Niewidoczny Uniwersytet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Makieta Niewidocznego Uniwersytetu

Niewidoczny Uniwersytet (ang. Unseen University) – największa uczelnia magiczna w fikcyjnym świecie stworzonym przez Terry’ego PratchettaŚwiecie Dysku, mieszcząca się w Ankh-Morpork. Z uniwersytetu tego pochodzą prawie wszyscy magowie.

Bibliotekarz Niewidocznego Uniwersytetu – fikcyjna postać ze Świata Dysku Terry’ego Pratchetta. Małpa (nie lubi być nazywany małpiszonem, reaguje najczęściej agresją) i mag na Niewidocznym Uniwersytecie.Muzyka duszy (ang. Soul music) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, wydana w 1994 r. (tłumaczenie wydania polskiego: Piotr W. Cholewa). Jest to szesnasta część cyklu Świat Dysku.

Nazwa uniwersytetu jest wzorowana na realnie istniejącym Invisible College, z którego wywodzi się brytyjskie Royal Society.

Dewizą Niewidocznego Uniwersytetu jest: Nunc id Vides, Nunc ne Vides (łac. „Teraz widzisz, a teraz nie”).

Ważniejsi magowie[ | edytuj kod]

  1. Nadrektor Mustrum Ridcully – najwyższy stopniem mag na Uniwersytecie. Człowiek prosty, bezpośredni, czasem wręcz szorstki, lecz inteligenty. W przeciwieństwie do większości magów, wiedzie bardzo aktywny styl życia. Lubi polować na praktycznie wszystkie żyjące gatunki zwierząt lądowych, powietrznych i wodnych. Jego sposobem zarządzania uczelnią jest nie interesowanie się problemami dopóki ktoś nie zwraca na nie jego uwagi co najmniej dwie minuty, w innych przypadkach uważa, że nie powinno się mu przeszkadzać. Uwielbia sporty, jest wiecznie rześki i zdrowy, a choroby u innych uważa za lenistwo. Często nosi przy sobie butelkę brandy lub kuszę.
  2. Dziekan – mag skupiony głównie na jedzeniu, i udawaniu, że robi coś innego. Łatwo obraża się na innych. Ostatnio odszedł z zespołu by założyć własny uniwersytet za miastem. Na imię ma Henry.
  3. Pierwszy Prymus – Główny Filozof. Poza tym jak wyżej.
  4. Kierownik studiów nieokreślonych – ma dużo wolnego czasu, bo nikt nie wie, czym właściwie się zajmuje.
  5. Wykładowca run współczesnych – mimo tytułu zajmuje się głównie kłóceniem z innymi magami.
  6. Kwestor (dr A.A. Dinwiddie) – dawniej zwyczajny człowiek, teraz zupełnie stracił zmysły (przy nieświadomej pomocy nadrektora). Przeżyć pozwalają mu tylko pigułki z suszonej żaby, sprawiające, że ma halucynacje, że jest normalny. Na stanowisku utrzymuje go jedynie niesamowity zmysł matematyczny, z którego jednak rzadko korzysta.
  7. Myślak Stibbons – najmłodszy z wykładowców na NU. Razem ze Skazzem, Wielkim Wariatem Drongo i studentami stworzył myślącą maszynę uniwersytecką, czyli HEX-a (który jest tak inteligentny, że sam się zaczął przebudowywać). Poza tym Myślak jest chyba jedynym profesorem, który cokolwiek wykłada.
  8. Bibliotekarz (dawniej prawdopodobnie dr Horacy Worlbehat) – dawno temu potężna eksplozja thaumiczna w trzewiach Biblioteki zmieniła go w orangutana, co pozwala lepiej wykonywać mu swoją pracę. Nowy kształt spodobał mu się tak bardzo, że zniszczył część archiwów, by nie było możliwe odwrócenie zaklęcia przez wypowiedzenie jego nazwiska.
  9. Rincewind – początkowo zastępca bibliotekarza, potem, dzięki licznym podróżom, mianowany profesorem nadzwyczajnym okrutnej i niezwykłej geografii. Jeszcze później obarczono go następnymi tytułami, katedrami i stanowiskami, które uniwersytet musiał obsadzić. Są to: kierownik Katedry Eksperymentalnej Sprzyjalności Szczęścia, wykładowca dynamiki spamowodzi, nauczyciel metaloplastyki, kierownik Katedry Publicznych Nieporozumień, profesor antropologii wirtualnej i wykładowca przybliżonej precyzji. Ma zakaz kontaktowania się ze studentami i nauczania czegokolwiek. Nazywa się Maggusem przez 2 „g”.
  10. Windle Poons – za życia niczym szczególnym się nie wyróżniał, po śmierci prowadził ożywioną działalność, wspomagając walkę ze Stworami z Piekielnych Wymiarów (Kosiarz)
Świat Dysku – wieloksiąg napisany przez Terry’ego Pratchetta, którego akcja toczy się w fikcyjnym świecie w kształcie dysku.Terry Pratchett, właśc. Terence David John Pratchett (ur. 28 kwietnia 1948 w Beaconsfield, zm. 12 marca 2015) – brytyjski pisarz fantasy i science fiction, najbardziej znany jako autor cyklu Świat Dysku. Inne jego dzieła to m.in. Trylogia Johnny’ego Maxwella i Trylogia Nomów. Współpracował także przy adaptacjach swojej twórczości na potrzeby sztuk teatralnych i gier komputerowych.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Czarodzicielstwo (ang. Sourcery) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, wydana w 1988 r. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1997 r. nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka (​ISBN 83-7180-073-8​). Jest to piąta część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie.
Ruchome obrazki (ang. Moving Pictures) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, wydana w 1990 r. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 2000 r. nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka (​ISBN 83-7255-511-7​). Jest to dziesiąta część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu „biznesowego”.
Panowie i damy (ang. Lords and Ladies) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, wydana w 1992 r. (tłumaczenie wydania polskiego: Piotr W. Cholewa). Jest to czternasta część długiego cyklu Świat Dysku.
Ankh-Morpork – fikcyjne miasto, największa aglomeracja Świata Dysku, zamieszkiwana przez wszelkie gatunki żyjących na Dysku istot rozumnych. Najsławniejszą i najstarszą dzielnicą są Mroki.
Blask fantastyczny (ang. The Light Fantastic) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, wydana w 1986 r. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1995 r. nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka (​ISBN 83-7337-048-X​). Jest to druga część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie.
Ciekawe czasy (ang. Interesting Times) – humorystyczna powieść fantasy Terry’ego Pratchetta, siedemnasta część cyklu Świat Dysku, wydana w 1994 r. (polskie wydanie Prószyński i S-ka 2003, ​ISBN 83-7337-292-X​). Powieść ta jest piątą częścią podcyklu o Rincewindzie, magu-nieudaczniku.
Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Reklama