• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nomenklatura chemii nieorganicznej



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.Lambda (λάμβδα, Λλ) − jedenasta litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę płynną "l". W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 30.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Red Book 2005 ↓.
    2. Nomenklatura chemii nieorganicznej – zalecenia 1990, Polskie Towarzystwo Chemiczne, 1998 (seria Wiadomości Chemiczne. Biblioteka), ISBN 83-229-1873-9 [dostęp 2019-06-16].
    3. Tabela IR 8.1. Red Book 2005 ↓, s. 127–132.
    4. IR-8.5 Abbreviated hydrogen names for certain anions. Red Book 2005 ↓, s. 137.
    5. Tabela IR-8.2. Red Book 2005 ↓, s. 139–140.
    6. IR-4 Formulae. Red Book 2005 ↓, s. 53–67.
    7. David Schubert: Boron Oxides, Boric Acid, and Borates. Section 2: Nomenclature. W: Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology. John Wiley & Sons. DOI: 10.1002/0471238961.0215181519130920.a01.pub3.
    8. Table VI. Red Book 2005 ↓, s. 260.
    9. IR-2.5.1 Dots. Red Book 2005 ↓, s. 27–28.
    10. Red Book 2005 ↓, s. 81.
    11. IR-5 Compositional Nomenclature, and Overview of Names of Ions and Radicals. Red Book 2005 ↓, s. 68–82.
    12. Red Book 2005 ↓, s. 70.
    13. Red Book 2005 ↓, s. 136.
    14. IR-5 Compositional Nomenclature, and Overview of Names of Ions and Radicals. Red Book 2005 ↓, s. 252, 256.
    15. IR-6 Parent Hydride Names and Substitutive Nomenclature. Red Book 2005 ↓, s. 81–110.
    16. Table IR-6.1 Parent names of mononuclear hydrides. Red Book 2005 ↓, s. 85.
    17. IR-7 Additive Nomenclature. Red Book 2005 ↓, s. 111–141.
    18. Red Book 2005 ↓, s. 12.
    19. Red Book 2005 ↓, s. 336 (przypis f).
    20. IR-5.5 Names of (formal) addition compounds. Red Book 2005 ↓, s. 80–81.
    21. Table V. Red Book 2005 ↓, s. 259.
    22. L. Pawłowski, H. Wasąg, M.R. Dudzińska: Ćwiczenia rachunkowe z chemii. Lublin: Politechnika Lubelska, Wydział Inżynierii Środowiska, 2008, s. 6–7.
    23. Władysław Walkowiak: Chemia nieorganiczna. 2. Nomenklatura. ePortal Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej. [dostęp 2011-11-03].
    24. Table IV. Red Book 2005 ↓, s. 258.
    25. Table IX. Red Book 2005 ↓, s. 280–336.
    26. Red Book 2005 ↓, s. 10–11.
    27. Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenklatura związków organicznych. Rekomendacje IUPAC i nazwy preferowane 2013, Komisja Terminologii Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (tłum.), Narodowy Komitet Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, 2016, s. 92.
    28. Red Book 2005 ↓, s. 138.
    29. W.P. Jorissen i inni, Rules for Naming Inorganic Compounds: Report of the Committee of the International Union of Chemistry for the Reform of Inorganic Chemical Nomenclature, 1940, „Journal of the American Chemical Society”, 63 (4), 1941, s. 889–897, DOI10.1021/ja01849a001.c?
    30. H. Bassett i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry, „Journal of the American Chemical Society”, 21, 82, 1960, s. 5523–5544, DOI10.1021/ja01506a002.
    31. Nomenclature of Inorganic Chemistry: Second Edition – Definitive Rules 1970, „Pure and Applied Chemistry”, 28 (1), 1971, s. 1–110, DOI10.1351/pac197128010001 [dostęp 2019-06-16].
    32. G.J. Leigh, H.A. Favre, W.V. Metanomski: Principles of Chemical Nomenclature. A Guide to IUPAC Recommendations. Blackwell Science, 1998.
    33. Włodzimierz Trzebiatowski: Chemia nieorganiczna. Wyd. VIII. Warszawa: PWN, 1978, s. 265–267.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Neil G. Connelly i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry. IUPAC Recommendations 2005 (Red Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, RSC Publishing, 2005, ISBN 978-0-85404-438-2 (ang.).
  • Pochodna (inaczej derywat) – związek chemiczny powstały przez zastąpienie jednego lub kilku atomów cząsteczki (najczęściej wodoru) grupą funkcyjną lub grupą innych atomów. Np. krezol (C6H4(CH3)OH) jest pochodną fenolu (C6H5OH), który z kolei jest pochodną benzenu (C6H6). Jednocześnie krezol jest pochodną toluenu (C6H5CH3), który także jest pochodną benzenu.Selenowodór, H2Se – nieorganiczny związek chemiczny selenu i wodoru; palny, silnie trujący gaz, o charakterystycznym ostrym zapachu.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pauza oraz półpauza – dwa znaki typograficzne w postaci poziomej kreski usytuowanej w pobliżu średniej linii pisma lub nieco poniżej niej. Są graficzną prezentacją znaków pisarskich spełniających m.in. rolę myślnika lub separatora liczbowego.
    Elektroujemność – miara tendencji do przyciągania elektronów przez atomy danego pierwiastka, gdy tworzy on związek chemiczny z atomami innego pierwiastka. Bardziej elektroujemny pierwiastek "ściąga" do siebie elektrony tworzące wiązanie z atomem mniej elektroujemnym, co prowadzi do polaryzacji wiązania. W skrajnym przypadku, gdy elektroujemności obu pierwiastków bardzo się różnią (np. sód i chlor), dochodzi do pełnego przeskoku elektronów na bardziej elektroujemny atom, co prowadzi do powstania wiązania jonowego.
    Polskie Towarzystwo Chemiczne – stowarzyszenie naukowe skupiające osoby zawodowo lub tylko amatorsko związane z chemią. Celem Towarzystwa jest popieranie rozwoju nauk chemicznych i popularyzacja ich wśród społeczeństwa.
    Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.
    Wodorosole (sole kwaśne) – związki chemiczne, sole kwasów wieloprotonowych, których aniony zawierają atomy wodoru w grupie kwasowej.
    Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.
    Jod (I, łac. iodum) – pierwiastek chemiczny z grupy 17 – fluorowców w układzie okresowym. Jego nazwa pochodzi od stgr. ἰοειδής ioeides – fioletowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.087 sek.