• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mykobiota Polski



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Władysław Wojewoda (ur. 20 maja 1932 w Przemyślu, zm. 3 listopada 2010) – polski biolog, pedagog, specjalista w zakresie botaniki i mykologii.Pniarek lekarski (Fomitopsis officinalis (Vill.) Bondartsev & Singer – gatunek grzybów z rodziny pniarkowatych (Fomitopsidaceae).

    Mykobiota Polski – ogół gatunków grzybów (mykobiota) występujących na terenie Polski w jej obecnych granicach. Dawniej wykaz taksonów grzybów dla określonego obszaru nazywano florą grzybów, mikoflorą lub mykoflorą. Obecnie te nazwy są błędne, grzyby bowiem we współczesnej taksonomii nie są już zaliczane do roślin, lecz stanowią odrębne królestwo.

    Grzyby niejadalne – grzyby, których owocniki dla człowieka nie są trujące, jednak nie nadają się do spożycia ze względu na nieprzyjemny smak, zapach, twardy miąższ, wielkość owocnika, ciężkostrawność lub inne czynniki powodujące nieprzydatność spożywczą danego gatunku grzyba.Ramularia Unger – rodzaj grzybów z rodziny Mycosphaerellaceae. Należy do niego około 1 tysiąca gatunków, które są szeroko rozprzestrzenione na świecie i w większości pospolite, zwłaszcza w klimacie umiarkowanym. Grzyby mikroskopijne, pasożyty wywołujące plamistości liści.

    Liczba gatunków[ | edytuj kod]

    Liczbę gatunków grzybów występujących w Polsce można podać tylko z dużym przybliżeniem. Dokładne jej ustalenie jest niemożliwe z kilku powodów:

  • wciąż znajdywane są gatunki do tej pory w Polsce nieznane, w przypadku grzybów mikroskopijnych zdarza się to dość często
  • niektórych gatunków dawniej zaliczonych do mykobioty Polski od dłuższego już czasu nie udało się odnaleźć. Są uznane za gatunki w Polsce wymarłe, jednak zdarza się, że zostają powtórnie odnalezione
  • w taksonomii grzybów odbywa się wielkie porządkowanie taksonów. Wiele z nich zostaje w wyniku tych prac uznane za synonimy innych taksonów, co powoduje zmniejszenie liczby taksonów. Z kolei zdarza się, że przybywa nowych taksonów w wyniku rozbicia któregoś z taksonów na dwa lub więcej innych. O skali tych przemian może świadczyć fakt, że np. w obrębie rodzaju Septoria opisano na świecie ponad 2000 gatunków. W wyniku prowadzonych w ostatnich latach badań molekularnych, obserwacji kultur hodowanych na pożywkach, oraz badań genetycznych, już w 2012 r. liczba ta zmniejszyła się do 1070, a prace nad taksonomią tego rodzaju trwają nadal i liczba ta wciąż zmniejsza się. Podobnie jest w wielu innych grupach grzybów, zwłaszcza grzybów mikroskopijnych
  • są gatunki wątpliwe, czyli takie, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że zostały błędnie rozpoznane
  • co jakiś czas pojawiają się gatunki z innych obszarów geograficznych, do tej pory w Polsce nie występujące. Są to tzw. gatunki zawleczone.
  • Na mykobiotę składają się gatunki zaliczane do kilku grup organizmów tradycyjnie zaliczanych do grzybów:

    Ascochyta Goid. (Ascochyta subgen. Ascochyta Lib.) – podrodzaj grzybów z rodziny Didymellaceae. Według Index Fungorum takson niepewny. Grzyby mikroskopijne, głównie saprotrofy i pasożyty roślin, powodujące plamistość liści, ale także zgorzele szyjki korzeniowej i podstawy łodyg. Wywołują choroby zwane askochytozami. Porosty (łac. Lichenes z gr. λειχήνα, leichena) – tradycyjna nazwa organizmów składających się z grzybów (Fungi), tworzących obligatoryjne symbiozy – głównie z prokariotycznymi cyjanobakteriami (Cyanobacteria) lub eukariotycznymi zielenicami (Chlorophyta). Jako samodzielna jednostka taksonomiczna przestała istnieć w 1981 roku w wyniku zmian, wprowadzonych przez Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Botanicznej. Pojęcie to ujmowane jest obecnie w kategoriach ekologicznych (podobnie jak grzyby mykoryzowe), a nie systematycznych. Systematyka i nomenklatura porostów dotyczy ich komponentu grzybowego.
    1. Wielkoowocnikowe grzyby zaliczane do podstawczaków. Władysław Wojewoda w 2003 r. wymienił ich w swoim opracowaniu około 2550 gatunków. Było to pełne zestawienie gatunków tych grzybów, ale od czasu wydania jego pracy znaleziono na terenie Polski jeszcze wiele nowych gatunków
    2. Wielkoowocnikowe workowce. W opracowaniu Alicji Chmiel z 2006 r. jest ich 785 gatunków. Od tego czasu liczba gatunków workowców zmieniła się jeszcze bardziej niż podstawczaków
    3. Porosty i grzyby naporostowe. Opracowanie W. Fałtynowicza z 2003 r. podaje 1768 gatunków
    4. Śluzowce. Wykaz gatunków w Polsce jest w opracowaniu Drozdowicza i in. z 2003 r. Liczy 222 gatunki.
    5. Grzyby mikroskopijne. Wiesław Mułenko i inni w 2008 r. opracowali wstępną liczbę grzybów mikroskopijnych w Polsce obejmująca pozostałe grzyby nie uwzględnione w powyższych opracowaniach. Podają 5969 gatunków, zastrzegając, że nie jest to pełny wykaz. Do grzybów mikroskopijnych zaliczyli również lęgniowce, które obecnie należą do odrębnej grupy Chromista, jednak tradycyjne zaliczane są do grzybów. W grupie grzybów mikroskopijnych liczba gatunków zmienia się najbardziej dynamicznie.

    Łącznie w opracowaniach tych podano 11 294 gatunków grzybów występujących w Polsce. Jest to tylko przybliżona liczba gatunków. Liczbę gatunków grzybów prawdopodobnie występujących w Polsce ocenia się na 14,6–16,1 tysięcy.

    Synonim w taksonomii (skrót syn.) – nierównoważne określenia odnoszące się do tego samego taksonu. Wyróżnia się synonimy nomenklatoryczne (homotypowe) i taksonomiczne (heterotypowe). Taksony opisane synonimami pierwszego rodzaju oparte są na tym samym typie nomenklatorycznym. Zgodnie z międzynarodowymi kodeksami nomenklatorycznymi tylko jedna nazwa może być ważna, tj. zgodna z tymi przepisami. W sytuacji, gdy dwie lub więcej nazw opisują ten sam takson, ustalana jest nazwa ważna (pierwsza prawidłowo opisana), pozostałe stają się synonimami nomenklatorycznymi. Synonimy taksonomiczne powstają, gdy w wyniku rozwoju wiedzy, pewne taksony są dzielone, łączone lub przenoszone. Nazwy określane jako synonimy taksonomiczne odnoszą się do taksonów posiadających różne typy nomenklatoryczne i stają się synonimami w wyniku taksonomicznego osądu.Phyllostictaceae Pers. – rodzina grzybów z klasy Dothideomycetes. Grzyby mikroskopijne, pasożyty roślin, zazwyczaj powodujące plamistość liści, owoców, a czasami także pędów.

    Bardziej pełny i bardziej aktualny wykaz gatunków grzybów wielkoowocnikowych jest w serwisie internetowym grzyby.pl. Obejmuje ono podane przez W. Wojewodę i A. Chmiel wykazy wielkowocnikowych podstawczaków i workowców, wybrane gatunki grzybów mikroskopijnych, oraz późniejsze odkrycia wraz z literaturą dokumentującą stanowiska tych grzybów.

    Lęgniowce, grzybopodobne lęgniowe, dawniej grzyby lęgniowe (Oomycota) – grzybopodobne organizmy eukariotyczne, zaliczane do królestwa protistów (dawniej do grzybów). Odżywiają się martwymi szczątkami organicznymi albo pasożytują na innych organizmach. Mają ciało zbudowane z komórczakowatych strzępek. Takson o różnej randze w różnych systemach; typ (gromada) Oomycota lub gromada (klasa) Oomycetes. Znane jest 500–800 gatunków.Pieczarka dwuzarodnikowa (Agaricus bisporus (J.E. Lange) Imbach) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae). Rośnie dziko, ale jest też powszechnie uprawiana w pieczarkarniach i sprzedawana w sklepach.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Taksonomia (gr. taksis – układ, porządek + nomos – prawo) – poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach i metodach klasyfikowania, w szczególności o tworzeniu i opisywaniu jednostek systematycznych (taksonów) i włączaniu ich w układ kategorii taksonomicznych.
    Septoria Sacc. – rodzaj grzybów z rodziny Mycosphaerellaceae. Grzyby mikroskopijne, endobionty, zazwyczaj rozprzestrzenione na całym świecie, w większości pasożyty roślin. Wywołują u nich choroby zwane septoriozami, objawiające się plamistością liści.
    Grzyby psylocybinowe lub grzyby halucynogenne („grzybki halucynki” lub „magiczne grzybki”) – grzyby psychoaktywne zawierające związki halucynogenne, które po spożyciu w małych dawkach wywołują u człowieka głównie zaburzenia percepcji, zmienność myśli lub nastroju, przy zachowanej świadomości i minimalnym wpływie na pamięć czy orientację, natomiast rzadko wywołują prawdziwe halucynacje.
    Grzyby mikroskopijne (łac. Micromycetes) – grzyby o niewielkich rozmiarach, przeciwieństwo grzybów wielkoowocnikowych (Macromycetes). Są to niezbyt precyzyjne pojęcia, używane jednak w mykologii przy tworzeniu różnego rodzaju zestawień gatunków i w innych opracowaniach. Do grzybów mikroskopijnych zalicza się gatunki o rozmiarach od mikroskopijnych (widocznych tylko pod mikroskopem) do bardzo małych, o rozmiarach do kilku milimetrów. Grzyby mikroskopijne mogą tworzyć pleśń.
    Grzyby wielkoowocnikowe (łac. Macromycetes, grzyby makroskopijne, „grzyby”, ang. macrofungi, mushrooms) jest to sztuczna grupa grzybów obejmująca gatunki o owocnikach widocznych gołym okiem, przez co rozumie się czasem rozmiary od 2 mm.
    Puccinia R. Hedw. ex DC. (rdza) – rodzaj grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae). Należy do niego około czterech tysięcy gatunków.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.721 sek.