Neisseria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output .takson-zwierzeta .naglowek{color:black;background:#d3d3a4}.mw-parser-output .takson-rosliny .naglowek{color:black;background:#90ee90}.mw-parser-output .takson-grzyby .naglowek{color:black;background:#add8e6}.mw-parser-output .takson-protozoa .naglowek{color:black;background:#f0e68c}.mw-parser-output .takson-chromalveolata .naglowek{color:black;background:#adff2f}.mw-parser-output .takson-excavata .naglowek{color:black;background:#f0e68c}.mw-parser-output .takson-amoebozoa .naglowek{color:black;background:#ffc8a0}.mw-parser-output .takson-opisthokonta .naglowek{color:black;background:#e0d0b0}.mw-parser-output .takson-sar .naglowek{color:black;background:Moccasin}.mw-parser-output .takson-bakterie .naglowek{color:black;background:#d3d3d3}.mw-parser-output .takson-archeony .naglowek{color:black;background:#f3e0e0}.mw-parser-output .takson-eukarionty .naglowek{color:black;background:#faf0e6}.mw-parser-output .takson-inne .naglowek{color:white;background:red}

Neisseriarodzaj gram-ujemnych betaproteobakterii zasiedlających ludzkie i zwierzęce błony śluzowe. Większość przedstawicieli Neisseria tworzy dwoinki oraz ziarniaki o wielkości od 0,6 do 1 mikrometrów. Sporadycznie mogą przybierać formę tetrad. Trzy najlepiej zbadane bakterie z tego rodzaju to chorobotwórcze N. meningitidis i N. gonorrhoeae, oraz komensalna N. lactamica.

Neisseria weixii – nieruchliwy gatunek gram-ujemnej bakterii odkryty w odbytnicy szczekuszki czarnowargiej. Tworzy ziarniaki występujące w parach (dwoinki) lub w łańcuchach oraz mające średnicę 0,2-0,9 mikrometrów. Kolonie N. weixii są okrągłe i białe, a ich średnica wynosi 1-1,2 mm. Mogą z powodzeniem rosnąć w temperaturze 22-42°C na agarze z krwią, agarze czekoladowym, pożywce LB, ale nie na agarze MacConkeya. N. weixii fermentuje m. in. glukozę, fruktozę czy sacharozę oraz zdolna jest do redukcji azotanów, wytwarza także katalazę. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z Neisseria iguanae, N. perflava oraz N. flavescens. Neisseria wadsworthii – gatunek gram-ujemnej bakterii wykryty po raz pierwszy w ludzkim płynie otrzewnowym i w ranie ramienia w 2011 roku. Tworzy dwoinki o średnicy 1,3-1,8 mikrometra. Bakteria ta wytwarza katalazę oraz redukuje azotany do azotynów. Fermentuje glukozę, ale nie maltozę, fruktozę, sacharozę czy ksylozę. Jej żółtawe kolonie nie wykazują aktywności hemolitycznej i mogą rosnąć w temperaturze 10-42°C. N. wadsworthii jest blisko spokrewniona z Neisseria shayeganii, N. dentiae, N. bacilliformis oraz N. canis.

Gatunki[ | edytuj kod]

  • N. animalis
  • N. animaloris
  • N. arctica
  • N. bacilliformis
  • N. canis
  • N. chenwenguii
  • N. cinerea
  • N. dentiae
  • N. dumasiana
  • N. elongata
  • N. flava
  • N. flavescens
  • N. gonorrhoeae
  • N. iguanae
  • N. lactamica
  • N. macacae
  • N. meningitidis
  • N. mucosa
  • N. musculi
  • N. oralis
  • N. polysaccharea
  • N. perflava
  • N. pharyngis
  • N. shayeganii
  • N. sicca
  • N. skkuensis
  • N. subflava
  • N. tadorna
  • N. wadsworthii
  • N. weaveri
  • N. weixii
  • N. zalophi
  • N. zoodegmatis
  • W bazie NCBI opisanych jest kilka dodatkowych gatunków takich jak N. bergeri, które nie spełniają jednak kryteriów międzynarodowego kodeksu nomenklatury bakterii.

    Neisseria chenwenguii – nieruchliwy gatunek gram-ujemnej bakterii odkryty w odbytnicy szczekuszki czarnowargiej. Jest blisko spokrewniona z Neisseria zalophi, N. wadsworthii i N. canis, jednak w przeciwieństwie do nich nie jest zdolna do redukcji azotanów. Bakteria ta wytwarza β-galaktozydazę i katalazę oraz przystosowana jest do fermentacji glukozy, fruktozy, maltozy oraz sacharozy. Tworzy małe, wilgotne szarawe kolonie, których średnica osiąga 0,6-1,0 mm po 48 godzinach hodowli w 37 °C. Integrated Taxonomic Information System (ITIS) – system zaprojektowany do dostarczania informacji taksonomicznych o organizmach. Został utworzony w 1996 r. System jest wspierany przez agencje rządowe Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady i Meksyku. Współpracuje z taksonomami z całego świata. Jest partnerem Species 2000 i Global Biodiversity Information Facility (GBIF). Współuczestniczy w realizacji międzynarodowego programu Katalog Życia (Catalogue of Life Programme).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ella Rotman, H. Steven Seifert, The Genetics ofNeisseriaSpecies, „Annual Review of Genetics”, 48 (1), 2014, s. 405–431, DOI10.1146/annurev-genet-120213-092007, ISSN 0066-4197 [dostęp 2020-06-10].
    2. Julia S. Bennett i inni, Independent evolution of the core and accessory gene sets in the genus Neisseria: insights gained from the genome of Neisseria lactamica isolate 020-06, „BMC Genomics”, 11 (1), 2010, s. 652, DOI10.1186/1471-2164-11-652, ISSN 1471-2164, PMID21092259, PMCIDPMC3091772 [dostęp 2020-06-10].
    3. Guangyu Liu, Christoph M. Tang, Rachel M. Exley, Non-pathogenic Neisseria: members of an abundant, multi-habitat, diverse genus, „Microbiology”, 161 (7), 2015, s. 1297–1312, DOI10.1099/mic.0.000086, ISSN 1350-0872 [dostęp 2020-06-10] (ang.).
    4. Cristina M. Hansen i inni, Neisseria arctica sp. nov., isolated from nonviable eggs of greater white-fronted geese (Anser albifrons) in Arctic Alaska, „International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology”, 67 (5), 2017, s. 1115–1119, DOI10.1099/ijsem.0.001773, ISSN 1466-5034, PMID28056218, PMCIDPMC5775901 [dostęp 2020-06-11].
    5. Gui Zhang i inni, Neisseria chenwenguii sp. nov. isolated from the rectal contents of a plateau pika (Ochotona curzoniae), „Antonie Van Leeuwenhoek”, 112 (7), 2019, s. 1001–1010, DOI10.1007/s10482-019-01234-2, ISSN 1572-9699, PMID30798492, PMCIDPMC6546665 [dostęp 2020-06-11].
    6. Danielle Wroblewski i inni, Neisseria dumasiana sp. nov. from human sputum and a dog's mouth, „International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology”, 67 (11), 2017, s. 4304–4310, DOI10.1099/ijsem.0.002148, ISSN 1466-5034, PMID28933320 [dostęp 2020-06-11].
    7. Nathan J. Weyand i inni, Isolation and characterization of Neisseria musculi sp. nov., from the wild house mouse, „International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology”, 66 (9), 2016, s. 3585–3593, DOI10.1099/ijsem.0.001237, ISSN 1466-5026, PMID27298306, PMCIDPMC5880574 [dostęp 2020-06-16].
    8. Gui Zhang i inni, Neisseria weixii sp. nov., isolated from rectal contents of Tibetan Plateau pika (Ochotona curzoniae), „International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology”, 69 (8), 2019, s. 2305–2311, DOI10.1099/ijsem.0.003466, ISSN 1466-5034, PMID31162020 [dostęp 2020-06-11].
    9. Dmitriy V. Volokhov i inni, Neisseria zalophi sp. nov., isolated from oral cavity of California sea lions (Zalophus californianus), „Archives of Microbiology”, 200 (5), 2018, s. 819–828, DOI10.1007/s00203-018-1499-x, ISSN 1432-072X, PMID29508031 [dostęp 2020-06-11].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Neisseria w NCBI
  • Neisseria musculi – gatunek gram-ujemnej bakterii występujący w jamie ustnej myszy domowej. Tworzy pary coccobacillus (tzw. diplococobacillus), co jest kształtem bardzo spotykanym u przedstawicieli rodzaju Neisseria. Komórki bakterii mają długość 0,5-0,8 mikrometrów i szerokość 0,4 mikrometra. Bakteria ta może rosnąć na agarze czekoladowym, agarze z krwią, a jej kolonie osiągają średnicę 0,5-1,0mm po 48 godzinach hodowli w 37 °C. N. musculi jest blisko spokrewniona z Neisseria dentiae. Neisseria canis – gram-ujemna bakteria występująca w jamie ustnej, płytce nazębnej, ślinie, gardle i nosogardzieli psów i kotów. Rośnie w warunkach tlenowych, w których wykazuje zdolność do tworzenia biofilmów. U psów i kotów jest to gatunek komensalny. Stwierdzono natomiast, że - w wyniku ugryzienia przez zwierzę - mogą powodować stany patologiczne u ludzi, takie jak gorączka, zapalenie tkanki łącznej, czy infekcje dróg oddechowych. Liczba infekcji spowodowanych N. canis u ludzi może być zaniżona z powodu małej wykrywalności bakterii przez standardowe testy mikrobiologiczne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Neisseria macacae – gatunek gram-ujemnej bakterii zasiedlający nosogardziel makaków królewskich. Tworzy nieruchliwe dwoinki o średnicy 0,6-1,0 mikrometrów. Jej żółtawe kolonie osiągają średnicę 1,0-1,5 mm po 17 godzinach hodowli w temperaturze 37 °C i wykazują aktywność hemolityczną na agarze z krwią. Bakteria ta wytwarza katalazę, redukuje azotyny, ale nie azotany. Zdolna jest do fermentacji glukozy, fruktozy, maltozy, ale nie sacharozy. N. macacae jest blisko spokrewniona z komensalnymi Neisseria sicca i Neisseria mucosa. Ponadto, analizy filogenetyczne sugerują, że N. macacae i N. sicca powinny zostać zaliczone do tego samego gatunku co N. mucosa. Genom N. macacae posiada znaczącą liczbę ortologów antygenów i czynników wirulencji obecnych w genomach chorobotwórczych N. meningitidis oraz N. gonorrhoeae. Neisseria macacae może przenosić się z makaków na ludzi, oraz może prowadzić do rozwoju sepsy. Opisany został jeden przypadek infekcyjnego zapalenia wsierdzia spowodowanego przez N. macacae u mężczyzny, który nie miał styczności z makakami królewskimi.
    Neisseria perflava – komensalny takson gram-ujemnej bakterii z rodzaju Neisseria. Podobnie jak Neisseria flava, takson ten jest często opisywany jako biotyp gatunku N. subflava, jednak ma on rangę gatunku w bazie NCBI. Populacja N. perflava charakteryzuje się dużą różnorodnością genetyczną, a sama bakteria jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych bakterii z rodzaju Neisseria wśród młodych dzieci. Odnotowane zostały pojedyncze przypadki stanów patologicznych wywoływanych przez N. perflava takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy bakteremia.
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Neisseria dentiae – gatunek bakterii z rodzaju Neisseria, którego obecność została wykryta w płytce nazębnej krów. Tworzy nieruchliwe dwoinki (lub sporadycznie tetrady) o średnicy około 1 mikrometra. Kolonie mogą rosnąć na agarze z krwią, na którym osiągają średnicę 1 mm po 24 godzinach hodowli w temperaturze 35°C. Bardzo rzadko wykazuje aktywność hemolityczną. Większość szczepów zdolnych jest do redukcji azotynów, natomiast nie są w stanie redukować azotanów. Wytwarza katalazę. Utlenia węglowodany do kwasów. Może metabolizować glukozę, kwas glukonowy, sacharozę oraz często fruktozę, maltozę i salicynę, natomiast nie korzysta z laktozy, mannitolu, mannozy i trehalozy. Jest podatna na antybiotyki – kolistynę i penicylinę.
    Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.
    Chorobotwórczość to zdolność danego czynnika (zwanego patogenem) do wywoływania choroby. Patogenem może być czynnik biologiczny, chemiczny, fizyczny, społeczny czy genetyczny.
    Neisseria elongata – gatunek gram-ujemnej bakterii o rzadko spotykanym wśród przedstawicieli Neisseria wydłużonym kształcie (pałeczka). Bakteria ta zasiedla ludzką nosogardziel.

    Reklama