Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konkurencje narciarstwa alpejskiego podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w stolicy Norwegii, Oslo rozgrywane były od 14 do 20 lutego 1952 roku. Zjazd i slalom gigant rozegrano w Norefjell, a slalom odbył się w Rødkleiva. Były to jednocześnie 12. Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim. Po raz pierwszy w historii w programie olimpijskim narciarstwa alpejskiego pojawił się slalom gigant.

Slalom gigant – olimpijska konkurencja narciarska, rozgrywana zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, pośrednia w swoim charakterze między zjazdem a slalomem.Slalom gigant mężczyzn podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w Oslo został rozegrany 15 lutego. Zawody odbyły się na trasie w Norefjell. Mistrzem olimpijskim w tej konkurencji został Norweg Zeno Colò, srebro wywalczył Austriak Othmar Schneider, a brąz zdobył jego rodak - Toni Spiss. Konkurencję tą rozegrano po raz pierwszy w historii igrzysk olimpijskich.

Medaliści[ | edytuj kod]



Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Zjazd mężczyzn podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w Oslo został rozegrany 16 lutego. Zawody odbyły się na trasie w Norefjell. Mistrzem olimpijskim w tej konkurencji został Włoch Zeno Colò, srebro wywalczył Austriak Othmar Schneider, a brąz zdobył jego rodak - Christian Pravda.
Narciarstwo alpejskie (lub narciarstwo zjazdowe) – jedna z form narciarstwa – obok narciarstwa klasycznego (biegi narciarskie i skoki narciarskie), narciarstwa dowolnego, skialpinizmu, skituringu – polegająca na zjeździe po ośnieżonym stoku górskim lub sztucznym na nartach przymocowanych do butów narciarskich za pomocą specjalnych wiązań. Może być realizowana jako rekreacja lub sport. Jest uprawiana na trasach zjazdowych, szlakach narciarskich i nartostradach lub poza trasami. Narciarz przeważnie korzysta również z kijków. Szczególnymi formami narciarstwa alpejskiego są m.in. narciarstwo telemarkowe, freeride, narciarstwo szybkie, narciarstwo ekstremalne i narciarstwo na trawie (na nartorolkach) lub igelicie.
Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim to oprócz igrzysk olimpijskich główna impreza dla zawodników z całego świata w konkurencjach narciarstwa alpejskiego. Organizowane są co dwa lata przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Pierwsze mistrzostwa odbyły się w 1931 roku w szwajcarskim Mürren. Najwięcej razy mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym organizowała Austria, która gościła najlepszych narciarzy klasycznych aż dziewięciokrotnie (wliczając w to Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1964 i Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976). Spośród wszystkich miast organizujących te zawody najczęściej, pięciokrotnie, rola ta przypadała szwajcarskiemu Sankt Moritz, które gospodarzem było w latach 1934, 1948, 1974, 2003 oraz w 2017. W Polsce mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim odbyły się jak dotąd jeden raz, w 1939 roku, a organizatorem było Zakopane.
Slalom kobiet podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w Oslo został rozegrany 20 lutego. Zawody odbyły się na trasie w Rødkleiva. Mistrzynią olimpijską w tej konkurencji została Andrea Mead-Lawrence z USA, srebro wywalczyła Niemka Rosa Reichert, a brąz zdobyła jej rodaczka - Annemarie Buchner.
Slalom mężczyzn podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w Oslo został rozegrany 19 lutego. Zawody odbyły się na trasie w Rødkleiva. Mistrzem olimpijskim w tej konkurencji został Austriak Othmar Schneider, srebro wywalczył Norweg Stein Eriksen, a brąz zdobył jego rodak - Guttorm Berge.
Zawody w narciarstwie alpejskim rozgrywane były na każdych zimowych igrzyskach olimpijskich od igrzysk w 1936 w Garmisch-Partenkirchen, Niemcy. W latach 1948-1980 zawody na igrzyskach olimpijskich były równoznaczne z mistrzostwami świata w narciarstwie alpejskim (zawodnicy otrzymywali medale jako mistrzowie świata oraz jako mistrzowie olimpijscy).
Zjazd kobiet podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 w Oslo został rozegrany 17 lutego. Zawody odbyły się na trasie w Norefjell. Mistrzynią olimpijską w tej konkurencji została Austriaczka Trude Jochum-Beiser, srebro wywalczyła Niemka Annemarie Buchner, a brąz zdobyła Włoszka Giuliana Minuzzo.

Reklama