Nechen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paleta Narmera

Nechen (gr. Ἱεράκων πόλις, translit. Hierakonpolis, Hieraconpolis lub Hieracompolis, arab. ‏الكوم الأحمر‎, translit. Kom El-Ahmar) – miasto w starożytnym Egipcie; arabska nazwa oznacza „Czerwone Wzgórze”.
W okresie predynastycznym i na początku okresu wczesnodynastycznego religijna i polityczna stolica Górnego Egiptu, ośrodek kultu boga Horusa i bogini Nechbet. Stolica władców, którzy zjednoczyli Górny i Dolny Egipt. Głównym bóstwem miasta był sokół z dwoma wysokimi piórami na głowie (Horus Nechenita).

Narmer (gr. Menes, Menas /u Diodora/, Mena, Meni, Min /u Herodota/, egip. Hr nar-mr) Józef Flawiusz nadał mu imię Minajas. Uważany za twórcę i założyciela państwa "Obydwu Krajów", czyli Górnego i Dolnego Egiptu oraz I dynastii, choć najnowsze badania stawiają go raczej jako ostatniego władcę dynastii "0".Ogród zoologiczny, zoo – urządzony i zagospodarowany teren wraz z infrastrukturą techniczną i budynkami funkcjonalnie z nim związanymi, gdzie przetrzymywane są oraz eksponowane publicznie przez co najmniej 7 dni w roku żywe zwierzęta gatunków dziko występujących, z wyjątkiem:

W późniejszym okresie pierwsza stolica III nomu górnoegipskiego. W strukturze staroegipskiego aparatu władzy istniała funkcja „naczelnika Nechen”, który musiał odgrywać rolę zbliżoną do wicekróla Południa.

Intensywna rozbudowa za czasów Pepiego I.

Obecnie jedno z ważniejszych stanowisk archeologicznych w Górnym Egipcie. Miejsce odnalezienia klasycznych zabytków, mówiących o początkach zjednoczonego państwa egipskiego: Palety Narmera, głowic maczug króla Skorpiona i Narmera, Palety Sępów, Palety Łowów, a także zabytków z czasów Pepiego I, w tym miedzianych posągów samego Pepiego I i jego syna Merenrego.

Hipopotam nilowy (Hippopotamus amphibius), z greckiego ‘ιπποπόταμος (hippopotamos, hippos znaczy "koń", potamos znaczy "rzeka") – gatunek dużego, przeważnie roślinożernego ssaka, należącego do rodziny hipopotamowatych (Hippopotamidae), w obrębie której wyróżnia się dwa współcześnie żyjące gatunki (drugim jest dużo mniejszy hipopotam karłowaty). Hipopotam nilowy jest jedynym żyjącym przedstawicielem rodzaju Hippopotamus.Państwowy Instytut Wydawniczy (PIW) – polskie wydawnictwo założone w 1946 w Warszawie; od 2005 dyrektorem wydawnictwa jest Rafał Skąpski.

W 2009 roku ekspedycja archeologiczna prowadzona przez Renée Friedman odnalazła na terenie miasta liczne szczątki zwierząt (m.in. dzikich kotów, hipopotama, pawianów) pogrzebanych wraz z naczyniami glinianymi i figurkami ludzkim. Ponadto badania kości wykazały że zwierzęta te były leczone co wskazuje że zwierzęta te mogły przebywać w środowisku przypominającym dzisiejsze ogrody zoologiczne.

Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Nicolas Grimal: Dzieje Starożytnego Egiptu, Warszawa: PIW, 2004.
  2. Mark Rose. World’s first Zoo. „Archeology”, s. 25, styczeń/Luty 2010. New York: Archeological Institute of America. 

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Hierakonpolis online (ang.)
  • Wykopaliska archeologiczne w Hierakonpolis (ang.)
  • Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Skorpion II, popularnie król Skorpion, w rzeczywistości prawdopodobnie Serket – władca starożytnego Egiptu z dynastii 0.
    Sokoły (Falconinae) – podrodzina ptaków z rodziny sokołowatych (Falconidae). Obejmuje gatunki drapieżne, zamieszkujące cały świat.
    Pawian (Papio) – rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w rodzinie koczkodanowatych (Cercopithecidae).
    Nom (stgr. νομός nomos; egip. sepat, od okresu amarneńskiego qah) – w starożytności i wczesnym średniowieczu egipska jednostka terytorialno-administracyjna kraju, odpowiednik okręgu, województwa, prowincji lub powiatu.

    Reklama