Niekierowany lotniczy pocisk rakietowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niekierowany lotniczy pocisk rakietowy – rodzaj pocisków rakietowych, używanych jako uzbrojenie samolotów i śmigłowców, przeznaczonych do niszczenia celów powierzchniowych (naziemnych i nawodnych), rzadziej powietrznych, za pomocą przenoszonego ładunku wybuchowego. Są one najprostszą odmianą lotniczych pocisków rakietowych, nie posiadającą systemu naprowadzania i lecącą po trajektorii, jaka została im nadana w chwili wystrzelenia.

Silnik rakietowy – rodzaj silnika odrzutowego, czyli wykorzystującego zjawisko odrzutu substancji roboczej, który nie pobiera w trakcie pracy żadnej substancji z otoczenia. Substancją roboczą mogą być produkty spalania (gazy spalinowe) powstałe przy utlenianiu paliwa (chemiczny silnik rakietowy), przy czym zarówno paliwo rakietowe jak i utleniacz znajdują się w zbiornikach napędzanego urządzenia (tlen nie jest pobierany z atmosfery), dzięki czemu silnik może pracować w dowolnych warunkach, np. w przestrzeni kosmicznej i pod wodą. Mogą nią być też jony rozpędzane elektromagnetycznie (silnik jonowy), plazma, także rozpędzana elektromagnetycznie (silnik plazmowy) lub strumień fotonów gamma (silnik fotonowy). Stosowany najczęściej w rakietach i promach kosmicznych oraz pociskach rakietowych.Sterowiec – aerostat (statek powietrzny lżejszy od powietrza), od balonu różniący się posiadaniem steru i napędu, dzięki którym może się samodzielnie poruszać, niezależnie od otaczającego go powietrza.

Charakterystyka[ | edytuj kod]

Amerykańskie pociski HVAR Holy Moses na wyrzutni zaczepowej pod skrzydłem TBF Avenger
Radziecki pocisk S-5 kalibru 57 mm, z rozkładanymi statecznikami, wystrzeliwany z wyrzutni rurowych
19-prowadnicowe wyrzutnie rurowe pocisków kalibru 70 mm Hydra na śmigłowcu Bell AH-1 Cobra

Niekierowane lotnicze pociski rakietowe składają się z reguły z dwóch zasadniczych części: głowicy bojowej z zapalnikiem oraz jednostopniowego silnika rakietowego na paliwo stałe. Stabilizowane są w locie za pomocą stateczników lub rzadziej przez szybki ruch obrotowy (czasami pociski ze statecznikami są dodatkowo stabilizowane wolnym ruchem obrotowym). Większość typów pocisków wystrzeliwanych z wyrzutni rurowych ma składane stateczniki. Masa niekierowanych pocisków lotniczych wynosi zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu kg, rzadziej kilkaset. Głowice pocisków mają masę od kilku do kilkudziesięciu kg materiału wybuchowego, ich masa powiązana jest zwykle proporcjonalnie z kalibrem pocisku. Najczęściej stosowane są głowice burzące lub odłamkowe, część pocisków ma głowice kumulacyjne do zwalczania celów opancerzonych, rzadziej stosowane są inne rodzaje głowic.

Niekierowany lotniczy pocisk rakietowy R4/M "Orkan" został opracowany w latach 40. XX wieku przez firmę niemieckiego konstruktora Fritza Hebera. Był jedną z pierwszych konstrukcji pocisków rakietowych powietrze-powietrze uważanych za efektywną (ze względu na widoczny ślad gazów wylotowych ułatwiający celowanie).Zuni Folding-Fin Aircraft Rocket (Zuni FFAR) – pocisk lotniczy o składanych stabilizatorach) – niekierowany pocisk rakietowy klasy powietrze-ziemia, kalibru 127mm (5 cali), używany przez siły zbrojne USA; następca pocisku HVAR. Może być wyposażony w różnorodne głowice, w tym zawierające metalizowane paski do zakłócania pracy radarów (ang. chaff). Pocisk Zuni najczęściej odpala się z wyrzutni LAU-10. Obecna wersja, MK 71, ma kaliber 130 mm (5,12 cala). Uwaga: nie ma stałego oznaczenia dla pocisku Zuni, numery wersji zazwyczaj oznaczają wersję silnika.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
Le Prieur(fr. Fusées Le Prieur) – francuski zapalający niekierowany lotniczy pocisk rakietowy powietrze-powietrze, używany podczas I wojny światowej głównie przeciwko balonom obserwacyjnym, sterowcom i innym statkom powietrznym.
Mk 4 Folding-Fin Aerial Rocket (FFAR), amerykańska rakieta kalibru 70 mm, początkowo używana jako podstawowa broń niektórych myśliwców przechwytujących, w późniejszym okresie opracowano także modularną wersję tego pocisku jako rakietę typu powietrze-ziemia.
Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
HVAR "Holy Moses" (ang. High-Velocity Aircraft Rocket – szybki lotniczy pocisk rakietowy) – niekierowany lotniczy pocisk rakietowy produkcji amerykańskiej, używany w końcowym okresie II wojny światowej i wojny koreańskiej. Jego nieoficjalne nazwa "Holy Moses" (w amerykańskim slangu wykrzyknik wyrażający zdumienie, niedowierzanie czy zaskoczenie – "o kurczę!") została mu nadana przez pilotów obserwujących rozmiary zniszczenia powodowane przez te pociski.
AH-1 Cobra, znany również jako "Huey Cobra", "Cobra", "Sea Cobra" i "Snake", jest helikopterem szturmowym zaprojektowanym przez Bell Helicopter Textron. Obecnie w siłach zbrojnych USA jest wykorzystywany tylko w korpusie piechoty morskiej, natomiast w armii USA został całkowicie zastąpiony w przez AH-64 Apache.
Wyrzutnia rakietowa – zespół urządzeń przeznaczony do wystrzeliwania pocisków rakietowych, nadający im początkowy kierunek lotu.

Reklama