Objaw Janewaya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Objaw Janewaya – jeden z klasycznych, późnych (i rzadkich), objawów skórnych bakteryjnego (najczęściej o etiologii gronkowcowej) zapalenia wsierdzia. W objawie Janewaya obserwuje się małe, niebolesne zmiany na dłoniach i stopach, o charakterze rumieniowym albo krwotocznym, wywołane prawdopodobnie zapaleniem drobnych naczyń krwionośnych spowodowanym przez krążące we krwi kompleksy antygen-przeciwciało. W razie odpowiednio szybko podjętego, właściwego leczenia do powstania tego objawu nie dochodzi. Zmiany w objawie Janewaya są podobne do guzków Oslera, ale w przeciwieństwie do nich nie są bolesne.

PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.Objaw (stgr. σύμπτωμα - symptoma) lub symptom – zaobserwowana własność stanu pacjenta poddająca się ocenie lekarskiej stanowiąc podstawę do wnioskowania o czynnościach ustroju, jego narządów i tkanek zarówno w stanie zdrowia, jak i choroby.

Rzadziej objaw pojawia się przy toczniu rumieniowatym układowym, anemii hemolitycznej i durze brzusznym.

Historia[ | edytuj kod]

Objaw opisał Edward G. Janeway (1841–1911) w 1899 roku.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
Infekcyjne zapalenie wsierdzia (łac. endocarditis infectiosa) – choroba rozwijająca się wskutek zakażenia wsierdzia. Najczęściej rozwija się w obrębie zastawek, ale dotyczy także jam serca, dużych naczyń krwionośnych oraz ciał obcych (np. elektrody stymulatora, implantowany kardiowerter-defibrylator, sztuczne zastawki, cewniki donaczyniowe) mających kontakt z krwią i wsierdziem.
Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.
Kompleks immunologiczny (łac. complexio – połączenie, wyrównanie) – kompleks powstały przez związanie antygenu przez swoiste dla niego przeciwciało. Kompleksy takie mogą podlegać opsonizacji, fagocytozie i rozkładowi przez proteazy.
Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
Guzek Oslera – jeden z klasycznych, późnych i rzadkich objawów skórnych bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Guzki Oslera są wielkości ziarna soczewicy, bolesne, czerwonawe, lokują się zwykle na palcach i ścięgnach, a przyczyną ich powstawania jest zapalenie drobnych naczyń krwionośnych uwarunkowane krążącymi we krwi kompleksami antygen-przeciwciało. O ile właściwe leczenie zostało podjęte dostatecznie szybko, guzki Oslera nie powstają. Guzki Oslera mogą również wystąpić w toczniu układowym.
Krwotok (łac. haemorrhagia) – silne krwawienie, gwałtowna utrata krwi w jej pełnym składzie na skutek choroby (na przykład gorączki krwotocznej) lub urazu naczyń krwionośnych.

Reklama