New General Catalogue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowy Katalog Ogólny (New General Catalogue, NGC) – katalog astronomiczny przygotowany przez mieszkającego w Irlandii duńskiego astronoma Johna Dreyera, który opublikował go w roku 1888 (w latach 1895 i 1908 dopisał dwa uzupełnienia do już istniejącego katalogu), próbując połączyć wiele istniejących wówczas katalogów.

John Frederick William Herschel (ur. 7 marca 1792 w Slough (Anglia), zm. 11 maja 1871 w Collingwood w hrabstwie Kent) – angielski astronom, chemik i fizyk, syn Mary Pitt i Williama Herschela.Gromada gwiazd – zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem, tzn. miejscem i czasem powstania z tej samej materii międzygwiazdowej. Gwiazdy należące do jednej gromady mają identyczny skład chemiczny, są też wzajemnie związane siłami grawitacji. Cechą charakterystyczną gromady gwiazd jest jądro, w którym koncentracja gwiazd przewyższa znacznie koncentrację gwiazd w najbliższym otoczeniu gromady. Jądro gromady otacza obszar koronalny mniej bogaty w gwiazdy. Gromady wyróżniają się wśród ogólnego tła, tworząc wyraźne obiekty o pewnych cechach wspólnych lub zbliżonych.

Z biegiem lat opublikowany przez Johna Herschela w 1864 roku Ogólny katalog mgławic (General Catalogue of Nebulae) stawał się coraz bardziej nieaktualny, gdyż odkrywano kolejne obiekty typu mgławicowego. W 1878 roku John Dreyer opublikował suplement do tego katalogu, zawierający około 1000 obiektów. Planował wydanie kolejnego suplementu w 1886 roku, lecz zamiast tego Rada Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego zaproponowała mu stworzenie zupełnie nowego katalogu. Ostatecznie w 1888 roku Dreyer opublikował Nowy katalog ogólny mgławic i gromad gwiazdowych, będący katalogiem sir Johna Herschela, zrewidowanym, poprawionym, i rozszerzonym, w piśmie „Memoirs of the Royal Astronomical Society” wydawanym przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne.

John Louis Emil Dreyer (ur. 13 lutego 1852 w Kopenhadze, zm. 14 września 1926 w Oxfordzie) - irlandzki astronom pochodzenia duńskiego.IC 4756 (również OCL 94) – rozproszona gromada otwarta, znajdująca się w gwiazdozbiorze Węża. Po raz pierwszy została opisana przez Thomasa Webba w jego książce z 1859 roku, lecz jego odkrycie zostało przeoczone przez Dreyera przy tworzeniu Index Catalogue i podał on jako odkrywcę Solona Irvinga Baileya, który badał tę gromadę w 1896 roku. IC 4756 znajduje się w odległości około 1300 lat świetlnych od Ziemi.

W nowym katalogu znalazło się 7840 obiektów. Lista zawiera różnorodne obiekty nieba: od oświetlonych obiektów pyłu i gazu, poprzez gromady gwiazd do olbrzymich skupisk gwiazd i materii, jakimi są odległe galaktyki. Jedynym kryterium sprawiającym, iż dany obiekt znalazł się w tym katalogu jest ich wygląd – wszystkie przypominają rozmyte plamki światła.

Index Catalogue (IC) – katalog astronomiczny zawierający mgławice, gromady gwiazd oraz galaktyki. Został opublikowany po raz pierwszy w 1885 roku jako suplement do New General Catalogue. Katalog zawiera 5386 obiektów znanych jako „obiekty IC”.General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (GC, Katalog ogólny mgławic i gromad gwiazd) – katalog astronomiczny opublikowany w 1864 roku przez sir Johana Herschela. GC zawiera 5079 obiektów astronomicznych, z których mniej więcej połowa została opisana przez jego ojca Williama Herschela, a połowa - przez niego samego. Katalog ten wraz z innymi uwagami stał się podstawą New General Catalogue, katalogu opublikowanego w 1888 roku przez Johna Dreyera.

W katalogu NGC znalazły się wyniki obserwacji wykonanych przez ponad 100 astronomów za pomocą teleskopów o różnej jakości i wielkości. Jakość danych astronomicznych, z których korzystał Dreyer (pozycje i opisy obiektów) była zatem również bardzo zróżnicowana. Część danych Dreyer sprawdził osobiście, jednak ze względu na mnogość obiektów, większość informacji o obiektach i ich pozycjach pochodzi po prostu z publikacji innych astronomów i ich poprawność nie została przez Dreyera zweryfikowana (autor przeliczył jedynie pozycje na epokę 1860). Z tego też powodu katalog NGC zawiera dużą liczbę błędów. Wiele obiektów astronomicznych zostało skatalogowanych dwa lub więcej razy, a w niektórych przypadkach oddzielne wpisy i numery w katalogu ma kilka części tego samego ciała niebieskiego. Do tej pory około 87 obiektów NGC uznaje się za „zaginione”, gdyż nie udało się ich zidentyfikować. Identyfikacja niektórych obiektów jest z kolei niepewna i dyskusyjna. Około 408 obiektów w katalogu to gwiazdy i gwiazdy wielokrotne błędnie skatalogowane jako obiekty mgławicowe.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (MNRAS) – jedno z wiodących na świecie czasopism naukowych dotyczących astronomii i astrofizyki. Jest wydawane przez Blackwell Publishing w imieniu brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (RAS), jednak wbrew nazwie nie jest miesięcznikiem (rocznie ukazuje się 36 numerów), ani nie zawiera obwieszczeń RAS.

W roku 1895 w uzupełnieniu katalogu, Indeksie (Index Catalogue, czyli IC) i w roku 1908 w kolejnym suplemencie Second Index Catalogue Dreyer zawarł, odpowiednio, 1520 i 3866 obiektów. W suplementach tych znalazły się także poprawki do katalogu NGC. Kolejną, krótką listę poprawek do katalogu NGC Dreyer opublikował w 1912 roku w czasopiśmie „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”.

Katalog astronomiczny – uporządkowany zestaw danych dotyczących ciał niebieskich. Danymi tymi mogą być położenia obiektów na niebie (współrzędne – dane astrometryczne), ich odległości, jasności (dane fotometryczne), widma (dane spektroskopowe) czy też zdjęcia, w postaci klisz lub elektronicznej (np. plików FITS). Najbardziej znanymi katalogami są Katalog Messiera i New General Catalogue.Gromada otwarta – grupa nawet do kilku tysięcy luźno połączonych grawitacją gwiazd (w odróżnieniu od gromad kulistych, które są ciasno skupione), powstałych z jednej olbrzymiej chmury molekularnej. Gromady otwarte znajdują się wyłącznie w galaktykach spiralnych i nieregularnych, gdzie wciąż odbywa się proces powstawania gwiazd. Zwykle ich wiek nie przekracza kilkuset milionów lat. Podczas swojej wędrówki wokół centrum galaktyki, gromady otwarte są narażone na bliski kontakt z innymi gromadami czy chmurami gazu – mogą wtedy widocznie zmieniać kształt lub nawet wytracać poszczególne gwiazdy.

W późniejszych latach różni astronomowie publikowali kolejne poprawki do katalogu NGC. Współczesne rewizje katalogu opublikowali:

  • J.W. Sulentic i W.G. Tifft w 1977 roku – The Revised New General Catalogue (RNGC) z pozycjami na epokę 1975,
  • R.W. Sinnott w 1988 roku – NGC 2000.0 z pozycjami na epokę J2000. Ta edycja zawierała komplet 13 226 obiektów z katalogu NGC i jego suplementów IC.
  • Obie te rewizje nadal jednak zawierają wiele błędów. Identyfikacją obiektów NGC i IC oraz weryfikacją różnych błędów w tych katalogach zajmują się obecnie astronomowie skupieni wokół inicjatywy o nazwie NGC/IC Project.

    Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy bądź zdegenerowanej. Przynajmniej przez część swojego istnienia gwiazda w sposób stabilny emituje powstającą w jej jądrze w wyniku procesów syntezy jądrowej atomów wodoru energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, w szczególności światło widzialne. Gwiazdy zbudowane są głównie z wodoru i helu, prawie wszystkie atomy innych cięższych pierwiastków znajdujące się we Wszechświecie powstały w efekcie zachodzących w nich przemian jądrowych lub podczas wieńczących ich istnienie wybuchów.Warkocz Bereniki (łac. Coma Berenices, dop. Comae Berenices, skrót Com) – gwiazdozbiór nieba północnego, znany już w starożytności. W połowie XVI w. uczynił go gwiazdozbiorem holenderski kartograf Gerardus Mercator. Wcześniej jego gwiazdy stanowiły ogon Lwa. Widoczny w Polsce od zimy do lata. Liczba gwiazd widoczna nieuzbrojonym okiem: około 50.

    Oznaczenia[ | edytuj kod]

    Obiekty z katalogu Dreyera oznaczane są skrótem NGC (np. NGC 4565galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Warkocz Bereniki), natomiast obiekty zawarte w dopełnieniach katalogu – skrótem IC (np. IC 4756 – rozproszona gromada otwarta w gwiazdozbiorze Wąż), dodając zawsze numer kolejny.

    Królewskie Towarzystwo Astronomiczne (ang. Royal Astronomical Society RAS) – brytyjskie towarzystwo naukowe założone w Londynie w 1820 r. jako Towarzystwo Astronomiczne, w celu wspierania badań astronomicznych. W 1831 r. po otrzymaniu Królewskiej Karty od Wilhelma IV stało się Królewskim Towarzystwem Astronomicznym. Po nadaniu Karty Uzupełniającej w 1915 r. możliwe stało się członkostwo kobiet w RAS. Królewskie Towarzystwo Astronomiczne należy do Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU) oraz jest członkiem brytyjskiej organizacji Science Council. Zgromadzenia odbywają się głównie w Burlington House, przy ulicy Piccadilly w Londynie oraz w całej Wielkiej Brytanii. W towarzystwie zrzeszonych jest 3000 członków, około jedna trzecia z nich mieszka poza granicami Wielkiej Brytanii.Epoka – w astronomii punkt w czasie, dla którego określone są współrzędne astronomiczne lub parametry orbity. W przypadku współrzędnych astronomicznych, położenie ciała dla innych czasów można obliczyć uwzględniając jego precesję oraz ruch własny.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Gwiazda wielokrotna – układ gwiazd, które znajdują się w niedalekiej odległości w przestrzeni (układy fizycznie wielokrotne) lub na nieboskłonie (układy optycznie wielokrotne).
    Galaktyka spiralna - duży grawitacyjnie związany układ gwiazd (przykładowo w Drodze Mlecznej może ich być około 500 miliardów ), pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii mający postać dysku z ramionami spiralnymi wychodzącymi ze środka zwanego zgrubieniem centralnym lub jądrem galaktyki. Przy spojrzeniu na dysk "z góry" wyraźnie widać jego spiralną strukturę. Galaktyki spiralne stanowią 75% jasnych galaktyk nieba. Galaktyki spiralne oznaczamy literą S i w zależności od stopnia rozwinięcia ramion dzielimy je na typy a, b, c. Typ Sa ma duże jądro i słabo rozwinięte ramiona. Typ Sc - na odwrót - małe jądro i bardzo silnie rozwinięte ramiona spiralne, typ Sb jest typem przejściowym pomiędzy poprzednimi dwoma. Rozróżniamy galaktyki spiralne z poprzeczką, bez poprzeczki oraz typ pośredni.
    NGC 4565 (również UGC 7772 lub PGC 42038) – galaktyka spiralna (Sb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki w odległości około 30 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 6 kwietnia 1785 roku przez Williama Herschela.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Bibcode – identyfikator używany w wielu astronomicznych systemach danych do oznaczania publikacji wymienianych w bibliografii.

    Reklama