Oplontis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Villa di Poppea, perystyl
Oplontis na mapie Tabula Peutingeriana.

Oplontis – nadmorskie miasto antyczne, które znajdowało się w pobliżu Pompei. 24 sierpnia 79 roku, wybuch Wezuwiusza pogrzebał je w głębokiej warstwie popiołu. Obecnie kompleks archeologiczny znajduje się w środku nowoczesnego miasta Torre Annunziata.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Nazwa Oplontis jest znana jedynie z Tabula Peutingeriana, XIII-wiecznej kopii antycznej mapy przedstawiającej sieć drogową we Włoszech w okresie Cesarstwa Rzymskiego. Nazwa Oplontis odnosi się do budynków między Pompejami i Herkulanum.

Do tej pory archeolodzy zidentyfikowali dwa stanowiska: Oplontis A (Villa di Poppea - willa Poppei Sabiny, żony Nerona) i Oplontis B (Villa di Lucio Crasso Tertius).

Odkrycie[ | edytuj kod]

Pierwsze oficjalne prace wykopaliskowe w XVIII wieku przeprowadził Francesco La Vega, który odkrył kanał wodny widoczny obecnie w południowej części kompleksu Willi Poppei. Prace te zostały jednak przerwane z powodu toksycznego powietrza. W 1839 roku rozpoczęto prace w okolicy perystylu oraz w kwaterze służących. Odkryto wówczas fontannę w ogrodzie oraz wąskie cunicula prowadzące do wschodniej części kompleksu. W 1840 roku wykopaliska wstrzymano z powodu braku pieniędzy. Państwo nabyło obiekt, uznając jego znaczenie archeologiczne.

Tabula Peutingeriana – mapa pokazująca wojenne połączenia drogowe imperium rzymskiego. Była starożytną "mapą turystyczną". Oryginalna mapa (zachowały się tylko kopie) jest datowana na IV w. Obejmuje Europę, część Azji (Indie z Gangesem), wyspę Cejlon (Insula Trapobane), Ocean Indyjski, Chiny i płn. Afrykę. Nazwa pochodzi od Konrada Peutingera, niemieckiego humanisty z XVI w.Pompeje, dawniej Pompeja (łac. Pompeii, wł. Pompei) – miasto w regionie dzisiejszej Kampanii we Włoszech zniszczone w czasach cesarstwa rzymskiego przez erupcję wulkanu Wezuwiusz w dniu 24 sierpnia 79 roku. Popiół wulkaniczny, który zasypał Pompeje, utrwalił budowle, przedmioty oraz niektóre ciała ludzi i zwierząt, co współcześnie umożliwia obejrzenie wyglądu starożytnego rzymskiego miasta średniej wielkości i jego mieszkańców. Ruiny Pompejów położone są ok. 20 km na południowy wschód od Neapolu. Dwa inne miasta, które zniszczyła erupcja Wezuwiusza w 79 roku to Herkulanum i Stabie.

Systematyczne prace wykopaliskowe rozpoczęły się w 1964 roku. Badania te prowadzone były według nowoczesnych kryteriów oraz przy pomocy istniejącej dokumentacji, która umożliwiła stopniową rekonstrukcję elewacji i dachów oraz restaurację malowideł i podłóg. Wykopaliska sięgające głębokości 8 metrów prowadzili Alfonso De Franciscis i Stefano De Caro.

Poppea Sabina (ur. około 30, zm. 65) – cesarzowa rzymska, córka Tytusa Olliusa, senatora rzymskiego i Poppei Sabiny, córki Poppeusza Sabinusa, konsula, namiestnika Mezji, Macedonii i Grecji. Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

W 1974 roku podczas budowy szkoły odkryto Oplontis B tzw. Villa di Lucio Crasso Tertius znajdującą się 200 metrów na wschód od Willi Poppei. Wykopaliska na terenie tego kompleksu nie są zakończone, gdyż jest on zasłonięty przez współczesne zabudowania.

W 1997 roku Oplontis zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Wykopaliska archeologiczne – to jedna z najważniejszych terenowych metod badawczych archeologii, polegająca na systematycznym i pieczołowicie dokumentowanym fizycznym rozbiorze stanowiska archeologicznego na poszczególne jednostki stratygraficzne, w kolejności od najmłodszej do najstarszej.Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus, po adopcji przez Klaudiusza Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus, ur. 15 grudnia 37 w Ancjum, zm. 9 czerwca 68 w Rzymie) – cesarz rzymski w latach 54-68, syn Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza Klaudiusza.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Oplontis (ang.). www.pompeiisites.org. [dostęp 2010-09-20].
  2. The Villa (ang.). www.oplontisproject.org. [dostęp 2010-09-20].

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Strona oficjalna (wł.) (ang.)
  • Włoskie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa (wł.)

  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Popiół wulkaniczny – stały produkt erupcji wulkanu, utworzony z rozpylonej lawy i skał wyrwanych z podłoża. Popiół wulkaniczny wyrzucany jest do atmosfery na bardzo dużą wysokość, do kilkudziesięciu kilometrów i przemieszcza się na duże odległości, nawet do kilku tysięcy kilometrów. W tym czasie może stanowić zagrożenie dla samolotów. Opadając na powierzchnię terenu tworzy pokrywę która może zasypać obiekty wielkości domów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wezuwiusz (łac. Vesuvius, wł. Vesuvio) – jeden z najbardziej znanych wulkanów na kontynentalnej części Europy, położony na terenie Włoch, na Półwyspie Apenińskim, nad Zatoką Neapolitańską.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.
    24 sierpnia jest 236. (w latach przestępnych 237.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 129 dni.

    Reklama