Olesko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Olesku
Zamek w Olesku
Zamek w Olesku
Brama do zamku, 2009 r.
Dziedziniec zamku
Dziedziniec zamku
Obrazy w zamku
Tryptyk w zamku
Ołtarz z kościoła w Białym Kamieniu w zamku
Blat stołu w zamku
Klasztor oo. kapucynów, cerkiew
Klasztor oo. kapucynów, 2016 r.
Klasztor oo. kapucynów
Klasztor oo. kapucynów
Smok na rynnie w klasztorze
Rzeźba św. Antoniego przy klasztorze
Rzeźba przy klasztorze
Cerkiew prawosławna, 2009 r.
Litografia i mapa
Olesko na litografii wg rysunku N. Ordy (1880)
Na mapie Wacława Grodeckiego, Poloniae finitimorumque locorum descriptio

Olesko (ukr. Олесько, Ołeśko) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie buskim. 1446 mieszkańców (2020), w 2001 było ich 1800.

Fryderyk Herburt niem. Friedrich Herburt, (ur. 1470, - zm. 2 sierpnia 1519), syn Jakuba (1460-1498) i Anny Jaryczowskiej z Knihinicza, wnuk Fryderyka z Chlipel (1374-1440) i Heleny z Odnowa, prawnuk Herborda Pucz ze Sławkowa. Brat Jan Kulikowski. Chorąży lwowski, ok. 1495 poślubił Annę Siennieńska prawnuczka Jana z Sienna) z Oleska h. Dębno (ur. ok. 1475, zm. 1519>). W roku 1519 bronił przed Tatarami w otwartym polu miasta Sokal, swoją walkę zakończył bohaterską śmiercią w Bitwie pod Sokalem, zostawiając pięcioro dzieci, Elżbietę, F..., . Polski poeta okresu baroku Mikołaj Sęp-Szarzyński w kilkadziesiąt lat później poświęcił Fryderykowi swój utwór "Pieśń I. O Fridruszu, który pod Sokalem zabit od Tatarów roku Pańskiego 1519",Stanisław Mateusz Rzewuski herbu Krzywda (ur. 1662, zm. 4 listopada 1728 we Lwowie) – wojewoda bełski w 1728 roku, hetman wielki koronny w 1726 roku, wojewoda podlaski w 1710 roku, hetman polny koronny w 1706 roku, starosta chełmski w latach 1687-1728.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1441 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim. W 1629 r. na zamku w Olesku urodził się król Jan III Sobieski.

Położenie[ | edytuj kod]

Olesko położone jest 23 km na północ od Złoczowa, 72 km od Lwowa, 5 km od Podhorców przy szosie kijowskiej, nad jednym z ramion Styru, zwanym Liberią.

Kościół i klasztor kapucynów w Olesku – położony u stóp zamku, został ufundowany w 1793 r. przez wojewodę wołyńskiego Józefa Seweryna Rzewuskiego i jego żonę Antoninę z Potockich dla sprowadzonych przez nich zakonników. Budową kierował gwardian konwentu o. Andrzej Dobrowski. Klasztor należał do najbogatszych w Rzeczypospolitej, ponieważ miał kosztowne wyposażenie, cenny księgozbiór oraz ogród z ozdobnymi altankami i stawami rybnymi. Przy konwencie działało studium teologiczne dla młodzieży zakonnej. Po kasacie zakonu w 1785 r. zabudowania oddano wojsku. W 1823 r. kapucyni odzyskali część budynków. W 1941 r. Niemcy urządzili w klasztorze obóz dla ludności żydowskiej, zlikwidowany w 1943 r. po wymordowaniu Żydów. Po II wojnie w klasztorze mieściła się szkoła rolnicza. Wnętrze kościoła przebudowano, dzieląc je na dwie kondygnacje. Do ogrodu przeniesiono oranżerię z lwowskiego parku Stryjskiego. W 1980 r. budynki pokapucyńskie przejęła Lwowska Galeria Obrazów. W kościele urządzona została sala konferencyjna a klasztor zaadaptowano na magazyny dzieł sztuki.Marcin Kamieniecki herbu Pilawa (zm. 15 marca 1530) – hetman polny koronny (1520-1528) , od 1508 dworzanin królewski Zygmunta Starego, od 1511 podkomorzy sanocki, w latach 1520-1528, wojewoda podolski od 1515, po zmarłym bracie Janie kasztelanie lwowskim od 1512.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Poczajów (ukr. Почаїв, ros. Почаев) – miasto w rejonie krzemienieckim obwodu tarnopolskiego Ukrainy, herb oraz prawa miejskie nadane przez króla Stanisława Augusta w roku 1778; do 1939 w granicach II Rzeczypospolitej (województwo wołyńskie, powiat krzemieniecki).
Kościół Prawosławny Ukrainy (ukr. Православна церква України), w literaturze także Kościół Prawosławny na Ukrainie, zarejestrowany oficjalnie jako Metropolia Kijowska Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego (Kościoła Prawosławnego Ukrainy); ukr. Київська митрополія Української православної церкви (Православної церкви України) – kanoniczna autokefaliczna Cerkiew prawosławna obejmująca swoją jurysdykcją terytorium Ukrainy, utworzona 15 grudnia 2018. Największa pod względem liczby wiernych wspólnota religijna Ukrainy. Jest metropolią, która do 6 stycznia 2019 znajdowała się w jurysdykcji kanonicznej Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Kościół Prawosławny Ukrainy wymieniany jest na 15. miejscu w dyptychu autokefalicznych Cerkwi prawosławnych.
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
Lwowska Galeria Sztuki, do 1998 Lwowska Galeria Obrazów (ukr. Львівська національна галерея мистецтв)– jedno z największych muzeów we Lwowie, posiadające ok. 50 tys. eksponatów. Powstało na bazie przedwojennej miejskiej galerii obrazów oraz włączonych w okresie okupacji radzieckiej Lwowa innych galerii i zbiorów kościelnych i prywatnych, które do wybuchu II wojny światowej znajdowały się w jurysdykcji państwa polskiego.
Żółkiew (ukr. Жовква, Żowkwa, w latach 1951–1991 Нестеров, Nesterow) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu żółkiewskiego. W 2004 roku liczyło ok. 13 tys. mieszkańców.
Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.
Podkamień (ukr. Підкамінь) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie brodzkim, do 1945 w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie brodzkim, siedziba gminy Podkamień.

Reklama