Nieswoiste zapalenia jelit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nieswoiste zapalenie jelit (ang. inflammatory bowel disease, IBD) – grupa przewlekłych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, głównie jelita grubego lub cienkiego.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (łac. colitis ulcerosa, CU), zaliczane do grupy nieswoistych zapaleń jelit (Inflammatory bowel disease – IBD) – jest przewlekłym procesem zapalnym błony śluzowej odbytu lub jelita grubego, o nieustalonej dotychczas etiologii.Niedokrwienne zapalenia jelita grubego – choroba jelita grubego spowodowana niedostatecznym dopływem krwi do jego ściany.

Najczęstszymi chorobami z tej grupy są choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Należą do nich również:

  • kolagenowe zapalenie jelit
  • eozynofilowe zapalenie żołądka i jelit
  • choroba Behçeta
  • niedokrwienne zapalenie jelita grubego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Baumgart DC., Sandborn WJ. Inflammatory bowel disease: clinical aspects and established and evolving therapies.. „Lancet”. 9573 (369), s. 1641–57, maj 2007. DOI: 10.1016/S0140-6736(07)60751-X. PMID: 17499606. 
    2. Xavier RJ., Podolsky DK. Unravelling the pathogenesis of inflammatory bowel disease.. „Nature”. 7152 (448), s. 427–34, lipiec 2007. DOI: 10.1038/nature06005. PMID: 17653185. 
    3. Baumgart DC., Carding SR. Inflammatory bowel disease: cause and immunobiology.. „Lancet”. 9573 (369), s. 1627–40, maj 2007. DOI: 10.1016/S0140-6736(07)60750-8. PMID: 17499605. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M J Carter, A J Lobo, S P L Travis. Guidelines for the Management of Inflammatory Bowel Disease in Adults. „GUT. An International Journal of Gastroenterology and Hepatology”. 53(Suppl V), s. v1–v16, 2004. DOI: 10.1136/gut.2004.043372 (ang.). 
  • Gary R. Lichtenstein, Maria T. Abreu, Russell Cohen, William Tremaine. American Gastroenterological Association Institute Medical Position Statement on Corticosteroids, Immunomodulators, and Infliximab in Inflammatory Bowel Disease. „GUT. An International Journal of Gastroenterology and Hepatology”. 130 (3), s. 935-939, 2006. DOI: 10.1053/j.gastro.2006.01.047 (ang.). 
  • Anna Mokrowiecka, Ewa Małecka-Panas. Różnicowanie i leczenie nieswoistych chorób zapalnych jelit. „Przewodnik lekarza”. 10 (1), s. 56-65, 2007 (pol.). 
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Eozynofilowe zapalenie żołądka i jelit (ang. eosinophilic gastroenteritis) – heterogenna grupa rzadkich chorób, charakteryzujących się nacieczeniem tkanek przewodu pokarmowego przez eozynofile. Opisane po raz pierwszy przez Kaijsera w 1937 roku. Objawy i przebieg mogą być różne w zależności od lokalizacji, a także głębokości i zaawansowania zmian w ścianie przewodu pokarmowego. Można wyróżnić typy: śluzówkowy, mięśniowy i surowicówkowy, w zależności od głębokości nacieku. Każdy odcinek przewodu pokarmowego może być zajęty, opisywano też izolowane zajęcie dróg żółciowych. Najczęściej jest to żołądek, następnie jelito cienkie i okrężnica.Zapalenie, reakcja zapalna (łac. inflammatio) – uporządkowany proces rozwijający się w tkance unaczynionej pod wpływem czynnika uszkadzającego. Zapalenie może być spowodowane czynnikami: chemicznymi, fizycznymi, biologicznymi (zakażenie drobnoustrojami chorobotwórczymi) - ogólnie czynnikami egzogennymi lub endogennymi. Celem zapalenia jest szybkie i selektywne zgromadzenie komórek zdolnych do usunięcia danego czynnika szkodliwego i rozpoczęcie naprawy powstałego uszkodzenia.




    Warto wiedzieć że... beta

    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Jelito grube (łac. intestinum crassum) – końcowy odcinek jelita kręgowców łączący jelito cienkie z odbytem. W jelicie grubym odbywa się końcowy proces formowania kału. Błona śluzowa jelita grubego nie tworzy kosmków jelitowych. Jest również silnie pofałdowana, co zwiększa jego powierzchnię. W jelicie grubym zachodzi końcowy etap wchłaniania wody, elektrolitów i soli mineralnych z resztek pokarmowych. Występują tutaj także bakterie symbiotyczne, produkujące witaminę K, oraz niektóre witaminy z grupy B.

    Reklama