• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowiczoki



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Anatol Mirowicz, Irena Dulewiczowa, Iryda Grek-Pabisowa, Irena Maryniakowa. Wielki słownik rosyjsko-polski А-О Wiedza Powszechna Warszawa 1970, 1993 ​ISBN 83-214-0971-7​.
    2. Hoenig 2007 ↓, s. 79.
    3. Konopski 2009 ↓, s. 162.
    4. Konopski 2009 ↓, s. 163.
    5. Robin Black, Development, Historical Use and Properties of Chemical Warfare Agents, [w:] Chemical Warfare Toxicology, Franz Worek (red.), John Jenner (red.), Horst Thiermann (red.), t. 1, Fundamental Aspects, seria Issues in Toxicology, nr 26, Royal Society of Chemistry, [cop. 2016], s. 19, ISBN 978-1-84973-969-6.
    6. Benjamin C. Garrett, John Hart, Historical Dictionary of Nuclear, Biological, and Chemical Warfare, Historical Dictionaries of War, Revolution, and Civil Unrest, nr 33, Lanham: Scarecrow Press, 2007, s. 153, ISBN 978-0-8108-5484-0 (ang.).
    7. Konopski 2009 ↓, s. 165.
    8. Vil S. Mirzayanov, State Secrets. An Insider’s Chronicle of the Russian Chemical Weapons Program, Denver: Outskirts Press, 2009, ISBN 978-1-4327-2566-2.
    9. Konopski 2009 ↓, s. 16.
    10. Gupta 2009 ↓, s. 334.
    11. Kim Coleman, A History of Chemical Warfare, Basingstoke–New York: Palgrave Macmillan, 2005, s. 159, ISBN 978-1-4039-3459-8.
    12. Nerve Agents, [w:] William Augerson, A Review of the Scientific Literature as it Pertains to Gulf War Illnesses, t. 5, Chemical and Biological Warfare Agents, Santa Monica: RAND Corporation, 2000, s. 187, ISBN 0-8330-2680-1.
    13. News Chronology. February through May 1999, „The CBW Conventions Bulletin”, 44, Harvard Sussex Program, czerwiec 1999, s. 46 (ang.).
    14. News Chronology. February through May 1999, „The CBW Conventions Bulletin”, 44, Harvard Sussex Program, czerwiec 1999, s. 39 (ang.).
    15. News Chronology. November 1995–February 1996, „The Chemical Weapons Convention Bulletin”, 31, Harvard Sussex Program, marzec 1996, s. 24 (ang.).
    16. News Chronology. August through October 1999, „The CBW Conventions Bulletin”, 46, Harvard Sussex Program, grudzień 1999, s. 40 (ang.).
    17. News Chronology. May through July 2002, „The CBW Conventions Bulletin”, 57, Harvard Sussex Program, wrzesień 2002, s. 29 (ang.).
    18. Benjamin C. Garrett, John Hart, The A to Z of Nuclear, Biological, and Chemical Warfare, Lanham: Scarecrow Press, [cop. 2009], s. 160, ISBN 978-0-8108-6877-9.
    19. Anushka Asthana i inni, Russian spy poisoning: Theresa May issues ultimatum to Moscow, Guardian, 13 marca 2018 [dostęp 2018-03-18] (ang.).
    20. Vikram Dodd, Luke Harding, Ewen MacAskill, Sergei Skripal: former Russian spy poisoned with nerve agent, say police, Guardian, 8 marca 2018 [dostęp 2018-03-18] (ang.).
    21. Defence experts ‘unsure’ of source behind novichok spy attack, ITV News [dostęp 2018-12-30] (ang.).
    22. Geir Moulson, Germany says Soviet-era nerve agent used on Russia’s Navalny, Associated Press, 2 września 2020 [dostęp 2020-09-03] (ang.).
    23. The CBW Conventions Bulletin”, 68, Harvard Sussex Program, czerwiec 2005, s. 20 (ang.).
    24. What are Novichok nerve agents?, „New Scientist”, 237 (3169), 2018, DOI10.1016/s0262-4079(18)30458-5 (ang.).
    25. Ellison 2008 ↓, s. 8.
    26. Organophosphorus reagents. A practical approach in chemistry, Patrick J. Murphy (red.), Oxford: Oxford University Press, 2004, s. 1, ISBN 0-19-850262-1.
    27. J.N. Li i inni, What are the pKa values of organophosphorus compounds?, „Tetrahedron”, 18 (62), 2006, s. 4453–4462, DOI10.1016/j.tet.2006.02.049 (ang.).c?
    28. fosforoorganiczne związki, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2018-05-24].
    29. Ellison 2008 ↓, s. 37–93.
    30. Konopski 2009 ↓, s. 164.
    31. Jiri Bajgar i inni, Other Toxic Chemicals as Potential Chemical Warfare Agents, [w:] Handbook of Toxicology of Chemical Warfare Agents, Ramesh C. Gupta (red.), wyd. 2, London: Academic Press, [cop. 2015], s. 340, ISBN 978-0-12-800159-2.
    32. Seyed Esmaeil Hosseini i inni, Fragmentation pathways and structural characterization of organophosphorus compounds related to the Chemical Weapons Convention by electron ionization and electrospray ionization tandem mass spectrometry, „Rapid Communications in Mass Spectrometry”, 30 (24), 2016, s. 2585–2593, DOI10.1002/rcm.7757 (ang.).
    33. Hoenig 2007 ↓, s. 80.
    34. Hoenig 2007 ↓, s. 83.
    35. Ellison 2008 ↓, s. 6.
    36. Hoenig 2007 ↓, s. 81.
    37. Gupta 2009 ↓, s. 501.
    38. Ellison 2008 ↓, s. 12.
    39. Ellison 2008 ↓, s. 14.
    40. News Chronology. May through July 2002, „The CBW Conventions Bulletin”, 64, Harvard Sussex Program, czerwiec 2004, s. 24 (ang.).
    41. News Chronology. February through April 2005, „The CBW Conventions Bulletin”, 68, Harvard Sussex Program, czerwiec 2005, s. 20 (ang.).
    42. Jonathan B. Tucker, Verifying the Chemical Weapons Ban: Missing Elements, „Arms Control Today”, 37, 2007 [dostęp 2018-03-17] (ang.).
    43. Report of the Scientific Advisory Board on Developments in Science and Technology for Third Review Conference. Remarks by the Chair, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, 27 marca 2013 [dostęp 2018-03-18] (ang.).
    44. Report of the Sixteenth Session of the Scientific Advisory Board, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, 11 kwietnia 2011 [dostęp 2018-03-18] (ang.).
    45. Graham S. Pearson, The Total Prohibition of Chemical Weapons, [w:] Chemical Warfare Agents. Toxicology and Treatment, Timothy C. Marrs (red.), Robert L. Maynard (red.), Frederick R. Sidell (red.), wyd. 2, John Wiley & Sons, 2007, s. 645, ISBN 978-0-470-01359-5 (ang.).
    46. George W. Parshall i inni, Impact of Scientific Developments on the Chemical Weapons Convention (IUPAC Technical Report), „Pure and Applied Chemistry”, 74 (12), 2002, s. 2323–2352, DOI10.1351/pac200274122323 (ang.).c?
    47. Defining Chemical Weapons The Way The Treaty Does, „The Chemical Weapons Convention Bulletin”, 29, Harvard Sussex Program, wrzesień 1995, s. 1 (ang.).
    48. What is a Chemical Weapon?, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons [dostęp 2018-03-17] (ang.).
    49. Conference of the States Parties Adopts Decisions to Amend Chemical Weapons Convention Annex, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, 27 listopada 2019 [dostęp 2020-09-04] (ang.).
    50. Decision. Technical Change to Schedule 1(A) of the Annex on Chemicals to the Chemical Weapons Convention, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, 27 listopada 2019, C-24/DEC.4 [dostęp 2020-09-04] (ang.).
    51. Decision. Changes to Schedule 1 of the Annex on Chemicals to the Chemical Weapons Convention, Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, 27 listopada 2019, C-24/DEC.5 [dostęp 2020-09-04] (ang.).
    52. Convention on the Prohibition of the Development, Production, Stockpiling and Use of Chemical Weapons and on their Destruction [dostęp 2020-09-04], Cytat: the changes, under Article XV of the Convention, to Schedule 1 of the Annex on Chemicals, effective 7 June 2020, pursuant to Depositary Notification C.N.86.2020.TREATIES-XXVI.3, issued on 23 April 2020 (ang.).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • D. Hank Ellison, Handbook of Chemical and Biological Warfare Agents, wyd. 2, Boca Raton: CRC Press, 2008, ISBN 978-0-8493-1434-6 (ang.).
  • Ramesh C. Gupta, Handbook of Toxicology of Chemical Warfare Agents, wyd. 1, Amsterdam: Academic Press, 2009, ISBN 978-0-12-374484-5.
  • Steven L. Hoenig, Compendium of Chemical Warfare Agents, New York: Springer, 2007, ISBN 978-0-387-34626-7 (ang.).
  • Leszek Konopski, Historia broni chemicznej, Warszawa: Bellona, 2009, ISBN 978-83-11-11643-6.
  • Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Lista przedstawia związki chemiczne, co do których wysunięto przypuszczenia, że mogą być nowiczokami. Nie ma żadnych publicznie dostępnych danych, które potwierdzają istnienie nowiczoków bądź też podają ich dokładne struktury chemiczne czy właściwości. Poniższa tabela zawiera struktury chemiczne – wraz z podstawowymi danymi identyfikacyjnymi, właściwościami i uwagami – które według różnych autorów mogą być nowiczokami bądź ich prekursorami. Lista nie jest kompletna.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    GRU (ros. ГРУ, Главное Разведывательное Управление; Gławnoje Razwiedywatielnoje Uprawlenije (Główny Zarząd Wywiadowczy)), w pełni oficjalnie polskie tłumaczenie Główny Zarząd Rozpoznawczy (względnie Wywiadowczy) Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich/ Federacji Rosyjskiej, Jednostka Wojskowa 44388 – instytucja wywiadu wojskowego ZSRR a następnie Federacji Rosyjskiej. Po rozpadzie ZSRR, wobec znaczącej redukcji aparatu i ograniczenia zakresu działalności cywilnych służb specjalnych wyrosłych na gruzach KGB, znaczenie GRU znacznie wzrosło.
    Organizacja ds. Zakazu Broni Chemicznej (ang. Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, OPCW) – organ wykonawczy konwencji o zakazie broni chemicznej, która weszła w życie w 1997 roku. Organizacja odpowiedzialna jest za wdrażanie międzynarodowych przepisów regulujących i eliminowanie światowych zapasów broni chemicznej. Siedziba organizacji znajduje się w Hadze, w Holandii.
    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.
    Pure and Applied Chemistry (skrócona nazwa Pure Appl. Chem.) – oficjalne czasopismo Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC). Jest miesięcznikiem zawierającym rekomendacje dot. nomenklatury, symboli i jednostek oraz raporty i wykłady z sympozjów sponsorowanych przez IUPAC. Impact factor w 2010 roku wynosił 2,128.
    Maska przeciwgazowa to indywidualne urządzenie, przylegające do twarzy i wykonane z gumy, silikonu lub innych materiałów, służące do ochrony dróg oddechowych, oczu i skóry twarzy przed działaniem bojowych środków trujących, pyłów radioaktywnych a także bakterii i wirusów chorobotwórczych. Maska przeciwgazowa ma zastosowanie militarne dla ochrony przed atakami z użyciem broni chemicznej, w przemyśle chemicznym, dla ochrony przed lotnymi zanieczyszczeniami przemysłowymi oraz górnictwie i pożarnictwie.
    Nukus (uzb. cyr. i ros.: Нукус; karakałp.: Нөкис, Noʻkis) – miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum, siedziba administracyjna Republiki Karakałpackiej. W 1989 roku liczyło ok. 170 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu chemicznego, metalowego, materiałów budowlanych, spożywczego i lekkiego. W mieście działa uniwersytet, filia Uzbeckiej Akademii Nauk oraz liczne instytucje kulturalne, m.in.: dwa teatry, muzeum sztuki im. Igora Sawickiego oraz muzeum historyczno-krajoznawcze.
    Miasto zamknięte (ros. ЗАТО – закрытые административно-территориальные образования; ZATO - zakrytyje administratiwno-tierritorialnyje obrazowanija; pol. zamknięta struktura administracyjno-terytorialna) – określenie miasta lub osiedla o ograniczeniach w przemieszczaniu się i zamieszkaniu, szczególnie w Związku Radzieckim i obecnie Federacji Rosyjskiej. Obecnie istnieją przede wszystkim 2 rodzaje miast zamkniętych: z uwagi na znaczenie militarne i atomistykę.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.053 sek.