• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nieretencyjne nietrzymanie stolca



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Środki przeczyszczające, leki przeczyszczające – produkty roślinne, związki chemiczne lub leki wzmagające ruchy jelit lub rozluźniające stolec i przyspieszające w ten sposób wypróżnienie, przyjmowane najczęściej przy zaparciach. Niektóre solne leki przeczyszczające, a także działające pobudzająco lub poślizgowo są stosowane do oczyszczenia jelita grubego w celu wykonania badań odbytnicy i jelit. W takich przypadkach można je stosować we wlewach doodbytniczych. Wystarczająco wysokie dawki leków przeczyszczających powodują wystąpienie biegunki.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. MF. van der Wal, MA. Benninga, RA. Hirasing. The prevalence of encopresis in a multicultural population.. „J Pediatr Gastroenterol Nutr”. 40 (3), s. 345–8, Mar 2005. PMID: 15735490. 
    2. MA. Benninga, WP. Voskuijl, GW. Akkerhuis, JA. Taminiau i inni. Colonic transit times and behaviour profiles in children with defecation disorders.. „Arch Dis Child”. 89 (1), s. 13–6, Jan 2004. PMID: 14709493. PMCID: PMC1755916. 
    3. MA. Benninga, HA. Büller, HS. Heymans, GN. Tytgat i inni. Is encopresis always the result of constipation?. „Arch Dis Child”. 71 (3), s. 186–93, Sep 1994. PMID: 7979489. PMCID: PMC1029969. 
    4. M Benninga, W Voskuijl, J Reitsma, R Van Ginkel, J Taminiau, H Büller. Functional Non-Retentive Faecal Soiling in Children: 12 Years of Longitudinal Follow-Up. „Journal of Pediatric Gastroenterology and Nutrition”. 40 (5), s. 668, May 2005. DOI: 10.1097/00005176-200505000-00166. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Dorota Ksiądzyna: Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy. W: Leszek Paradowski (red.): Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Wrocław: Cornetis sp. z o.o., 2007, s. 194–5. ISBN 83-919540-8-0.
    2. Choroby czynnościowe przewodu pokarmowego. Wytyczne rzymskie III.. „Medycyna Praktyczna”. 8/2007 (wydanie specjalne), s. 97–8, 2007. Kraków: Medycyna Praktyczna. ISSN 0867-499X (pol.). 
    3. Rome III Diagnostic Criteria for Functional Gastrointestinal Disorders (ang.). romecriteria.org, 2006. s. 897. [dostęp 2009-12-15].

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Badanie fizykalne, badanie przedmiotowe – część badania lekarskiego lub pielęgniarskiego składająca się z oglądania (łac. obductio), omacywania (łac. palpatio), opukiwania (łac. percussio) i osłuchiwania (łac. auscultatio). Kryteria rzymskie III, wytyczne rzymskie III – opublikowana w 2006 klasyfikacja zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego określająca zasady ich rozpoznawania oraz wytyczne dotyczące leczenia. Zasady te oparte są wynikiem konsensusu przyjętego przez międzynarodową grupę ekspertów.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    PMCID (ang. PubMed Central Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego cytowanego artykułu naukowego bazy PubMed Central.
    Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego – grupa przewlekłych idiopatycznych zaburzeń przebiegających z objawami ze strony przewodu pokarmowego, którym nie towarzyszą odchylenia w badaniach dodatkowych (np. w badaniach laboratoryjnych, obrazowych, endoskopowych) ani zmiany morfologiczne w narządach. Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych nie stwierdza się mimo stosowania najnowocześniejszych metod diagnostycznych, z zachowaniem maksymalnej staranności lekarzy oraz innych pracowników ochrony zdrowia.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.727 sek.