Olympos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruiny łaźni rzymskich w Olympos

Olympos – miejscowość wypoczynkowa na Riwierze Tureckiej, nad Morzem Śródziemnym, około 130 km na południowy zachód od Antalyi. Znajdują się tu ruiny starożytnego miasta. Olympos graniczy z miejscowością Çıralı (jedyna droga wiedzie przez starożytne ruiny i około półkilometrowy odcinek plaży).

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Stanowisko archeologiczne[ | edytuj kod]

Starożytne miasto Olympos zostało założone w II w. p.n.e. przez Licyjczyków i szybko stało się jednym z ważniejszych ośrodków regionu. W I w. p.n.e. osadę spustoszyli piraci z sąsiedniej Cylicji, a wkrótce potem włączono ją do Cesarstwa rzymskiego. W średniowieczu miasto przechodziło kolejno pod władzę Bizancjum, Wenecjan i Genuańczyków, aż w końcu w XV wieku zostało opuszczone.

Genua (wł. Genova, lig. Zena) – miasto w północno-zachodniej części Włoch nad Morzem Liguryjskim, nad Zatoką Genueńską, u stóp Apeninu Liguryjskiego; jest stolicą prowincji o takiej samej nazwie i regionu Ligurii. Antyczna etymologia nazwy tego miasta (Jenua, czy też Janua) wskazuje na pochodzenie celtyckie, gdzie wyraz podobny miał oznaczać "wejście".<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Do naszych czasów zachowały się pozostałości łaźni rzymskich i murów obronnych oraz gęsto zarośnięte lasem ruiny budynków mieszkalnych i świątyni.





Warto wiedzieć że... beta

Çıralı - miejscowość wypoczynkowa w Turcji nad Morzem Śródziemnym, około 130 kilometrów na południowy zachód od Antalyi na Riwierze Tureckiej. Miejscowość oddalona jest o około 500 metrów (dostęp tylko przez plażę) od ruin starożytnego miasta Olympos w miejscowości o tej samej nazwie. W pobliskich górach znajduje się też rozpadlina, z której wydobywa się samozapalający się naturalny gaz (zob. Chimera). Strzelające z ziemi języki ognia były prawdopodobnie inspiracją dla starożytnego mitu o Chimerze. Według umieszczonych we wsi znaków ostrzegawczych plaża w Çıralı jest miejscem wylęgu żółwi morskich.
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Riwiera Turecka (tur. Türk Rivierası) – popularna nazwa regionu w południowo-zachodniej Turcji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego i Morza Egejskiego od prowincji Antalya do prowincji Muğla. Region obfituje w szerokie, piaszczyste plaże, a także miejsca o znaczeniu historycznym i wysokich walorach przyrodniczych. Na Riwierze Tureckiej położonych jest kilka miast o dużym znaczeniu dla międzynarodowej turystyki, takich jak:
Piraci cylicyjscy – morscy piraci mający swe siedziby w Cylicji, w południowej części Azji Mniejszej, działający najintensywniej w późnym okresie hellenistycznym od połowy II w. p.n.e. do połowy I w. p.n.e.
Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Reklama