Olinowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanty na żaglowcu "Falls of Clyde" (kolor czarny)
Olinowanie stałe trójmasztowego barku
Fały jako olinowanie ruchome na jachcie kabinowym

Olinowanie – system lin na jachcie lub innym statku żaglowym. Stanowi obok omasztowania i ożaglowania część takielunku.

Takielunek – termin żeglarski oznaczający tę część osprzętu żaglowego na statku wodnym o napędzie żaglowym, która jest aktualnie rozmieszczona na jednostce w celu użytkowania.Jacht – jednostka pływająca o napędzie żaglowym lub motorowym, w zależności od konstrukcji i wyposażenia służąca najczęściej do celów turystycznych. Jachty budowane i wykorzystywane są także do rekreacji, uprawiania sportu, do celów szkoleniowych lub reprezentacyjnych.

Klasyfikacja[ | edytuj kod]

Olinowanie dzieli się na dwa główne typu:

  • olinowanie stałe
  • olinowanie ruchome
  • Olinowanie stałe to system lin służących do utrzymania w pionie i stabilizacji masztu, natomiast liny olinowania ruchomego wykorzystuje się do obsługi takielunku oraz innych elementów ruchomych na jachcie. Kiedyś istniała również kategoria olinowanie półstałe, do którego zaliczane były topenanty oraz baksztagi ze względu na to, że w niektórych przypadkach są one pracującymi linami regulowanymi podczas żeglugi.

    Olinowanie półstałe – istniejąca dawniej kategoria olinowania pośrednia pomiędzy olinowaniem stałym, a ruchomym, obejmująca dawniej następujące liny: topenantę, dirk i baksztag. Obecnie baksztag zalicza się do olinowania stałego, zaś topenantę do ruchomego.Topenanta (ang. topping lift) – element olinowania ruchomego na żaglowej jednostce pływającej. Lina podtrzymująca wolny koniec (nok) poziomych drzewc – bomu lub rei. Niekiedy zaliczana jest do olinowania stałego (topenanta salingu i bryfokrei).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 22–24. ISBN 83-7375-197-1.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Baksztag – lina olinowania stałego stabilizująca maszt, biegnąca od jego topu do okucia na burcie umieszczonego na odcinku między masztem a rufą bądź nazwa kursu względem wiatru.
    Olinowanie stałe – rodzaj olinowania na jachcie żaglowym lub innej jednostce pływającej posiadającej maszt. Zazwyczaj są to liny (czasem pręty lub specjalne profile) utrzymujące i stabilizujące maszt bądź inne drzewca w płaszczyźnie poprzecznej jachtu. Ich mocowania mogą być przytwierdzone w różnych jego częściach (stąd ich różne nazwy, biorące się od miejsca zamocowania). Drugi koniec jest mocowany do pokładu lub innych stałych elementów omasztowania. Podczas żeglugi nie pracuje się linami olinowania stałego. Co jakiś czas dokonuje się korekty ich napięcia. Wyjątkiem są jednostki regatowe, na których olinowanie stałe często reguluje się w trakcie żeglugi, w celu zmiany ustawienia (pochylenia, ugięcia) masztu.

    Reklama