• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nicolas Isouard

    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.
    Valletta (malt. Il-Belt Valletta) - stolica Malty położona na półwyspie Sciberras pomiędzy dwiema zatokami Grand Harbour i Marsamxett Harbour. Jest najdalej wysuniętą na południe europejską stolicą. Siedziba gminy o tej samej nazwie.

    Nicolas Isouard (Isoiar), także Nicolò, Nicolò de Malte (ur. 6 grudnia 1775 w Moście, zm. 23 marca 1818 w Paryżu) – francuski kompozytor.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodził się na Malcie, był synem kupca z Marsylii. Jako dziecko został wysłany do szkoły w Paryżu, wrócił jednak na Maltę po wybuchu rewolucji w 1789 roku. Pobierał lekcje kompozycji u Michel-Ange’a Velli i kontrapunktu u Francesco Azopardiego. Następnie wyjechał do Włoch, gdzie studiował w Palermo u Giuseppe Amendoli oraz w Neapolu u Nicola Sali i Pietro Alessandro Guglielmiego. W 1794 roku debiutował we Florencji operą L’avviso ai maritati. W 1795 roku wrócił na Maltę i w latach 1795–1798 był organistą w kościele św. Jana w Valletcie. Od 1796 roku pełnił także funkcję kapelmistrza Zakonu Maltańskiego. Po zajęciu Malty przez Francuzów w 1798 roku został sekretarzem gubernatora i w 1800 roku, w obliczu inwazji angielskiej, ewakuował się wraz z francuskim personelem. Osiadł w Paryżu. W 1802 roku wspólnie z m.in. Luigim Cherubinim, Étienne Méhulem i François-Adrienem Boieldieu założył spółkę wydawniczą Le Magasin de Musique.

    Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników Św. Jana, z Jerozolimy, z Rodos i z Malty (pot. szpitalnicy, joannici, kawalerowie maltańscy) – katolicki zakon rycerski.Luigi Cherubini (ur. 8 września lub 14 września 1760 we Florencji, zm. 15 marca 1842 w Paryżu) – włoski kompozytor, znany przede wszystkim z twórczości operowej i religijnej.

    Był czołowym przedstawicielem francuskiej opery komicznej, rywalizował na tym polu z François-Adrienem Boieldieu. Ponadto pisał utwory wokalne o charakterze świeckim i religijnym (m.in. kantata La paix, ok. 1802).

    Opery[ | edytuj kod]

    (na podstawie materiałów źródłowych)

  • L’avviso ai maritati (1794)
  • Artaserse (1794)
  • Rinaldo d’Asti (ok. 1796)
  • Il Barbiere di Siviglia (ok. 1796)
  • L’improvisatia di campagna (1797)
  • I due avari (ok. 1797)
  • Ginevra di Scozia (ok. 1798)
  • Il Barone d’Alba chiara (ok. 1798)
  • Le Petit Page ou La Prison d’état (1800)
  • Flaminius à Corinthe (1801)
  • Le Tonnelier (1801)
  • Michel-Ange (1802)
  • La Statue ou La Femme avare (1802)
  • Les Confidences (1803)
  • Le Baiser et la quittance ou Une Aventure de garnison (1803)
  • Le Médecin turc (1803)
  • L’Intrigue aux fenêtres (1805)
  • La Ruse inutile ou Les Rivaux par convention (1805)
  • Léonce ou Le Fils adoptif (1805)
  • La Prise de Passaw (1806)
  • Idala ou La Sultane (1806)
  • Les Rendez-vous bourgeois (1807)
  • Les Créanciers ou Le Remède à la goutte (1807)
  • Un Jour à Paris ou La Leçon singulière (1808)
  • Cimarosa (1808)
  • Cendrillon (1810)
  • La Victime des arts (1811)
  • La Fête au village (1811)
  • Le Billet de loterie (1811)
  • Le Magicien sans magic (1811)
  • Lully et Quinault (1812)
  • Le Prince de Catane (1813)
  • Les Français à Venise (1813)
  • Bayard à Mézières ou Le Siège de Mézières (1814)
  • Joconde ou Les Coureurs d’aventures (1814)
  • Jeannot et Colin (1814)
  • Les Deux Maris (1816)
  • L’Une pour l’autre ou L’Enlèvement (1816)
  • Aladin ou La Lampe merveilleuse (dokończona przez Angelo Marię Benincoriego, 1822)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 4. Część biograficzna hij. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1993, s. 368. ISBN 83-224-0453-0.
    2. Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1678–1679. ISBN 978-0-02-865528-4.
    3. The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 409. ISBN 0-674-37299-9.
    Mosta - miejscowość w środkowej części Malty. Ma 19 008 mieszkańców Siedziba gminy o tej samej nazwie. Drugie co do wielkości miasto kraju.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.




    Warto wiedzieć że... beta

    Opera buffa, lub inaczej opera komiczna, farsa muzyczna – jeden z dwóch podstawowych gatunków opery (drugi to opera seria).
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    François-Adrien Boïeldieu (ur. 16 grudnia 1775 w Rouen, zm. 8 października 1834 w Varennes-Jarcy) – francuski kompozytor.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Francuska okupacja Malty trwała od roku 1798 do 1800. Została zapoczątkowana, gdy Zakon św. Jana poddał się Napoleonowi w czerwcu 1798 roku.
    Palermo (włoski: Palermo, sycylijski: Palermu lub Palemmu, grecki: Panormos) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Palermo. Panormos powstało już w starożytności, jako kolonia fenicka. Według danych na rok 2009 gminę zamieszkuje 657 936 osób, 4140,6 os./km².

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.