Obojczyk (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Obojczyk
Clavicle - animation.gif
Clavicle - animation2.gif
Prawy obojczyk - widok z góry
Prawy obojczyk - widok z dołu

Obojczyk (łac. clavicula) – kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Obojczyk stanowi jedyne połączenie szkieletu kończyny górnej ze szkieletem osiowym.

Złamanie obojczyka – może być z przemieszczeniem lub bez. Wiąże się z wystąpieniem bólu i obrzęku w miejscu złamania. Może wystąpić jako jedno z powikłań porodowych. Złamanie obojczyka oraz zalecenia związane z leczeniem opisał już Hipokrates w 400 p.n.e. .Mięsień naramienny (łac. musculus deltoideus) - leżący powierzchownie, największy mięsień okolicy barku o kształcie odwróconej greckiej litery Δ.

Obojczyk jest widoczny i łatwo wyczuwalny, szczególnie przy podniesionej obręczy barkowej (np. przy maksymalnym wyciągnięciu ręki do przodu), kiedy dół nadobojczykowy jest pogłębiony, oraz u osób chudych.

Rozwój i budowa[ | edytuj kod]

Część środkowa rozwija się na podłożu łącznotkankowym, końce na podłożu chrzęstnym. Ma kształt podłużny, jest wygięty lekko w kształcie litery S. Ma koniec barkowy (łac. extremitas acromialis) - boczny i koniec mostkowy (łac. extremitas sternalis) - przyśrodkowy. Pomimo tego, że jest kością długą nie posiada on jamy szpikowej lub ma ją bardzo niewielką.

Mięsień podobojczykowy (łac. musculus subclavius) – mały, wrzecionowaty mięsień położony między obojczykiem a pierwszym żebrem.Więzadło kruczo-obojczykowe (łac. ligamentum coracoclaviculare) – jest to więzadło wzmacniające staw barkowo-obojczykowy. Łączy wyrostek łopatki z dolną powierzchnią obojczyka przy jego końcu barkowym, a dokładnie z kresą czworoboczną i guzkiem stożkowatym. Więzadło to składa się z dwu pasm: przednio-bocznego, zwanego więzadłem czworobocznym (ligamentum trapezoideum) i tylno-przyśrodkowego, zwanego więzadłem stożkowatym (ligamentum conoideum). Między więzadłem czworobocznym a stożkowatym znajduję się kaletka stawowa (bursa ligamenti coracoclavicularis). Od przodu więzadło pokryte jest przez mięsień naramienny (musculus deltoideus), zaś od tyłu przez mięsień czworoboczny (musculus trapezius).


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Mięsień piersiowy większy (łac. Musculus pectoralis major) – duży, szeroki i trójkątny mięsień należący do grupy powierzchownych mięśni klatki piersiowej. Jego powierzchnię przednią pokrywa blaszka powierzchowna powięzi piersiowej oddzielająca mięsień od podskórnej warstwy tkanki tłuszczowej, a u kobiet od gruczołu piersiowego. Tylna powierzchnia mięśnia piersiowego większego pokryta jest przez powięź piersiową głęboką.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Mięsień czworoboczny (łac. musculus trapezius) – mięsień częściowo pokrywający mięsień najszerszy grzbietu. Mięsień czworoboczny ma wiele miejsc przyczepu, począwszy od podstawy czaszki do wyrostków kolczystych dwunastu kręgów piersiowych. Dolne włókna mięśnia są przyczepiane do grzebienia łopatki; włókna pośrednie do wyrostka barkowego, a położone najwyżej włókna do zewnętrznej jednej trzeciej obojczyka. Górna część zbliża łopatki do siebie, a środkowa i dolna obraca łopatkę w stosunku do klatki piersiowej.
Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.
Tętnica podobojczykowa (łac. arteria subclavia, ang. subclavian artery) − parzysta tętnica przebiegająca pod obojczykiem, zaopatrująca w krew kończyny górne, oraz wysyłająca gałęzie do klatki piersiowej i głowy.
Mięsień mostkowo-gnykowy (łac. musculus sternohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową, w nieznacznym zakresie może pełnić rolę mięśnia wdechowego.
Kość (łac. os, lm ossa; gr ostéon) – narząd, budujący układ kostny. Nauką zajmującą się kośćmi jest osteologia.

Reklama