Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego – nagroda ufundowana w roku 1985 z inicjatywy Komitetu Kultury Niezależnej.

Henryk Waniek (ur. 4 marca 1942 w Oświęcimiu) – śląski malarz, grafik, pisarz, publicysta, krytyk artystyczny i literacki.Agnieszka Kołakowska (ur. 1960) – polska filozof i filolog klasyczny, tłumaczka i publicystka. Córka filozofa Leszka Kołakowskiego i Tamary z domu Dynenson (psychiatra).

Początkowo nagrodę tę przyznawało niezależne jury, w którym uczestniczyli: Jacek Bocheński, Tomasz Burek, Małgorzata Łukasiewicz, Adam Michnik – od 1986 roku, Jarosław Marek Rymkiewicz, Wiktor Woroszylski.

Laureatami byli wówczas:

  • Adam Michnik - 1985 (przebywał w więzieniu)
  • Adam Zagajewski - 1986
  • Włodzimierz Bolecki - 1987
  • Anna Bojarska - 1988
  • Krzysztof Dorosz - 1989
  • Jan Walc - 1990
  • W 1995 roku jury uznało dotychczasową formułę Nagrody za wyczerpaną i postanowiło się rozwiązać.

    Z inicjatywy Kazimiery Kijowskiej i przy współudziale Zakładu Narodowego im. Ossolińskich nagroda im. Andrzeja Kijowskiego przyznawana była nadal począwszy od 1995 roku.

    Komitet Kultury Niezależnej – komitet utworzony na początku Stanu Wojennego i działający od 1982 r. do 1989 r. jako kontynuacja Komisji Kultury, funkcjonującej w latach 1980 - 1981 przy Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność”. Przewodniczącym był Janusz Ściskalski, a sekretarzem Teresa Bogucka, która w latach 1982 - 1989 znalazła się obok Kazimierza Dziewanowskiego i Małgorzaty Łukasiewicz w ścisłym gronie osób dysponujących środkami przekazywanymi z Zachodu na niezależne inicjatywy kulturalne.Andrzej Kijowski (ur. 29 listopada 1928 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1985 w Warszawie) – polski krytyk literacki, eseista, prozaik i scenarzysta. Mąż Kazimiery Kijowskiej i ojciec Andrzeja Tadeusza Kijowskiego. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Czołowy przedstawiciel tzw. krakowskiej szkoły krytyki literackiej.

    Fundatorem Nagrody do 2008 r. był Zakład Narodowy im. Ossolińskich. W latach 2009-2010 - Biblioteka Narodowa

    Jury w składzie: Włodzimierz Bolecki, Tomasz Burek, Kazimiera Kijowska, Jacek Łukasiewicz, Tadeusz Nyczek, Dobrosława Platt, Marta Wyka przyjęło nowy regulamin, w którym stwierdza się:

    1. Nagrodę może otrzymać pisarz za książkę lub całokształt twórczości w dziedzinach: literatury pięknej (ze szczególnym uwzględnieniem prozy), krytyki literackiej i artystycznej, historii oraz szeroko rozumianej problematyki społecznej.
    2. Twórczość tę powinny charakteryzować istotne walory poznawcze, niekonwencjonalne sądy i opinie, odwaga i precyzja myśli oraz piękno słowa.

    Laureatami Nagrody od 1995 r. byli:

    Ryszard Antoni Legutko (ur. 24 grudnia 1949 w Krakowie) – polski naukowiec i polityk, profesor filozofii, publicysta, autor książek o tematyce społeczno-politycznej, tłumacz i komentator dzieł Platona, senator i wicemarszałek Senatu VI kadencji, przez trzy miesiące w 2007 minister edukacji narodowej, były sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, poseł do Parlamentu Europejskiego.Anna Bojarska, pseudonim Juliusz Nemo (ur. 1 października 1946 w Warszawie) – polska pisarka, eseistka, autorka sztuk scenicznych i scenarzystka filmowa. Mieszka w Paryżu.
  • Ryszard Legutko za Etykę absolutną a społeczeństwo otwarte 1996
  • Henryk Waniek za książki:Hermes w Górach Śląskich,Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, Pitagoras na trawie 1997
  • Paweł Lisicki za zbiór esejów Doskonałość i nędza 1998
  • Antoni Libera za Madame 1999
  • Janusz Krasiński za cykl powieści Na stracenie, Twarzą do ściany, Niemoc 2000
  • Włodzimierz Odojewski za powieść Oksana i zbiór opowiadań Jedźmy, wracajmy... 2001
  • Dawid Bieńkowski za powieść Jest 2002
  • Marek Łatyński za Nie paść na kolana. Szkice o polskiej polityce lat powojennych 2003
  • Bronisław Wildstein za tom opowiadań Przyszłość z ograniczoną odpowiedzialnością 2004
  • Dariusz Karłowicz za książkę Koniec snu Konstantyna. Szkice z życia codziennego idei 2005
  • Dariusz Gawin za książkę Polska, wieczny romans. O związkach literatury i polityki w XX wieku 2006
  • Zbigniew Kruszyński za zbiór opowiadań Powrót Aleksandra 2007
  • Maciej Urbanowski za książkę Dezerterzy i żołnierze. Szkice o literaturze polskiej 1991-2006 2008
  • Andrzej Dobosz za tom felietonów „Ogrody i śmietniki” (Biblioteka Więzi) 2009
  • Jan Polkowski za tomik wierszy Cantus 2010
  • Agnieszka Kołakowska za książkę "Wojny kultur i inne wojny" 2012
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Andrzej Kijowski - strona internetowa
  • Madame. Romans edukacyjny – powieść Antoniego Libery opublikowana w 1998 roku. Akcja utworu rozgrywa się w czasach PRL i opowiada o niespełnionej miłości utalentowanego ucznia do nauczycielki francuskiego, tytułowej Madame. Powieść została wyłoniona do publikacji w I edycji konkursu na powieść przeprowadzonego przez wydawnictwo Znak.Dariusz Gawin (ur. 9 lutego 1964) – polski historyk idei, filozof i publicysta, doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie socjologii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
    Dariusz Karłowicz (ur. 1964) – polski filozof, publicysta, wykładowca akademicki, wydawca książek i działacz społeczny. Autor kilkudziesięciu publikacji na temat filozofii i historii filozofii, a także podstaw filozoficznych wczesnego chrześcijaństwa. Jest współzałożycielem i redaktorem naczelnym rocznika filozoficznego „Teologia Polityczna”. Prezes Fundacji Świętego Mikołaja zajmującej się organizacją kampanii społecznych na rzecz potrzebujących i wykluczonych. Jest stałym felietonistą tygodnika „W Sieci”, współpracował także m.in. z „Przeglądem Filozoficznym”, „Chistianitas”, „Więzią”, „Znakiem”, „Gościem Niedzielnym”, „Tygodnikiem Powszechnym” i „Rzeczpospolitą”. W latach 2007-2010 współprowadził także cotygodniowy program telewizyjny Trzeci Punkt Widzenia na antenie stacji TVP Kultura.
    Krzysztof Dorosz (ur. 1945) - eseista i publicysta, autor wielu artykułów i książek o tematyce religijnej. Blisko dwadzieścia lat pracował jako dziennikarz radiowy w Polskiej Sekcji BBC w Londynie. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych współpracował z emigracyjnym kwartalnikiem „Aneks”. Od roku 1989 publikuje eseje z dziedziny kultury i religii w krakowskim miesięczniku „Znak”, warszawskiej „Więzi”, w „Tygodniku Powszechnym” i w „Przeglądzie Politycznym”. W latach 2002-2003 redaktor naczelny miesięcznika ewangelicko-reformowanego „Jednota”.
    Maciej Urbanowski (ur. 1965) – historyk literatury polskiej, krytyk literacki, edytor, pracownik naukowy, a od 2008 kierownik Katedry Krytyki Współczesnej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, współzałożyciel (1995) i w latach 1998-2012 zastępca redaktora naczelnego dwumiesięcznika "Arcana".
    Jarosław Marek Rymkiewicz (ur. 13 lipca 1935 w Warszawie jako J.M. Szulc) – polski poeta, eseista, dramaturg, krytyk literacki i profesor nauk filologicznych.
    Małgorzata Łukasiewicz (pseud. Magdalena Górka, ur. 21 maja 1948 r. w Warszawie) – tłumaczka literatury pięknej, krytyk literacki.
    Jacek Łukasiewicz (ur. 21 czerwca 1934 we Lwowie) - polski poeta, krytyk literacki, historyk literatury, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest autorem dziewięciu tomów poezji (ostatnio wydał Czas nie dopełniony; Wrocław 1998) oraz licznych publikacji krytyczno- i historycznoliterackich.

    Reklama