Ogon (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogon kota

Ogon – część ciała kręgowców. Jego szkielet tworzą kręgi ogonowe.

Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.Ryby – tradycyjna nazwa zmiennocieplnych kręgowców wodnych oddychających skrzelami i poruszających się za pomocą płetw. Obejmuje bezżuchwowe krągłouste (Cyclostomata) oraz mające szczęki ryby właściwe (Pisces).

U większości ryb ogon jest narządem ruchu. U ptaków zrośnięte kręgi ogonowe tworzą pygostyl.

U człowieka pozostałością ogona są kręgi guziczne, tak zwana kość ogonowa.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • zaodwłok




  • Warto wiedzieć że... beta

    Kot domowy (łac. Felis catus, również Felis silvestris catus lub Felis (silvestris) domesticus) – udomowiony gatunek małego, mięsożernego ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych. Przez ludzi ceniony jako zwierzę domowe oraz z powodu jego zdolności do niszczenia szkodników. Koty zostały udomowione około 9500 lat temu i są obecnie najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie. Gatunek prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzyżował się ze żbikiem.
    Kręgi ogonowe – kręgi tworzące ostatni, ogonowy odcinek kręgosłupa. Charakteryzuje je stopniowa redukcja zachodząca w kierunku ogonowym. Łuki kręgów zanikają, trzony podlegają uwstecznieniu, natomiast wyrostki zmniejszają się. Głowy i doły kręgów ogonowych są wyraźnie zaznaczone. U psów i bydła na pierwszych pięciu kręgach występują niekiedy wyrostki naczyniowe, tworzące czasami łuk naczyniowy.
    Kość guziczna (łac. os coccygis, ang. coccyx) – końcowy odcinek kręgosłupa człowieka, złożony z trzech do pięciu (zwykle czterech) zrośniętych ze sobą kręgów guzicznych (ogonowych, rzekomych), z których największy jest pierwszy (C1). C1 zawiera wyrostki stawowe służące do połączenia z kością krzyżową. Pozostałe kręgi zbudowane są tylko z trzonów. Część ogonowa kręgosłupa nie spełnia funkcji dźwigania ciężaru tułowia.
    Królik – polska nazwa zwyczajowa kilku gatunków zajęczaków z rodziny zającowatych. Mianem tym określa się zwierzęta należące do rodzajów Sylvilagus (m.in. królik bagienny i królik błotny) oraz Oryctolagus, do którego należy królik europejski (królik dziki) oraz jego udomowiona forma – królik domowy.

    Reklama