Nowozelandzki Komitet Olimpijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowozelandzki Komitet Olimpijski (NZOC) (ang. New Zealand Olympic Committee) – nowozelandzki narodowy komitet olimpijski, stowarzyszenie związków i organizacji sportowych z siedzibą w Wellington. Zajmuje się przede wszystkim organizacją udziału reprezentacji Nowej Zelandii w igrzyskach olimpijskich oraz Igrzyskach Wspólnoty Narodów, a także upowszechnianiem idei olimpijskiej i promocją sportu oraz reprezentowaniem nowozelandzkiego sportu w organizacjach międzynarodowych, w tym w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim.

Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.Igrzyska VII Olimpiady, nazywane zwykle Letnie Igrzyska Olimpijskie Antwerpia 1920, rozgrywane były w Antwerpii (Belgia) między kwietniem, a wrześniem 1920.

Historia[ | edytuj kod]

Nowa Zelandia była częścią ruchu olimpijskiego od samego jego początku, Leonard Cuff – nowozelandzki sportowiec i działacz – był bowiem jednym z trzynastu założycieli Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Sam Nowozelandzki Komitet Olimpijski powstał jednak 18 października 1911 roku w Wellington, a uznany przez MKOl został 5 kwietnia 1919 roku. Już w kolejnym roku zanotowała pierwszy oficjalny występ na letnich igrzyskach olimpijskich w Antwerpii, jednak zawodnicy z tego kraju startowali już w poprzednich dwóch igrzyskach łącznie z Australijczykami jako Australazja. Na zimowych igrzyskach Nowa Zelandia zadebiutowała w Oslo w 1952 roku, jedyny medal zdobywając w Albertville. Zdobyte wówczas przez Annelise Coberger srebro było jednocześnie pierwszym w historii medalem zimowych igrzysk dla kraju z półkuli południowej.

Igrzyska olimpijskie – najstarsza i zarazem największa międzynarodowa impreza sportowa organizowana co 2 lata (na przemian letnie i zimowe) w różnych krajach, pod hasłem szlachetnego współzawodnictwa i braterstwa wszystkich narodów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Narodowy komitet olimpijski – organizacja krajowa podległa Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu. Celem narodowego komitetu olimpijskiego jest wystawianie reprezentacji danego kraju na igrzyskach olimpijskich, a w czasie pomiędzy igrzyskami dbanie o upowszechnianie idei olimpijskiej i czuwanie nad szkoleniem sportowców. Narodowy komitet olimpijski ma również prawo zgłaszać kandydatury miast do organizacji igrzysk olimpijskich.

Nowa Zelandia jest jednym z sześciu państw, które w Igrzyskach Wspólnoty Narodów występują od pierwszej edycji rozegranej w 1930.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Półkula południowa – część kuli ziemskiej, półkula położona na południe od równika. Obejmuje szerokości geograficzne od 0° do 90°S.
VI Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w norweskiej stolicy Oslo w 1952 roku. Uczestniczyło w nich 694 zawodników (109 kobiet) z 30 krajów. Po raz pierwszy po II wojnie światowej wystąpiła reprezentacja RFN i Japonii. Reprezentacja NRD odmówiła wzięcia udziału w igrzyskach, po tym jak MKOl zaproponował, aby reprezentacje RFN i NRD wystąpiły pod jedną flagą. Zawodnicy Związku Radzieckiego także do igrzysk nie przystąpili.
Lista chorążych reprezentacji Nowej Zelandii na igrzyskach olimpijskich – lista zawodników i zawodniczek reprezentacji Nowej Zelandii, którzy podczas ceremonii otwarcia nowożytnych igrzysk olimpijskich nieśli flagę Nowej Zelandii.
Igrzyska Wspólnoty Narodów, także: Igrzyska Wspólnoty Brytyjskiej (ang. Commonwealth Games) – wydarzenie sportowe rozgrywane co 4 lata, w swojej formie zbliżone do nowożytnych igrzysk olimpijskich. W zawodach tych występują sportowcy z państw zrzeszonych we Wspólnocie Narodów. Organizacją zarządzającą jest Federacja Igrzysk Wspólnoty Narodów (ang. Commonwealth Games Federation).
Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.
Reprezentanci Nowej Zelandii po raz pierwszy oddzielnie pojawili się na letnich igrzyskach olimpijskich w 1920 roku. Na igrzyskach w roku 1908 i 1912 występowali wspólnie z reprezentacją Australii jako Australazja. Od zawodów w 1920 roku startują nieprzerwanie na wszystkich igrzyskach.
Podczas letnich igrzysk olimpijskich w 1908 i 1912 roku reprezentanci Australii i Nowej Zelandii występowali w jednej reprezentacji olimpijskiej jako Australazja.

Reklama