Nasada zamkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nasada zamkowa - jest to odłączalna część lufy działa. Zawiera ona komorę zamkową, w której umieszcza się mechanizmy zamka. Nasady zamkowe zaczęto stosować po I wojnie światowej. W działach starszych wzorów stanowiły integralną całość z lufą. Obecnie stosowane łączy się z tylną częścią lufy za pomocą gwintu lub tulei łączącej.

Gwint (z niem. Gewinde) – śrubowe nacięcie na powierzchni walcowej lub stożkowej, zewnętrznej lub wewnętrznej. Komplementarne gwinty wewnętrzny i zewnętrzny mają tak dobrany kształt, że pasują do siebie. Ruch obrotowy elementu z gwintem zewnętrznym powoduje przesuwanie się tego elementu względem elementu z gwintem wewnętrznym.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 160. ISBN 83-86028-01-7.




  • Reklama