• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nazwy kodowe NATO



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Mi-24 (ros. Ми-24) – ciężki śmigłowiec bojowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym OKB Mil i produkowany w Rostowskiej Fabryce Śmigłowców "Rostwiertoł" w Rostowie nad Donem (ОАО Ростовский Вертолётный Завод "Роствертол"). Zadaniem Mi-24 jest wsparcie z powietrza i transport do ośmiu żołnierzy w przestrzeni ładunkowej. Wprowadzony do służby w siłach powietrznych Związku Radzieckiego w 1976 roku jest obecnie używany przez ponad 30 państw.Samolot transportowy – samolot dostosowany do przewozu towarów i przesyłek pocztowych, także duży samolot, służący do przewozu sprzętu wojskowego, oddziałów desantowych, grup rannych itp.
    Okręty[ | edytuj kod]

    Okręty nawodne[ | edytuj kod]

    Typy okrętów nawodnych ZSRR otrzymywały na ogół nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale niebędące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Osa). Typy niszczycieli, fregat i krążowników rakietowych otrzymywały zwłaszcza nazwy na literę K (np. Kynda). Czasami oznaczenie typu pochodziło od nazwy pierwszego zidentyfikowanego okrętu (np. Skoryi). Prowadzi to do częstego omyłkowego brania nazw kodowych NATO za oryginalne oznaczenia typu. Wersje rozwojowe oznaczano przedrostkiem: Modified ... (zmodyfikowany), lub cyframi łacińskimi: I, II itd. Typy okrętów nawodnych innych państw bloku wschodniego, w tym polskie, otrzymywały nazwy kodowe będące wyrazami z języka tych krajów, ale niebędące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Obluze – Obłuże, zapisywane bez polskich znaków). Dla mniejszych okrętów stosowano też oznaczenia typów alfanumeryczne (np. kuter torpedowy typu P6).

    Okręt nawodny - termin określający ogół klas okrętów wojennych, nie mogących się całkowicie zanurzyć pod powierzchnię wody. Obejmuje wszystkie klasy okrętów poza okrętami podwodnymi.9M14 Malutka (kod NATO AT-3 Sagger) – przeciwpancerny pocisk kierowany, zaprojektowany w ZSRR. Pocisk jest najprawdopodobniej najliczniej produkowanym pociskiem na świecie; jego produkcja dochodziła w latach 60. i 70. do 25000 pocisków rocznie. Poza tym, pociski były produkowane pod innymi nazwami przez 5 innych krajów, a użytkowane przez ponad 30 państw.

    Analogiczne zasady przyjęto dla okrętów Chińskiej Republiki Ludowej, nazywając je chińskimi wyrazami, np. Luda – od nazwy miasta, w którym zaobserwowano budowę. Z uwagi na ograniczoną jawność chińskich sił zbrojnych, system ten stosowany jest także w XXI wieku (np. typ Renhai).

    Jednostki podwodne[ | edytuj kod]

    W początkowym okresie powojennym amerykańskie i natowskie oznaczenia okrętów radzieckich były jednoliterowe, według alfabetu łacińskiego, ich modernizacje zaś oznaczane były przez dodanie liczby rzymskiej – pierwszym typem okrętów podwodnych ZSRR który otrzymał amerykańską nazwę kodową były jednostki projektu 613, które zostały nazwane typem „W”. W amerykańskim wojskowym alfabecie fonetycznym, literze „W” odpowiada wyraz „Whiskey”, przez co nazwa tego typu okrętów wymawiana była jako (W)hiskey class submarines, stąd w drodze uzusu przyjęło się nazywać je według fonetycznej wymowy litery według alfabetu militarnego. Stąd projekt 627A – N – November, projekt 658 i 658M – H – Hotel I/II, itd. Z czasem zasada ta została zmodyfikowana, i kolejne typy zaczęły oficjalnie otrzymywać nazwy według militarnego alfabetu fonetycznego, nie zaś nazwy literowe, a ostatnie typy – nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale niebędące oryginalnymi nazwami typu (np. Akula, niepokrywający się z radzieckim typem Akuła, NATO: Typhoon).

    Krążownik rakietowy - klasa współczesnych dużych okrętów, o silnym uniwersalnym uzbrojeniu, w skład którego wchodzą pociski rakietowe. Krążowniki rakietowe pojawiły się pod koniec lat 50. XX wieku.Niszczyciele rakietowe typu 051 (w kodzie NATO: Luda) – typ chińskich niszczycieli rakietowych, zbudowanych w kilku wersjach od lat 70. XX wieku w liczbie siedemnastu okrętów. Skonstruowane z pomocą radziecką, stanowiły pierwsze niszczyciele zbudowane w Chinach, pierwsze chińskie niszczyciele rakietowe i trzon Marynarki Wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej do końca lat 80. XX wieku. Nie należy ich mylić z nowszymi okrętami typów 051B i 051C.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hans-Heiri Stapfer: Mi-24 Hind in action. Carrollton: Squadron/Signal Publications, 1988, s. 4, seria: Aircraft. Number 83 (1083). ISBN 0-89747-203-9. (ang.)
    2. Alieksandr Karpienko. Taktyczne systemy rakietowe wojsk lądowych ZSRR część I. „Poligon”. 1(8)/2008, s. 76, styczeń-marzec 2008. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1895-3344. 
    3. Krzysztof Dąbrowski. Niszczyciele Typu 051 „Luda” – niegdysiejsza wizytówka chińskiej floty. „Okręty Wojenne”. Nr specjalny 71. Z dziejów floty chińskiej, s. 85, 2019. ISSN 1231-014X. 
    4. Marcin Schiele. Krążowniki rakietowe typu „Nanchang” (projekt 055). „Okręty Wojenne”. Nr specjalny 71. Z dziejów floty chińskiej, s. 120, 2019. ISSN 1231-014X. 
    5. Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K.J. More. Potomac Books, Inc, 2003, s. 351. ISBN 1-57488-530-8.
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.Rakietowy pocisk ziemia-powietrze (ang. Surface-to-air missile, SAM) – pocisk rakietowy wystrzeliwany z ziemi, przeznaczony do zwalczania celów powietrznych, w szczególności samolotów.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    R-60 – radziecki/rosyjski lekki pocisk rakietowy przeznaczony do zwalczania celów powietrznych na krótkich dystansach, w warunkach walki powietrznej, naprowadzany termicznie (na źródło promieniowania podczerwonego). W nomenklaturze NATO pocisk nosi oznaczenie AA-8 Aphid (ang. - mszyca). Pocisk ten był eksportowany do wielu krajów i nadal pozostaje w uzbrojeniu wielu sił zbrojnych.
    Okręt podwodny – wojskowa jednostka pływająca, konstrukcyjnie przystosowana do prowadzenia działań i operacji zarówno na powierzchni, jak i pod wodą; współcześnie jedna z głównych klas okrętów. Okręty podwodne zdolne są do samodzielnego zanurzenia i wynurzenia oraz kontrolowanego pływania pod wodą, a także do prowadzenia w tym środowisku walki oraz wykonywania zadań transportowych i rozpoznawczych.
    Powietrzny tankowiec – samolot przeznaczony konstrukcyjnie do zaopatrywania innych samolotów w paliwo w locie (tankowania w powietrzu). Stosowane też są określenia: powietrzny zbiornikowiec, samolot-zbiornikowiec, samolot-cysterna, latająca cysterna.
    Niszczyciel rakietowy – klasa współczesnych, wszechstronnie uzbrojonych dużych okrętów rakietowych, zdolnych prowadzić walkę z celami nawodnymi, podwodnymi i powietrznymi, a czasem nawet atakować obiekty na lądzie. W wielu flotach zostały zastąpione przez fregaty i korwety, o również rosnących możliwościach bojowych. Polska marynarka wojenna posiadała do dziś dwa okręty tej klasy.
    Kutry rakietowe projektu 205 (kod NATO: Osa) – seria radzieckich niewielkich okrętów uderzeniowych klasy kuter rakietowy, produkowanych od lat 50. do lat 80. XX wieku. Łącznie powstało ponad 400 jednostek tego typu. Oprócz Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, służyły również w Polsce i wielu innych państwach. Szeroko rozpowszechniona potocznie jest nadana im w nomenklaturze NATO nazwa typu Osa.
    Samolot bombowy (bombowiec) – rodzaj samolotu wojskowego, którego podstawowym przeznaczeniem jest niszczenie obiektów naziemnych lub jednostek pływających nieprzyjaciela za pomocą bomb, ewentualnie pocisków rakietowych.
    Okręty podwodne projektu 971 – radzieckie wielozadaniowe okręty podwodne z napędem atomowym. W kodzie NATO okręty noszą oznaczenie Akula (radzieckie oznaczenie – Szczuka-B i Szczuka-M). Zgodnie z tą klasyfikacją wyróżniono trzy podwersje: Akula I, Akula Improved i Akula II. Ten typ okrętów został opracowany jako tańsza alternatywa dla zaawansowanych i drogich okrętów projektu 945 (NATO: Sierra). W miejsce kadłuba sztywnego ze stopu tytanu, użyto stali niskomagnetycznej, co zmniejszyło zarówno koszty materiału jak i robocizny oraz niezbędnych do obróbki tytanu instalacji i urządzeń. W celu ograniczenia emisji hałasu przez okręty tego typu, zastosowano w nich tratwę oddzielającą maszynownie od kadłuba, powłokę anechoiczną kadłuba, a także położono duży nacisk na hydrodynamikę kadłuba i zaawansowaną konstrukcję pędnika w postaci śruby. Wyposażenie okrętów tego projektu w amunicję dorównuje uzbrojeniu jednostek projektu 945, posiadają jednak zdolność do odpalania pocisków manewrujących z większych wyrzutni torpedowych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.