NMEA 2000

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

NMEA 2000 – protokół używany do tworzenia sieci urządzeń elektronicznych, głównie morskich instrumentów nawigacyjnych. Różne instrumenty, które stosują protokół NMEA 2000 są podłączone w topologii magistrali.

Anemometr, także wiatromierz – przyrząd służący do mierzenia prędkości ruchu gazów i cieczy, a zwłaszcza wiatru. Niektóre anemometry wskazują również kierunek ruchu.Brama sieciowa (ang. gateway) – maszyna podłączona do sieci komputerowej, za pośrednictwem której komputery z sieci lokalnej komunikują się z komputerami w innych sieciach.
przykładowa sieć NMEA 2000
elementy okablowania NMEA 2000 (z T-conectorem zasilającym)

Przykłady morskich urządzeń elektronicznych mogących stosować protokół: odbiorniki GPS, plotery map, logi, echosondy, wiatromierze, radary, autopiloty. Łączność między instrumentami pozwala na przykład na korektę kursu przez autopilota na podstawie wskazań GPS.

Kabel elektryczny – rodzaj przewodu elektrycznego izolowanego, jedno- lub wielożyłowego, otoczonego wspólną powłoką. Chroni ona przed przedostaniem się wilgoci lub innych substancji szkodliwie działających na izolację, uszkodzeniami mechanicznymi oraz porażeniem prądem elektrycznym.Trójnik - w elektrotechnice to rodzaj układu o trzech odgałęzieniach (końcówkach). Trójnik może mieć dowolną strukturę połączeń opartą np. na elementach typu R, L, C: oporniki, cewki czy kondensatory.

NMEA 2000 stworzony został przez amerykańską firmę National Marine Electronics Association (NMEA).

NMEA 2000 wzorowany był na standardzie SAE J1939 (pierwotnie opracowanym dla potrzeb przemysłu motoryzacyjnego). Urządzenia standardów NMEA 2000 i SAE J1939 mogą współistnieć w tej samej sieci fizycznej.

NMEA 2000 można uważać za następcę NMEA 0183. Nie są one jednak kompatybilne. Nowy NMEA 2000 ma znacznie wyższą szybkość transmisji danych (250k bitów/sekundę, NMEA 0183 – jedynie 38600 bitów/sekundę). W NMEA 2000 stosowane jest binarne kodowanie danych, w przeciwieństwie do kodowania ASCII stosowanego w NMEA 0183. NMEA 2000 dopuszcza wiele nadajników i wiele odbiorników, natomiast NMEA 0183 dopuszcza tylko jeden nadajnik.

Opornik, rezystor (z łac. resistere, stawiać opór) – najprostszy element bierny obwodu elektrycznego, wykorzystywany jest do ograniczenia prądu w nim płynącego. Jest elementem liniowym: występujący na nim spadek napięcia jest wprost proporcjonalny do prądu płynącego przez opornik. Przy przepływie prądu zamienia energię elektryczną w ciepło. Idealny opornik posiada tylko jedną wielkość, która go charakteryzuje – rezystancję. W praktyce występuje jeszcze pojemność wewnętrzna oraz wewnętrzna indukcyjność, co, np. w technice wysokich częstotliwości (RTV), ma duże znaczenie (jest to tzw. pojemność oraz indukcyjność pasożytnicza). W technologii bardzo wysokich częstotliwości – kilkuset megaherców (MHz) i powyżej – właściwości pasożytnicze typowego rezystora muszą być traktowane jako wartości rozproszone, tzn. rozłożone wzdłuż jego fizycznych wymiarów (zobacz: schemat zastępczy).NMEA 0183 (krótko nazywany również NMEA) – opublikowany przez National Marine Electronics Association protokół komunikacji między morskimi urządzeniami elektronicznymi. Ma on powszechne zastosowanie w elektronice nawigacji morskiej oraz urządzeniach GPS

Budowa sieci[ | edytuj kod]

Sieci NMEA 2000, (podobnie jak sieci SAE J1939), zbudowana jest w topologii magistrali. Urządzenia połączone są 4-przewodowym, ekranowanym kablem. Dwa skręcone przewody służą do zasilania, dwa – także skręcone ze sobą – służą do przesyłania danych. Ekran kabla redukuje zakłócenia.

Log (od ang. log, „kloc, kłoda, polano”) – przyrząd pomiarowy określający prędkość poruszania się jednostki pływającej oraz przebytą przez nią drogę. Pierwotnie (tzw. log ręczny) miał postać wyskalowanej linki nawiniętej na kołowrót z drewnianym klockiem przymocowanym do jej końca, a pomiaru dokonywano poprzez wyrzucenie za rufę lub burtę klocka i pomiar szybkości, z jaką rozwinęła się linka (tradycyjnie w węzłach). Pomiar prędkości prowadzony poprzez splunięciu za burtę i obserwowaniu położenia śliny nazywa się żartobliwie logiem hiszpańskim.National Marine Electronics Association – mająca swoją siedzibę w USA organizacja, działająca w dziedzinie przemysłu elektroniki morskiej.

Urządzenia przyłączane są do magistrali za pomocą trójnika (T-connector). Magistrala zakończona jest na obu końcach opornikiem łączącym przewody sygnałowe (121 Om, 1%, 1/4 W). Maksymalna odległość pomiędzy dwoma trójnikami wynosi 100 metrów, maksymalna odległość dowolnego urządzenia od trójnika magistrali wynosi 6 metrów.

Skrętka (ang. twisted-pair cable) – rodzaj kabla sygnałowego służącego do przesyłania informacji, który zbudowany jest z jednej lub więcej par skręconych ze sobą żył w celu eliminacji wpływu zakłóceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami. Skręcenie żył powoduje równocześnie zawężenie pasma transmisyjnego. Wynalazcą tego rozwiązania jest Alexander Graham Bell.ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – 7-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0-127: literom (alfabetu angielskiego), cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera "a" jest kodowana liczbą 97, a znak spacji jest kodowany liczbą 32.

Wtyczki i gniazda nie są znormalizowane. Producenci używają wtyczek własnego systemu.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Ekran elektromagnetyczny - osłona wykonana z materiałów o dużej konduktywności (miedź lub aluminium), chroniąca wydzielony obszar przed wpływem zewnętrznego pola elektromagnetycznego. Zwłaszcza pól o dużych częstotliwościach.
Radar (stacja radiolokacyjna) – urządzenie służące do wykrywania – za pomocą fal radiowych – obiektów powietrznych, nawodnych oraz lądowych takich jak: samoloty, śmigłowce, rakiety, statki (również chmury oraz obiekty terenowe), pozwalające na określenie kierunku, odległości a także wielkości obiektu, a w radarach dopplerowskich także do pomiarów prędkości wykrywanego obiektu.
Echosonda - urządzenie do pomiaru głębokości wody oraz odległości od unoszących się w niej ciał stałych. Odległości te oblicza się mierząc czas powrotu dźwięku odbitego od dna, przeszkody, okrętu podwodnego, ławicy ryb itp. W praktyce morskiej, przez słowo sondowanie rozumie się mierzenie głębokości, dawniej wykonywane ręcznie za pomocą ołowianki. Natomiast słowo echosonda wskazuje na użycie fal dźwiękowych w celu określenia aktualnej głębokości.

Reklama