Nabycie pierwotne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nabycie pierwotne – nabycie prawa podmiotowego samodzielnie.

Takie nabycie odbywa się w sytuacjach, gdy:

  • poprzednio prawo podmiotowe w ogóle nie istniało – np. nabycie własności rzeczy ruchomej przez zawłaszczenie (dot. rzeczy niczyjej), stworzenie dzieła literackiego, naukowego;
  • prawo podmiotowe komuś wcześniej przysługiwało, ale nabycie tego prawa nastąpiło bez woli poprzednika, a z mocy zdarzeń wskazanych ustawą, np. w razie zasiedzenia rzeczy, wywłaszczenia, nacjonalizacji.
  • Nabycie pierwotne prowadzi do uzyskania prawa bez obciążeń, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Radwański Z., Prawo cywilne - część ogólna, Warszawa 2007.




  • Reklama