• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niszczyciele typu E - 1913



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Newcastle upon Tyne – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia) nad rzeką Tyne, w pobliżu jej ujścia do Morza Północnego w hrabstwie metropolitalnym Tyne and Wear.
    Lista okrętów[ | edytuj kod]

    Pierwsze 34 okręty zostały zamówione w latach 1901-02, osiem następnych w latach 1902-03 (jeden dodatkowy okręt z napędem turbinowym został zbudowany z własnej inicjatywy stoczni i zakupiony przez Royal Navy), ostatnie 15 okrętów zostało zamówiono w latach 1903-04. Dwa ostatnie „Rivery” zbudowane z własnej inicjatywy stoczni zostały zakupione w 1909, aby pokryć stratę dwóch wcześniejszych niszczycieli.

    SM U-99 – niemiecki okręt podwodny typu U-57 zbudowany w AG Wesser, Bremie w latach 1915-1917. Wodowany 27 stycznia 1917 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 28 marca 1917 roku, a jego dowódcą został kapitan Max Eltester. U-99 w czasie jednego patrolu nie odniósł żadnego sukcesu. 7 czerwca 1917 roku został przydzielony do II Flotylli, w której służył przez miesiąc.Cowes – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, na wyspie Wight, rozdzielone rzeką Medina na dwie części – zachodnią i wschodnią stanowiącą w rzeczywistości oddzielne miasto East Cowes. Liczba mieszkańców w 2001 roku wynosiła 9663.

    Okręty były budowane w różnych stoczniach. Różniły się ilością, rozmieszczeniem i wielkością kominów, a także w niektórych przypadkach rozmieszczeniem uzbrojenia.

    Podtyp „Derwent” budowany w stoczni Hawthorn Leslie w Newcastle upon Tyne. 540-555 ton. Dwa krótkie kominy„Eden” napędzany był turbiną parową. „Derwent”, „Eden” i „Waveny” miały zamontowane armaty na sponsonach, inne okręty tego podtypu na pokładzie dziobowym.

  • „Derwent” – wodowany 14 lutego 1903, zatonął po wejściu na minę w pobliżu Hawru 2 maja 1917.
  • „Eden” – wodowany 13 maja 1903, napęd turbinowy, trzy śruby na każdym wale, staranowany w wypadku przez SS „France” w kanale La Manche 17 czerwca 1916.
  • „Waveney” – wodowany 15 marca 1903, sprzedany na złom 10 lutego 1920. Około 1909 roku został czasowo przezbrojony w eksperymentalne 21-calowe wyrzutnie torped.
  • „Boyne” – wodowany 12 września 1904, sprzedany na złom 30 sierpnia 1919.
  • „Doon” – 8 listopada 1904, sprzedany na złom 27 czerwca 1919.
  • „Kale” – 8 listopada 1904, zatonął po wejściu na minę na Morzu Północnym 27 marca 1918.
  • Podtyp „Erne” budowany w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company w Jarrow. 550 ton. Cztery kominy w grupach po dwa znajdujące się bliżej siebie niż okręty budowane w stoczniach Yarrow.

    Maszyna parowa to parowy silnik tłokowy. Czasem do maszyn parowych zalicza się pompy parowe powstałe przed silnikiem tłokowym. Za wynalazcę maszyny parowej uważa się Jamesa Watta, który w 1763 roku udoskonalił atmosferyczny silnik parowy zbudowany wcześniej przez Thomasa Newcomena.La Manche (z fr. „rękaw”; ang. English Channel, „Kanał Angielski”) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego.
  • „Erne” – wodowany 14 stycznia 1903, stracony po wejściu na skały w okolicach Rattray Head 6 lutego 1915.
  • „Ettrick” – wodowany 28 lutego 1903, sprzedany na złom 27 maja 1919.
  • „Exe” – wodowany 27 kwietnia 1903, sprzedany na złom 10 lutego 1920.
  • „Cherwell” – wodowany 23 lipca 1903, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • „Dee” – wodowany 10 września 1903, sprzedany na złom 23 lipca 1919.
  • „Rother” – wodowany 5 stycznia 1904, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • „Swale” – wodowany 20 kwietnia 1905, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • „Ure” – wodowany 25 października 1904, sprzedany na złom 27 maja 1919.
  • „Wear” – wodowany 21 stycznia 1905, sprzedany na złom 4 listopada 1919.
  • Podtyp „Ribble” budowany w stoczniach Yarrow Shipbuilders w Londynie. Wyporność 590-605 ton. „Gary” miał nieco inny kształt kadłuba dający mu większą prędkość maksymalną. Na „Gala” i „Gary” armaty umieszczono na pokładzie dziobowym, przed mostkiem, na innych okrętach umieszczone były na sponsonach przy burtach. Wszystkie okręty miały cztery kominy w grupach po dwa ustawione szerzej niż w przypadku okrętów budowanych w stoczni Palmera .

    J. Samuel White − brytyjska stocznia mająca swoją siedzibę we wschodnim Cowes (East Cowes) na wyspie Wight, obecnie nieistniejąca. Jedna z najstarszych stoczni brytyjskich (podczas II wojny światowej wymieniana jako najstarsza ze stoczni na liście Admiralicji). Welbot (także welbat, walbat ) – łódź okrętowa, wiosłowa lub wiosłowo-żaglowa, zwrotna, szybka, wąska, o ostrym profilu, wąskim dziobie i wąskiej burcie. Termin, dziś już historyczny, pochodzi od angielskiej nazwy whaleboat i oznaczał pierwotnie łódź używaną przez wielorybników w czasie polowań, gdy trzeba było szybko przemierzać duże odległości aby dopaść wieloryba. Z czasem welboty zaczęły być używane również na statkach szkolnych i wojennych zamiast szalup (np. w carskiej Rosji). Używano ich zarówno do ćwiczeń, jak i komunikacji z lądem (w tym do przewozu oficerów najwyższych rangą).
  • „Ribble” – wodowany 19 marca 1904, sprzedany na złom 29 lipca 1920.
  • „Teviot” – wodowany 7 listopada 1903, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • „Usk” – wodowany 25 lipca 1903, sprzedany na złom 29 lipca 1920.
  • „Welland” – wodowany 14 kwietnia 1904, sprzedany na złom 30 czerwca 1920.
  • „Gala” – wodowany 7 stycznia 1905, zatonął po kolizji z HMS „Attentive” 27 kwietnia 1909 roku w okolicach Harwich.
  • „Garry” - wodowany 21 marca 1905, sprzedany na złom 22 października 1919.
  • HMS Arun

    Podtyp „Foyle”, budowany w stoczniach Cammell Laird w Birkenhead. 550 ton. Dwa średnie kominy. Pierwsze cztery okręty miały armaty umieszczone w sponsonach burtowych, ostatnie trzy przenosiły je na pokładzie dziobowym.

    Maszyna parowa potrójnego rozprężania – rodzaj maszyny parowej zblokowanej, stosowanej do napędu jednostek pływających. Konstrukcja składała się z co najmniej trzech cylindrów o stopniowo zwiększających się wielkościach, których tłoki osadzone były na wspólnym wale korbowym.Mina morska to środek walki morskiej, przeznaczony do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu lub statku. Składa się z ładunku materiału wybuchowego umieszczonego w kulistym lub cylindrycznym kadłubie wodoszczelnym, wyposażonego w urządzenia zapalające i zabezpieczające.
  • „Foyle” – wodowany 25 lutego 1903, zatonął po wejściu na minę 15 marca 1917.
  • „Itchen” – wodowany 17 marca 1903, zatonął storpedowany przez ”U-99” 6 lipca 1917.
  • „Arun” – wodowany 29 kwietnia 1903, sprzedany na złom 30 czerwca 1920.
  • „Blackwater” – wodowany 25 lipca 1903, zatopiono po kolizji z SS „Hero” 6 kwietnia 1909 przy Dungeness.
  • „Liffey” – wodowany 23 września 1904, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • „Moy” – wodowany 10 listopada 1904, sprzedany na złom 27 maja 1919.
  • „Ouse” – wodowany 7 stycznia 1905, sprzedany na złom 22 października 1919.
  • Podtyp „Kennet”, budowany w stocznia J I Thornycroft w Chiswick. 550 ton. Dwa wysokie, charakterystyczne kominy, pierwsze kontrtorpedowce wybudowane w stoczniach Thornycroft ze stali o dużej wytrzymałości na rozciąganie (high tensile steel). „Chelmer” i „Colne” miały armaty na pokładzie dziobowym, dwa pozostałe okręty miały uzbrojenie umieszczone w burtowych sponsonach.

    HMS Cobra − brytyjski eksperymentalny niszczyciel (w oryginalnej nomenklaturze torpedo-boat destroyer) zbudowany w stoczni koncernu Armstronga w Elswick i wcielony do Royal Navy na początku XX wieku, drugi w historii okręt napędzany turbinami parowymi. W swoim pierwszym rejsie po ukończeniu prób morskich, rankiem 18 września 1901 roku, płynąc w sztormie, niszczyciel przełamał się i zatonął, pociągając za sobą 67 z obecnych na pokładzie ludzi.Bomba głębinowa – broń morska, przeznaczona do rażenia okrętów podwodnych znajdujących się w zanurzeniu. Do czasów II wojny światowej był to główny środek zwalczania okrętów podwodnych (ZOP), później jego rola malała i obecnie ma już raczej znaczenie historyczne.
  • „Kennet” – wodowany 4 grudnia 1902, sprzedany na złom 11 grudnia 1919.
  • „Jed” – wodowany 16 lutego 1904, sprzedany na złom 29 lipca 1920.
  • „Chelmer” – wodowany 8 grudnia 1904, sprzedany na złom 30 czerwca 1920.
  • „Colne” – wodowany 21 maja 1905, sprzedany na złom listopada 1919.
  • Podtyp „Ness”, budowany w stoczniach J. Samuel White w Cowes. 555 ton.

    Torpedowiec – klasa niewielkich lub średniej wielkości okrętów, przeznaczonych głównie do wykonywania ataków torpedowych na okręty nieprzyjaciela. Powstała pod koniec XIX wieku, kiedy to przypadł też szczyt popularności torpedowców. Zastąpione następnie przez inne klasy okrętów, były budowane i używane w mniejszych ilościach do okresu II wojny światowej.Royal Navy, Królewska Marynarka Wojenna – marynarka wojenna Wielkiej Brytanii, najstarsza zorganizowana siła zbrojna Zjednoczonego Królestwa.
  • „Ness” – wodowany 5 stycznia 1905, sprzedany na złom 27 maja 1919.
  • „Nith” – wodowany 7 marca 1905, sprzedany na złom 23 czerwca 1919.
  • Podtyp „Stour”. 570 ton. 2 okręty wybudowane z prywatnej inicjatywy stoczni Cammell Laird and Company i zakupione przez Royal Navy w 1909, obydwa miały napęd turbinowy.

  • „Stour” – wodowany 3 czerwca 1905, sprzedany na złom 30 sierpnia 1919.
  • „Test” – wodowany 6 maja 1905, sprzedany na złom 30 sierpnia 1919.
  • Ocena konstrukcji[ | edytuj kod]

    Typ „River” oceniony był jako bardzo udany, uważany jest za pierwszy prawdziwy typ kontrtorpedowców brytyjskich i pierwszy na świecie udany typ pełnomorskich kontrtorpedowców. Większy kadłub poprawił nie tylko dzielność morską okrętów, ale pozwolił także na składowanie większej ilości węgla, podnosząc zasięg okrętów do ok. 2000 mil morskich. Począwszy od około 1904 roku praktycznie wszystkie wówczas powstające na świecie kontrtorpedowce w mniejszym czy większym stopniu kopiowały rozwiązania użyte w „Riverach”. Po raz pierwszy od powstania klasy kontrtorpedowców nie podporządkowano wszystkiego osiągnięciu maksymalnej prędkości, dzięki czemu powstały pierwsze pełnowartościowe jednostki, mogące służyć nie tylko jako szybkie torpedowce, ale także będące w stanie służyć jako prawdziwe okręty eskortowe dla głównych sił floty.

    Śruba okrętowa, śruba napędowa, śruba statku – rodzaj pędnika o napędzie mechanicznym, służący do napędzania statku wodnego. Przetwarza ruch obrotowy wału śrubowego na siłę naporu poruszającą statek.Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – szybki, wielozadaniowy okręt średniej wielkości, przeznaczony do takich zadań, jak ochrona własnych jednostek, zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i innych jednostek wroga.

    Służący na okrętach tego typu marynarze brytyjscy bardzo chwalili „suchy” pokład, który nie był ciągle zalewany przez fale i umożliwiał praktyczne korzystanie z okrętu nawet w trudnych warunkach pogodowych. Chwalono także mocniejszą konstrukcję kadłubów – dwa „Rivery” przeszły przez cyklon w drodze do Chin bez większych uszkodzeń. Jedynym mankamentem wysokiej burty było trudne manewrowanie i cumowanie w porcie przy silnym wietrze. „Rivery” były czasami krytykowane za stosunkowo słabe uzbrojenie: nawet po przezbrojeniu w cztery armaty 12-funtowe, były one ok. 40% droższe od poprzedniego, tak samo uzbrojonego typu niszczycieli. Ich projektanci nie zdecydowali się jednak na ich większe obciążenie silniejszym uzbrojeniem, by nie pogarszać dzielności morskiej i nie przeciążać kadłuba.

    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowych


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dzielność morska – zespół cech statku wodnego (w tym jachtu żaglowego) warunkujących bezpieczną, wygodną i - w miarę możności - szybką żeglugę w każdych warunkach pogodowych. Do cech związanych z dzielnością morską zalicza się niewywrotność, mała podatność na rezonansowe kołysanie (także od martwej fali), nurzanie, dobra stateczność kursowa i sterowność w każdych warunkach, "sucha" żegluga bez względu na wysokość i stromość fali itp. Wynikające stąd założenia konstrukcyjne są często wzajemnie sprzeczne, np. sucha żegluga przy wysokiej fali z reguły oznacza złą stateczność kursową i wzdłużną, itp. Dlatego osiągnięcie dobrej dzielności morskiej nowej konstrukcji jest trudne i opiera się w większej mierze na doświadczeniu i intuicji projektanta niż na obliczalnych i powtarzalnych założeniach projektowych.
    Jarrow - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie North East England, w hrabstwie Tyne and Wear, położone nad rzeką Tyne. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 27 000 osób.
    Dungeness – przylądek na południowym wybrzeżu Anglii, w hrabstwie Kent, położony nad Kanałem La Manche, w pobliżu Cieśniny Kaletańskiej. Na północy przylądek sąsiaduje z podmokłą równiną Romney Marsh.
    Złom – w metalurgii nazwa przedmiotów metalowych, przeznaczonych do wykorzystania w procesie recyklingu poprzez ich ponowne przetopienie (złomowanie). Do złomu należą np. metalowe odpady produkcyjne, wyroby metalowe nie nadające się do naprawy, elementy konstrukcji pochodzące z rozbiórki, odpady komunalne z metalu, wyeksploatowane samochody (pozbawione elementów niemetalicznych, tzn. tapicerki, uszczelek, płynów, itd.), maszyny, urządzenia i ich części, konstrukcje stalowe uszkodzone mechanicznie, skorodowane, bądź nienadające się do dalszej, bezpiecznej ekspoatacji itp.
    Chiswick – jeden z okręgów w Londynie leżący w London Borough of Hounslow, 9,5 km na zachód od Charing Cross. Nazwa pochodzi od staroangielskiego słowa oznaczającego Cheese Farm, serową fermę. W 2001 roku Chiswick zamieszkiwało ok. 31 500 ludzi. Po II wojnie światowej zamieszkała spora liczba Polaków; stworzono tu sobotnią szkołę polską im. Mikołaja Reja.
    Torpedowce typu S 90 – seria dwunastu dużych niemieckich torpedowców zbudowanych 1898–1901, w stoczni Schichau w Elbing (dzisiejszy Elbląg). Okręty były oficjalnie klasyfikowano jako „torpedowce pełnomorskie” lub „duże torpedowce” (Hochsee-Torpedoboote, Große Torpedoboote) współcześnie często bywają anachronicznie określane jako „niszczyciele”.
    Turbina parowa – turbina, w której czynnikiem obiegowym jest para wodna. Pierwowzorem turbiny parowej była bania Herona. Jest to silnik (maszyna cieplna) wykorzystujący energię cieplną pary wodnej, wytworzonej zwykle w kotle parowym lub wytwornicy pary, do wytworzenia energii mechanicznej, odprowadzanej wałem do innej maszyny, np. generatora elektrycznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.