Nowa Technika Wojskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowa Technika Wojskowa – ukazujący się od 1991 pierwszy w Polsce niezależny (od MON) miesięcznik hobbystyczny o tematyce ogólnowojskowej, poświęcony technice wojskowej, wydawany przez wydawnictwo Magnum-X. Początkowo od maja 1991 ukazywał się pod tytułem „Technika Wojskowa”, od lipca 1992 roku zmienił tytuł na obecny „Nowa Technika Wojskowa”.

Wydawca – osoba bądź instytucja (ta druga zwana również wydawnictwem), za której pieniądze przygotowywane, opracowywane, a następnie drukowane jest czasopismo, książka, lub publikowana podobna rzecz, np. komercyjny portal internetowy.Krzysztof Andrzej Zalewski (ur. 17 grudnia 1966 w Warszawie, zm. 10 grudnia 2012 tamże) – polski przedsiębiorca, z wykształcenia cukiernik, historyk amator zajmujący się tematyką wojskową, a także dziennikarz, redaktor naczelny czasopism poświęconych tej tematyce.

Historia[ | edytuj kod]

Pierwszy numer, oznaczony 1/91, był wydany w maju 1991 roku, liczył 32 strony, w tym cztery kolorowe i kolorowe strony okładki, a cena wynosiła 9000 ówczesnych złotych. Pierwotnie czasopismo nosiło tytuł „Technika Wojskowa”. Pierwszym redaktorem naczelnym był Cezary Szoszkiewicz, a wydawcą spółka cywilna Technika Wojskowa. Od lipca 1992 roku wydawcą została spółka cywilna Lampart, a miesięcznik zmienił nazwę na „Nowa Technika Wojskowa”, z taką samą szatą graficzną i składem redakcji. Liczba stron sięgała wówczas 40. Pod koniec 1992 roku redaktorem naczelnym został Krzysztof Zalewski, a liczba kolorowych stron wzrosła do ośmiu. Od początku 1993 roku wydawcą została ostatecznie Magnum-X Sp. z o.o.

Igor Witkowski (ur. 1963 w Warszawie) – polski dziennikarz zajmujący się najnowszą techniką wojskową oraz historią II wojny światowej i ufologią. Z wykształcenia chemik.International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.


Podstrony: 1 [2] [3]




Reklama