Nerw potyliczny mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nerw potyliczny mniejszy (łac. nervus occipitalis minor) – gałąź splotu szyjnego. Biegnie ku górze wzdłuż mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego a następnie dzieli się na gałązki wytwarzające w okolicy potylicy połączenia z nerwem potylicznym większym, a także z nerwem usznym wielkim i nerwem usznym tylnym.

Nerw uszny wielki (łac. nervus auricularis magnus) – gałąź skórna splotu szyjnego odpowiedzialna za unerwienie czuciowe skóry małżowiny usznej, przewodu słuchowego zewnętrznego tylnej części policzka oraz skóry kąta żuchwy.Splot szyjny (łac.plexus cervicalis) - tworzą go gałęzie brzuszne nerwów rdzeniowych od C1 do C4. Łączą się ze sobą łukowatymi pętlami, które przebiegają bocznie od wyrostków poprzecznych trzech pierwszych kręgów szyjnych. Sam splot leży bocznie i do przodu od wyrostków poprzecznych górnych kręgów szyjnych, przed głębokimi mięśniami szyi. Od strony przedniej przykryty jest blaszką przedkręgową powięzi szyjnej, którą przebijają gałęzie biegnące do przodu.

Unerwia skórę okolicy potylicznej i skroniowej, sięgając często na część górną powierzchni przyśrodkowej małżowiny usznej.

Przypisy[ | edytuj kod]

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-3258-1.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama