri (Indonezja, I klasa)
  •  Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Flagi Narodowej.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Mały słownik koreańsko-polski. Oprac. Tadeusz Korsak, Magdalena Hornung. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2012, s. 57. ISBN 978-83-89191-04-5.
    2. Por. ros. о́рден Госуда́рственного Зна́мени, zob. Большой корейско-русский словарь. Red. Л. Б. Никольский, 최정후. T. I: ㄱ–ㅅ. Москва: Русский язык, 1976, s. 141.
    3. The North Korean People’s Army: origins and current tactics (ang.). Books.google.pl. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    4. Орден „Национального Флага 3 ст” (ros.). Znakordena.ru. [dostęp 10 października 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 kwietnia 2016)].
    5. Order of the National Flag (ang.). Northkoreanmedals.com. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    6. North Korea handbook, Tom 2002 (ang.). Google.books.pl. s. 132. [dostęp 9 października 2010].
    7. Korea (North) (ang.). Jeanpaulleblanc.com. [dostęp 2 kwietnia 2011].
    8. Waldemar J. Dziak: Kim Ir Sen. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 2001, s. 139. ISBN 83-214-1260-2.
    9. The guerilla dynasty: politics and leadership in North Korea (ang.). Books.google.pl. s. 117. [dostęp 9 października 2010].
    10. Chairman Han Duk Su of CHONGRYUN Passes Away (ang.). Co.jp. [dostęp 6 sierpnia 2010].
    11. North Korea handbook, Tom 2002 (ang.). Books.google.pl. s. 791. [dostęp 11 października 2010].
    12. Senior DPRK official Jo Myong Rok passes away (ang.). Chinadaily.com.cn. [dostęp 27 marca 2011].
    13. Jon Pyong Ho (ang.). Nkleadershipwatch.files.wordpress.com. s. 1. [dostęp 9 października 2010].
    14. Kim Jung Rin Dies (ang.). Nkleadershipwatch.files.wordpress.com. [dostęp 9 października 2010].
    15. Rozstrzelany z broni przeciwlotniczej za... drzemkę. Bo nie okazał szacunku dla Kim Dzong Una. gazeta.pl, 2015-05-13. [dostęp 2015-05-13].
    16. Szczyt bohaterstwa: narażać życie dla portretów Kim Ir Sena (pol.). Newsweek.pl. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    17. The Korean War: an encyclopedia (ang.). Books.google.pl. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    18. Korea versus Korea: a case of contested legitimacy (ang.). Books.google.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
    19. Asia (ang.). Dtic.mil. [dostęp 11 października 2010].
    20. Le Président de la République (fr.). Sis.gov.eg. [dostęp 10 października 2010].
    21. Kim Jong-il gives Castro a going away present (ang.). Rjkoehler.com. [dostęp 9 października 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 marca 2012)].
    22. Korea versus Korea: a case of contested legitimacy (ang.). Books.google.pl. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    23. Śniły o polskim chlebie i smalcu (pol.). Gazetawroclawska.pl. [dostęp 5 sierpnia 2010].
    24. Korea & world affairs (ang.). Books.google.pl. [dostęp 9 października 2010].
    25. About this webpage (ang.). Korea-dpr.com. [dostęp 17 października 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 marca 2012)].
    26. Obituary (ang.). Co.jp. [dostęp 8 marca 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 marca 2012)].
    27. Indonesian President Megawati Visits DPRK; Meets Kim Jong Il for 1st Time in 37 Years (ang.). Co.jp. [dostęp 8 marca 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 marca 2012)].
    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Frachtowiec – statek handlowy przewożący towary drogą morską, będący w dyspozycji przewoźnika, np. masowiec, kontenerowiec, drobnicowiec. Termin ten wiąże się z wziętym z języka niemieckiego słowem fracht, który oznacza opłatę za przewóz towarów drogą morską.
    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).
    Mozambik (port. Moçambique, Republika Mozambiku República de Moçambique) – państwo położone w południowo-wschodniej Afryce. Graniczy z RPA, Suazi, Tanzanią, Malawi, Zimbabwe i Zambią.
    Jakow Tichonowicz Nowiczenko (Яков Тихонович Новиченко; ur. 1914, zm. 1994) – radziecki żołnierz, młodszy lejtnant Armii Czerwonej, uczestnik II wojny światowej.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Wasilij Iwanowicz Pietrow (ros. Василий Иванович Петров, ur. 2 stycznia/15 stycznia 1917 we wsi Czernolesskoje, w guberni stawropolskiej na Kaukazie, zm. 1 lutego 2014 w Moskwie) – radziecki i rosyjski dowódca wojskowy, Głównodowodzący Wojsk Lądowych RKKA – zastępca ministra obrony ZSRR, marszałek Związku Radzieckiego (1983), Bohater Związku Radzieckiego (1982), członek Komitetu Centralnego KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 9. kadencji, doradca ministra obrony Federacji Rosyjskiej.
    Kim Dzong Il (IPA: [kimdzɔŋil], kor. 김정일) (ur. 16 lutego 1941 lub 1942 we Wiatskoje, zm. 17 grudnia 2011 w Pjongjangu) – przywódca Korei Północnej w latach 1994–2011. Był następcą swego ojca i założyciela KRLD, Kim Ir Sena po jego śmierci w 1994 roku. Był również sekretarzem generalnym Partii Pracy Korei, przewodniczącym Narodowej Komisji Obrony, a także marszałkiem i dowódcą Koreańskiej Armii Ludowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.878 sek.