• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niszczyciele typu River - E



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Newcastle upon Tyne – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia) nad rzeką Tyne, w pobliżu jej ujścia do Morza Północnego w hrabstwie metropolitalnym Tyne and Wear.

    Niszczyciele typu E, nazywanego wcześniej River – seria niszczycieli (kontrtorpedowców) zbudowana dla Royal Navy na początku XX wieku. Typ „E” powstał w odpowiedzi na niemieckie okręty typu S 90 i uważany jest za pierwszy prawdziwie udany typ brytyjskich niszczycieli i pierwszy na świecie prawdziwy pełnomorski (oceaniczny) typ niszczycieli. W odróżnieniu od wcześniejszych typów niszczycieli brytyjskich, w typie „E” położono nacisk na dużą dzielność morską w każdych warunkach pogodowych kosztem prędkości maksymalnej.

    SM U-99 – niemiecki okręt podwodny typu U-57 zbudowany w AG Wesser, Bremie w latach 1915-1917. Wodowany 27 stycznia 1917 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 28 marca 1917 roku, a jego dowódcą został kapitan Max Eltester. U-99 w czasie jednego patrolu nie odniósł żadnego sukcesu. 7 czerwca 1917 roku został przydzielony do II Flotylli, w której służył przez miesiąc.Cowes – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, na wyspie Wight, rozdzielone rzeką Medina na dwie części – zachodnią i wschodnią stanowiącą w rzeczywistości oddzielne miasto East Cowes. Liczba mieszkańców w 2001 roku wynosiła 9663.

    W porównaniu ze wcześniejszymi typami poprawiono także komfort zakwaterowania i pracy załogi. Pomimo większej wyporności w porównaniu z typami „B”/„C”/„D”, miały takie samo uzbrojenie jak typ „D”, były jednak od nich ok. 40% droższe.

    Nazwy wszystkich okrętów tego typu pochodziły od nazw rzek angielskich – stąd początkowa nazwa typu - „River” („rzeka”). Brały udział w I wojnie światowej. W latach 1919-20 zostały zezłomowane.

    Tło historyczne[ | edytuj kod]

    Pierwsze serie brytyjskich kontrtorpedowców (typy „A”, „B”, „C” i „D”) pokazały, że nawet te stosunkowo niewielkie, ale szybkie „łodzie” były w stanie przechwycić mniejsze od nich torpedowce w każdych warunkach pogodowych - co było ich podstawowym zadaniem - oraz że w odpowiednich warunkach same mogły być użyte do przeprowadzenia ataków torpedowych na większe okręty nieprzyjaciela.

    Maszyna parowa to parowy silnik tłokowy. Czasem do maszyn parowych zalicza się pompy parowe powstałe przed silnikiem tłokowym. Za wynalazcę maszyny parowej uważa się Jamesa Watta, który w 1763 roku udoskonalił atmosferyczny silnik parowy zbudowany wcześniej przez Thomasa Newcomena.La Manche (z fr. „rękaw”; ang. English Channel, „Kanał Angielski”) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego.

    W miarę rozwoju techniki morskiej, a szczególnie coraz lepszych torped, rola kontrtorpedowców ulegała szybkiej zmianie. Pierwsze torpedy były stosunkowo prymitywną bronią o niewielkim zasięgu i prędkości, dlatego przewidywano, że zadaniem torpedowców miało być zaskoczenie wroga w jego własnych bazach. Kolejne coraz szybsze i większe generacje torped pokazały, że skuteczne ataki torpedowe mogą być także przeprowadzone na pełnym morzu. Ówczesne kontrtorpedowce niezbyt nadawały się do działań pełnomorskich, do których były po prostu zbyt małe, a maksymalną prędkość mogły rozwinąć tylko w bardzo dobrych warunkach pogodowych i przy małej fali.

    J. Samuel White − brytyjska stocznia mająca swoją siedzibę we wschodnim Cowes (East Cowes) na wyspie Wight, obecnie nieistniejąca. Jedna z najstarszych stoczni brytyjskich (podczas II wojny światowej wymieniana jako najstarsza ze stoczni na liście Admiralicji). Welbot (także welbat, walbat ) – łódź okrętowa, wiosłowa lub wiosłowo-żaglowa, zwrotna, szybka, wąska, o ostrym profilu, wąskim dziobie i wąskiej burcie. Termin, dziś już historyczny, pochodzi od angielskiej nazwy whaleboat i oznaczał pierwotnie łódź używaną przez wielorybników w czasie polowań, gdy trzeba było szybko przemierzać duże odległości aby dopaść wieloryba. Z czasem welboty zaczęły być używane również na statkach szkolnych i wojennych zamiast szalup (np. w carskiej Rosji). Używano ich zarówno do ćwiczeń, jak i komunikacji z lądem (w tym do przewozu oficerów najwyższych rangą).

    Po stracie HMS „Cobra”, w 1901 Admiralicja ustanowiła Committee on TBD (Komitet ds. Kontrtorpedowców) którego zadaniem było opracowanie nowych, większych typów kontrtorpedowców o silniejszych kadłubach, zwiększonym zasięgu i większej dzielności morskiej. Przy wyborze napędu dla nowego typu kontrtorpedowców zdecydowano powrócić do używanych wcześniej tłokowych maszyn parowych, co było związane z mniejszym zużyciem węgla. Nowością w specyfikacjach nowych okrętów było wprowadzenie zastrzeżenia, że prędkość maksymalna ma być testowana w realistycznych warunkach, z pełnym uzbrojeniem i zapasem bunkru. Wcześniejsze typy osiągały maksymalną prędkość 27 czy 30 węzłów jedynie przy minimalnym obciążeniu, w praktyce ich maksymalna prędkość nie była osiągalna.

    Maszyna parowa potrójnego rozprężania – rodzaj maszyny parowej zblokowanej, stosowanej do napędu jednostek pływających. Konstrukcja składała się z co najmniej trzech cylindrów o stopniowo zwiększających się wielkościach, których tłoki osadzone były na wspólnym wale korbowym.Mina morska to środek walki morskiej, przeznaczony do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu lub statku. Składa się z ładunku materiału wybuchowego umieszczonego w kulistym lub cylindrycznym kadłubie wodoszczelnym, wyposażonego w urządzenia zapalające i zabezpieczające.

    Pierwsze próby stworzenia pełnomorskich kontrtorpedowców miały jednak miejsce w Stanach Zjednoczonych (USS „Bainbridge”) i Niemczech (S 90). Admiralicja brytyjska przyglądała się ze szczególnym zainteresowaniem postępom w niemieckim budownictwie okrętowym i niektóre rozwiązania z S.90 zostały użyte przy projektowaniu i budowaniu typu „River”.

    HMS Cobra − brytyjski eksperymentalny niszczyciel (w oryginalnej nomenklaturze torpedo-boat destroyer) zbudowany w stoczni koncernu Armstronga w Elswick i wcielony do Royal Navy na początku XX wieku, drugi w historii okręt napędzany turbinami parowymi. W swoim pierwszym rejsie po ukończeniu prób morskich, rankiem 18 września 1901 roku, płynąc w sztormie, niszczyciel przełamał się i zatonął, pociągając za sobą 67 z obecnych na pokładzie ludzi.Bomba głębinowa – broń morska, przeznaczona do rażenia okrętów podwodnych znajdujących się w zanurzeniu. Do czasów II wojny światowej był to główny środek zwalczania okrętów podwodnych (ZOP), później jego rola malała i obecnie ma już raczej znaczenie historyczne.

    Brytyjscy marynarze, którzy widzieli niemieckie kontrtorpedowce, wypowiadali się o nich bardzo pozytywnie. Były to z reguły konstrukcje większe od odpowiadających im jednostek brytyjskich, ze znacznie lepszą dzielnością morską, którą zawdzięczały przede wszystkim podniesionemu pokładowi dziobowemu (wcześniejsze angielskie konstrukcje miały niski, zaokrąglony pokład dziobowy typu turtle back, dosłownie "skorupa żółwia"). Chwalono stosunkowo wysoki komfort zakwaterowania na niemieckich łodziach. We flocie brytyjskiej filozofia hard living (dosłownie „trudnego życia”) była niemalże religią. Wszystkie wcześniejsze kontrtorpedowce brytyjskie miały bardzo prymitywne pomieszczenia dla załogi, z nagimi stalowymi ścianami, na których zbierała się para wodna, często bez wewnętrznego oświetlenia i podstawowych nawet warunków do utrzymania higieny osobistej. W porównaniu z okrętami brytyjskimi, niemieckie okręty z wykładanymi drewnem ścianami kabin, parowym ogrzewaniem, oświetleniem elektrycznym i innymi udogodnieniami, wydawały się wręcz „luksusowe”.

    Torpedowiec – klasa niewielkich lub średniej wielkości okrętów, przeznaczonych głównie do wykonywania ataków torpedowych na okręty nieprzyjaciela. Powstała pod koniec XIX wieku, kiedy to przypadł też szczyt popularności torpedowców. Zastąpione następnie przez inne klasy okrętów, były budowane i używane w mniejszych ilościach do okresu II wojny światowej.Royal Navy, Królewska Marynarka Wojenna – marynarka wojenna Wielkiej Brytanii, najstarsza zorganizowana siła zbrojna Zjednoczonego Królestwa.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Śruba okrętowa, śruba napędowa, śruba statku – rodzaj pędnika o napędzie mechanicznym, służący do napędzania statku wodnego. Przetwarza ruch obrotowy wału śrubowego na siłę naporu poruszającą statek.
    Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – szybki, wielozadaniowy okręt średniej wielkości, przeznaczony do takich zadań, jak ochrona własnych jednostek, zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i innych jednostek wroga.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowych
    Dzielność morska – zespół cech statku wodnego (w tym jachtu żaglowego) warunkujących bezpieczną, wygodną i - w miarę możności - szybką żeglugę w każdych warunkach pogodowych. Do cech związanych z dzielnością morską zalicza się niewywrotność, mała podatność na rezonansowe kołysanie (także od martwej fali), nurzanie, dobra stateczność kursowa i sterowność w każdych warunkach, "sucha" żegluga bez względu na wysokość i stromość fali itp. Wynikające stąd założenia konstrukcyjne są często wzajemnie sprzeczne, np. sucha żegluga przy wysokiej fali z reguły oznacza złą stateczność kursową i wzdłużną, itp. Dlatego osiągnięcie dobrej dzielności morskiej nowej konstrukcji jest trudne i opiera się w większej mierze na doświadczeniu i intuicji projektanta niż na obliczalnych i powtarzalnych założeniach projektowych.
    Jarrow - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie North East England, w hrabstwie Tyne and Wear, położone nad rzeką Tyne. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 27 000 osób.
    Dungeness – przylądek na południowym wybrzeżu Anglii, w hrabstwie Kent, położony nad Kanałem La Manche, w pobliżu Cieśniny Kaletańskiej. Na północy przylądek sąsiaduje z podmokłą równiną Romney Marsh.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.016 sek.