Nawabrahmarszi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nawabrahmarszi (dewanagari नवब्रह्मर्षि, trl. navabrahmarṣi, ang. Nava Brahmarshi, tłum. (dziewięciu brahmarszich)). Mało znane pojęcie występujące jednostkowo w Bhagawatapuranie i Wisznupuranie.

Siddhaśram (dewanagari सिद्धाश्रम trl. Siddhāśram, ang. Siddhashrama) – legendarny hinduistyczny aśram (pustelnia), który zgodnie z tradycją , położony jest w szerzej nieznanym ogółowi miejscu w Himalajach, gdzie wielcy jogini, sadhu i natchnieni mędrcy (ryszi), prowadzą życie siddhów. Przez Tybetańczyków miejsce to jest czczone, jako mityczna Szambala. Ramajana, Mahabharata i Purany wspominają Siddhashram jako pustelnię mahasidhów.Jamshedpur ( hindi जमशेदपुर, bengali জামশেদপুর, urdu جمشید پور ) – aglomeracja miejska w Indiach w stanie Jharkhand na wyżynie Ćhota Nagpur. Około 628 tys. mieszkańców.

Chociaż grupa świętych mędrców noszących tytuł brahmarszi jest większa (źródła nie są zgodne co do liczebności mędrców noszących taki tytuł), to pojęcie nawabrahmarszi zawęża ją do wąskiej grupy tzw. dziewięciu brahmarszich czyli dziewięciu ryszich Brahmy. Brahma w pierwszej manwantarze powołał ich do istnienia aktem woli, dlatego znani są również jako manasaputra - mentalni (zrodzeni z umysłu) synowie Brahmy.

Guru Prasad, swami Guru Prasad Paramahansa (dewanagari स्वामी गुरु प्रसाद् परमहंस, trl. svāmī guru prasād pāramahaṃsa) (ur. 6 stycznia 1966 w pobliżu Rishikesh w stanie Uttarakhand w Indiach) – indyjski nauczyciel duchowy z nurtu jogi o nazwie adźapajoga. Jego imię Guru Prasad oznacza Dar Guru. W przypadku Guru Prasad tytuł swami jest formą grzecznościową stosowana wobec świętych i guru nieprzynależących do żadnej z dziesięciu tradycji swamich daśanami.Wasisztha (dewanagari वशिष्ठ , trl. vāsiṣṭha) – jeden z synów Brahmy, starożytny mędrzec indyjski (ryszi – dewanagari ऋषि, trl. ṛṣi).

Etymologia[ | edytuj kod]

Nawabrahmarszi[ | edytuj kod]

Pojęcie to składa się z dwóch sanskryckich członów nawa - jest liczebnikiem określającym cyfrę dziewięć, a brahmarszi określa grupę najwyższej klasy ryszich (mędrców lub wieszczów), którzy dzięki swojej duchowej praktyce (sadhanie) i wyrzeczeniom (tapas) zrozumieli (doświadczyli) Brahmana i osiągnęli brahmadźńana (dewanagari ब्राह्मज्ञान, trl. brahmajñāna, ang. Brahmajnana, tłum. boską/świętą wiedzę lub duchowe wyzwolenie).

Brahmarszi (sansk. ब्राह्मर्षि, wieszcz bramiński) – nazwa zbiorowa dla klasy wedyjskich wieszczów i mędrców (ryszi), popularnych również w hinduizmie powedyjskim. Źródła nie są zgodne co do zasad kategoryzowania części ryszich jako brahmarszich , jak również co do liczebności wieszczów noszących taki tytuł.Wedyzm (religia wedyjska) – najstarsza względnie poznana religia Indii, henoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia p.n.e. a początkiem pierwszego p.n.e. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia ahierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta); w mniejszym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego – dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie znacznie później, prawdopodobnie w efekcie obcych wpływów (być może drawidyjskich).

Nawabrahmana[ | edytuj kod]

Bhagawatapurana (canto 12.12.15-15) określa ich mianem nawabrahmana (dewanagari नवब्राह्मण, trl. navabrāhmaṇa). W tym przypadku, podobnie jak w określeniu nawabrahmarszi, pojęcie to składa się z dwóch sanskryckich członów nawa - jest liczebnikiem określającym cyfrę dziewięć, a pojęcie brahmana należało by tłumaczyć jako związny z Brahmanem lub dany przez Brahmana (ang. relating to or given by a Brahman). Bhagawatapurana w opisie do sanskryckiego tekstu tłumaczy to pojęcie jako dziewięciu brahmanów (synów Brahmy) (ang. of the nine brāhmaṇas (the sons of Lord Brahmā, headed by Marīci). Wszyscy ci brahmarszi są znani również jako praojcowie - pradźapati.

Saptarszi (sanskryt सप्तर्षि , trl. saptaṛṣi ) – nazwa zbiorowa dla grupy siedmiu (sapta) wedyjskich wieszczów i mędrców (ryszi), popularnych również w hinduizmie powedyjskim. W każdej epoce istnienia świata (judze), istnieje siedmiu głównych, wielkich mędrców. Zwani są gotraprawartakas , protoplastami gotr (bramińskich klanów).Louis Frédéric (ur. 1923 - zm. 1996) - sławny francuski orientalista, specjalizujący się w kulturze Indii, Azji Południowo-Wschodniej i Japonii.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Kurmapurana (dewanagari कूर्म पुराण, trl. kūrmapurāṇa) – purana śiwaicka tradycji paśupatów. Kurmapurana zawiera tekst Iśwaragity.
Pradźapati – nazwa dla hinduistycznych praojców ludzkości. To istoty niebiańskie, twórcy wszystkiego co istnieje. Zadaniem Pradźapatich było zapełnienie naszej planety istotami. Źródła nie są zgodne co do liczebności postaci noszących taki tytuł. Najczęściej listy pradźapatich zawierają 7, 10 lub 21 imion.
Wielka Niedźwiedzica (łac. Ursa Maior, dop. Ursae Maioris, skrót UMa) – gwiazdozbiór okołobiegunowy nieba północnego, a zarazem trzecia co do wielkości konstelacja nieba. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 125. W Polsce jest widoczna przez cały rok.
Moksza (dewanagari मोक्ष ) – w hinduizmie, jodze i dźinizmie - ostateczne wyjście poza krąg samsary i tym samym zaprzestanie przyjmowania kolejnych wcieleń po śmierci (reinkarnacji). Jest to doświadczenie za życia, jakie towarzyszy całkowitemu rozpadowi identyfikacji z ego. W tym sensie moksza może być rozumiana jako stan jedności z Bogiem.
Bramin (Dewanagari: ब्राह्मण trl.brāhmaṇa) – w hinduizmie członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej. Przynależność do warny bramińskiej, jak i pozostałych jest dziedziczna . Według mitologii indyjskiej bramini powstali przy stworzeniu świata z ust Puruszy.
Sadhana ( dosłownie środki realizacji ) – w religiach dharmicznych to zbiór indywidualnych praktyk duchowych aspiranta, które mogą obejmować :
Brahmandapurana – hinduistyczny tekst religijny, jedna z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Podzielona jest na cztery zasadnicze części o tytułach Prakrija, Anusanga, Upodghata i Upasamhara. Zawiera tekst Adhjatmaramajana. Przynależy do nauk śiwaizmu.

Reklama