• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Okres predynastyczny i protodynastyczny w Egipcie



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Nagada III - kultura archeologiczna, rozwijająca się w starożytnym Egipcie od ok. 3200 do ok. 2700 p.n.e. W okresie tym wyróżniane są 4 podokresy:Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej. Panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Nut. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Kemp 2009 ↓, s. 25.
    2. Marciniak 1978 ↓, s. 76.
    3. Stępień 1999 ↓, s. 85.
    4. Marciniak 1978 ↓, s. 77.
    5. Stary i Nowy Świat od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, [w:] Joachim Śliwa (red.), Wielka Historia Świata, Tom 2, Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 74–75, ISBN 83-85719-83-0.
    6. Chmielewski 1978 ↓, s. 52–72.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. W. Chmielewski, Zarys pradziejów Egiptu, [w:] A. Szczudłowska (red.), Starożytny Egipt, PWN, 1978.
    2. N. Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Warszawa 2004.
    3. Barry J. Kemp, Starożytny Egipt. Anatomia cywilizacji, J. Aksamit (tłum.), Warszawa 2009.
    4. B. Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa 2002.
    5. M. Marciniak, Historia starożytnego Egiptu, [w:] A. Szczudłowska (red.), Starożytny Egipt, PWN, 1978.
    6. M. Stępień, Bliski Wschód, [w:] M. Jaczynowska (red.), Historia Starożytna, Warszawa 1999.
    Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnegoKultura badaryjska, kultura Badari – nazwa niniejszej jednostki kulturowej. Związana jest z eponimicznym stanowiskiem Badari. Następowała po kulturze taskiej. Zespół zjawisk kulturowych utożsamianych z chalkolityczną kulturą badaryjską obejmował swym zasięgiem tereny Górnego Egiptu między Matmar a Qau. Kultura rozwijała się od ok. 4500 do ok. 3800 p.n.e., była współczesna kulturze Fajum A w Dolnym Egipcie. Uległa wpływom mezopotamskim.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ka – władca górnego Egiptu z dynastii 0. Znany jest też pod imieniem Sechen. Niektórzy badacze wątpią w istnienie tego władcy. Prawdopodobnie był następcą Iry-Hora.
    Abydos (eg. Abdżu, arab. Arabat El-Madfurnah – Pogrzebany Arabat) – starożytne miasto w Górnym Egipcie, obecnie maleńka wioska na zachodnim brzegu Nilu. W starożytności w pobliżu znajdowało się miasto Tinis, z którego, zgodnie z przekazem, miał pochodzić Narmer.
    Narmer (gr. Menes, Menas /u Diodora/, Mena, Meni, Min /u Herodota/, egip. Hr nar-mr) Józef Flawiusz nadał mu imię Minajas. Uważany za twórcę i założyciela państwa "Obydwu Krajów", czyli Górnego i Dolnego Egiptu oraz I dynastii, choć najnowsze badania stawiają go raczej jako ostatniego władcę dynastii "0".
    Memfis – grecka nazwa jednego z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, stolicy w epoce Starego Państwa (III-VI dynastia).
    Stare Państwo – okres w dziejach Starożytnego Egiptu obejmujący lata ok. 2675-2170 p.n.e., przypadający na rządy III-VI dynastii.
    Nechen (gr. Ἱεράκων πόλις , translit. Hierakonpolis, Hieraconpolis lub Hieracompolis, arab. الكوم الأحمر , translit. Kom El-Ahmar) – miasto w starożytnym Egipcie; arabska nazwa oznacza "Czerwone Wzgórze". W okresie predynastycznym i na początku okresu wczesnodynastycznego religijna i polityczna stolica Górnego Egiptu, ośrodek kultu boga Horusa i bogini Nechbet. Stolica władców, którzy zjednoczyli Górny i Dolny Egipt. Głównym bóstwem miasta był sokół z dwoma wysokimi piórami na głowie (Horus Nechenita).
    Nagada II – zwana również kulturą gerzeńską (zwana tak od cmentarza niedaleko Gerzeh) – kultura archeologiczna, rozwijająca się terenach starożytnego Egiptu przez w przybliżeniu 300 lat, od ok. 3500 do 3200 r. p.n.e. W okresie tym wyróżniane są podokresy a, b oraz c.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.972 sek.