• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Neurogeneza



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wzgórze (łac. thalamus, ang. thalamus) - część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim. Przylega do niego podwzgórze.Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.
    Porównanie neurogenezy u człowieka i gryzonia[ | edytuj kod]

    Duży wpływ na rozwój badań nad korą nową miało opracowanie jednej z technik znakowania dzielących się komórek odkrytą przez Angewine i Sidmana (Angewine i in. 1961). Opisali oni metodę autoradiograficzną polegającą na znakowaniu komórek przy pomocy związków zawierających atomy izotopów radioaktywnych takich jak tryt czy węgiel C. W metodzie tej wykorzystuje się zdolność komórek do wbudowywania znakowanej radioaktywnym izotopem tymidyny w syntetyzowany łańcuch DNA w okresie poprzedzającym podział komórki. Po zastosowaniu tej metody otrzymujemy autoradiogram przedstawiający komórki dzielące się, których podział zaszedł po wprowadzeniu znakowanej tymidyny do ustroju. Dzięki zastosowaniu tej metody udowodniono, że neurony powstające w pierwszych okresach życia zajmują w korze miejsca w najgłębszych warstwach, natomiast komórki powstające najpóźniej są usytuowane najbliżej powierzchni kory (Angewine i in. 1961).

    Izotopy – odmiany pierwiastka chemicznego różniące się liczbą neutronów w jądrze atomu (z definicji atomy tego samego pierwiastka mają tę samą liczbę protonów w jądrze). Izotopy tego samego pierwiastka różnią się liczbą masową (łączną liczbą neutronów i protonów w jądrze), ale mają tę samą liczbę atomową (liczbę protonów w jądrze).Spektrum autystyczne – szerokie pojęcie, obejmujące różne typy osób o cechach autystycznych, wykazujących odmienne mechanizmy lub przyczyny powodujące trudności rozwojowe i mające często odrębne wymagania wobec środowiska. Wszystkie one charakteryzują się znacznymi zaburzeniami interakcji społecznych i komunikacji, jak również znacznie ograniczonymi zainteresowaniami i bardzo powtarzalnym zachowaniem.

    Prenatalny program ontogenezy mózgu ludzkiego składa się z takich samych procesów i etapów jak program rozwoju mózgu gryzoni, lecz zachodzących w odpowiednio dłuższym czasie (Rice i in. 2000, Jacobson i in. 1991). Przykładowo kompletne uformowania cewki nerwowej u szczura przypada na około 10 dzień życia prenatalnego (E10), co stanowi odpowiednik 26-28 dnia życia płodowego człowieka (GD26-28) (DeSesso JM 1996). Także Angevine i Sideman w swoim doświadczeniu zauważyli, że u gryzoni migracja młodych neuronów poprzedzona podziałem neuroblastów jest już zauważalna u szczura w okresie 11 dnia ciąży (E11) co stanowi odpowiednik 1 miesiąca ciąży u człowieka (GD30). Kolejna fala podziałów neuroblastów u szczura przypadająca na okres E13-E16 (GD 40-52) w rejonie przestrzeni okołokomorowej staje się źródłem neuronów, które formują warstwy I i VI kory nowej u szczura. Następnie w okresach E17, E18, E19 i E20-E21 (GD55-133) pojawiają się odpowiednio neurony kolejnych warstw V, IV, III i II, które w korze zajmują miejsca zgodnie z gradientem inside-out. Trzeba jednak pamiętać, że choć w E21 podziały neuronów ustają to jednak kora nowa u szczura przybiera końcowy kształt dopiero około siódmego dnia życia postnatalnego (GD200), kiedy to ustaje migracja młodych neuronów a glej radialny ulega inwolucji lub przekształca się w astrocyty. (Levers TE 2001, Jacobson i in. 1991, Rice i in. 2000).

    Ontogeneza, rozwój osobniczy (gr. on, ontos – byt, genesis – pochodzenie) – nauka zajmująca się rozwojem organizmu – zespołem przemian zachodzących w ciągu życia organizmu – od momentu jego powstania w procesie rozmnażania do zakończenia rozwoju.Dysleksja rozwojowa (gr. dys – nie + lexis – wyraz, czytanie) czyli specyficzne trudności w nauce czytania i pisania (ICD-10 R48.0 oraz w DSM IV "315.0" ) – według Światowej Federacji Neurologów, definicja utworzona w 1968r - zaburzenie manifestujące się trudnościami w nauce czytania i pisania przy stosowaniu standardowych metod nauczania i inteligencji na poziomie co najmniej przeciętnym oraz sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych. Dysleksja została opisana pierwszy raz na przełomie XIX i XX wieku. Jest spowodowana zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych, co często uwarunkowane jest konstytucjonalnie. Zaburzenia te mogą dotyczyć percepcji wzrokowej - objawiającej się widzeniem, ale niedostrzeganiem, percepcji fonologicznej - objawiającej się słyszeniem, ale nieusłyszeniem oraz integracji powyższych procesów. Dysleksja jest jedną z najbardziej uznanych przyczyn zaburzenia czytania, jednak nie wszystkie zaburzenia czytania są związane z dysleksją. W Polsce obowiązujące przepisy prawne nakładają na poradnie psychologiczno-pedagogiczne, przedszkola, szkoły i placówki opiekuńczo-wychowawcze obowiązki związane z pomocą dzieciom z grupy ryzyka dysleksji oraz dzieciom dyslektycznym. Placówki te powinny rozpoznawać, diagnozować i opiniować trudności w nauce oraz organizować różne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i ich rodzicom.

    Dzięki odkryciu metody autoradiograficznej było możliwe również określenie gradientów czasowych powstawania neuronów w mózgu. Rezultatem badań nad mysim mózgiem było scharakteryzowanie trzech głównych gradientów: tylno-przedniego (E10-E12), boczno-przyśrodkowego (E10-E15) oraz brzuszno-grzbietowego (E10-E15) (Jacobson i in.).

    Acefalia (łac. acephalia; gr. aképhalos – ‘bez głowy’), bezgłowie – letalna (śmiertelna) wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej. Występuje rzadko, częściej spotyka się bezmózgowie. Bezmózgowie (łac. anencephalia) – letalna (śmiertelna) wada wrodzona o charakterze malformacji, polegająca na braku lub na szczątkowym rozwoju mózgowia, zwykle przebiegającym łącznie z bezczaszkowiem (acrania) czyli niewykształceniem struktur mózgoczaszki. Należy do tzw. dysrafii.

    Okresy krytyczne[ | edytuj kod]

    Podatność rozwijającego się organizmu na siły uszkadzające zależy od dwóch głównych czynników. Jeden z nich określa rodzaj i intensywność działającej siły, drugi zaś to okres w którym doszło do ekspozycji na dany czynnik. W rezultacie, szkodliwe działanie czynnika na organizm powoduje więcej nieodwracalnych szkód w okresie intensywnego rozwoju organów (ontogenezie) niż u osobnika dorosłego.

    Schizofrenia (stgr. σχίζειν, schizein, "rozszczepić" i stgr. φρήν, φρεν-, phrēn, phren-, "umysł", rzadziej stosowana nazwa – choroba Bleulera, łac. Morbus Bleuleri, w skrócie MB, synonimy: zaburzenia schizofreniczne, psychoza schizofreniczna) – zaburzenie psychiczne (lub raczej grupa zaburzeń) zaliczane do grupy psychoz endogennych.Hipokamp (łac. hippocampus, dawna nazwa: Róg Amona Cornu Ammonis) – element układu limbicznego odpowiedzialny głównie za pamięć; nieduża struktura umieszczona w płacie skroniowym kory mózgowej kresomózgowia. Hipokamp odgrywa ważną rolę w przenoszeniu (konsolidacji) informacji z pamięci krótkotrwałej do pamięci długotrwałej oraz orientacji przestrzennej. Stwierdzono doświadczalnie, że uszkodzenie hipokampu w znacznym stopniu upośledza u zwierząt zdolności uczenia się. Człowiek i inne ssaki posiadają dwa hipokampy, po jednym na każdą połowę mózgu.

    Podwyższona podatność na czynniki uszkadzające w dużym stopniu zależą od okresu i stopnia rozwoju w jakim znajduje się dana tkanka. Są to okresy krytyczne, którymi nazywać będziemy przedziały czasu w rozwoju prenatalnym i postnatalnym organizmu, które ze względu na swoją złożoność czasowo-przestrzenną są szczególnie narażone na wszelkiego rodzaju czynniki zaburzające (Rice i in. 2000). W trakcie rozwoju samego centralnego układu nerwowego wyróżniamy kilka procesów których zaburzenie może wywołać nieodwracalne zmiany. Są to: neurogeneza, gliogeneza, synaptogeneza, mielinizacja oraz wiele innych (Rice i in. 2000). Neurogeneza i gliogeneza stanowią główne procesy, tworzące fundamenty dla reszty przemian i zjawisk fizjologicznych w mózgu.

    Padaczka (inaczej epilepsja, historycznie kaduk), w klasycznym języku greckim: ἐπιληψία (epilēpsía) – choroba o złożonej, różnej etiologii, cechująca się pojawianiem napadów padaczkowych. Napad padaczkowy zaś jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Biochemicznymi przyczynami pojawiania się tych wyładowań mogą być:Móżdżek - (łac. cerebellum) część mózgowia występująca u wszystkich kręgowców, odpowiadająca za koordynację ruchów i utrzymanie równowagi ciała.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rozwój prenatalny dzieli się na trymestry, tzn. na trzy równe odcinki czasowe, z których każdy obejmuje trzy miesiące.
    Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia (włosy lub futro; silnie zredukowane u gatunków wodnych, jak hipopotamy, u waleni całkowicie zanikają przed porodem lub w trakcie) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
    Neuroblast – komórka macierzysta dla neuronów oraz komórek glejowych. Neuroblasty różnicują się w kierunku neuronów i komórek gleju przede wszystkim w okresie embrionalnym, ale proces neurogenezy zachodzi również w mózgowiu ssaków w okresie postnatalnym. Wykazano obecność neuroblastów w strefie przyziarnistej zakrętu zębatego i w strefie przykomorowej komór bocznych (ang. subventricular zone, SVZ)
    Neurogeneza postnatalna – proces tworzenia neuronów po narodzeniu. Nowe neurony powstają nadal w opuszce węchowej i hipokampie. Są podejrzenia, że zachodzi również w innych częściach mózgu. U ssaków proliferacja komórek macierzystych neuronów utrzymuje się w:
    Kresomózgowie (łac. telencephalon) – część mózgowia obejmująca półkule mózgu, spoidła mózgu (w tym ciało modzelowate), blaszkę krańcową, jądra podstawne, hipokamp, komory boczne, sklepienie oraz węchomózgowie. Kresomózgowie nadzoruje większość czynności fizycznych i umysłowych. Różne obszary kresomózgowia są odpowiedzialne za rozmaite reakcje świadome. Ze względu na swą wielkość i widoczność (u człowieka przykrywa, oprócz móżdżku, wszystkie pozostałe elementy mózgowia) zwłaszcza u ssaków wyższych,kresomózgowie potocznie utożsamiane jest z mózgiem.
    Proliferacja – zdolność namnażania komórek przez organizmy; jedna z cech organizmów żywych. Namnażanie się komórek jak również ich przeżywanie i śmierć regulowane są przez złożone mechanizmy kontroli cyklu komórkowego.
    Tymidyna – organiczny związek chemiczny z grupy nukleozydów pirymidynowych, zbudowany z azotowej zasady pirymidynowej tyminy oraz pięciowęglowego cukru prostego (pentozy) – deoksyrybozy połączonych wiązaniem N-glikozydowym. Jest jednym z czterech nukleozydów, z których zbudowany jest DNA.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.