Mury obronne Tallinna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Brama Morska

Zespół murów obronnych i baszt wokół Starego Miasta w Tallinnie budowany był etapami od II poł. XIII w. do XVI w.

Fosa (łac. fossa - rów, kanał), wł. rów forteczny – w fortyfikacji zapora w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia. Rowy (fosy) mogły być wypełnione wodą (mokre), bądź nie (suche).Most zwodzony - rodzaj mostu ruchomego, w którym przynajmniej jedno przęsło jest podnoszone umożliwiając przepłynięcie jednostek pływających.

Historia i architektura[ | edytuj kod]

Budowę murów obronnych i baszt rozpoczęto w 1265 r. na rozkaz królowej Małgorzaty Sambirii. Umocnienia wznoszone były z dostępnego na miejscu wapienia, początkowo miały wysokość pięciu metrów i grubość 1,5 m. Dokładny przebieg murów i rozmieszczenie baszt zostały zaprojektowane przez fortyfikatora Johannesa Kanne, któremu w 1310 r. król Eryk Menved powierzył zadanie zmodernizowania umocnień Rewla. Plan Kannego był realizowany bardzo powoli i zaprojektowane przez niego mury, i to nie w całości (bez północnego odcinka), ukończono dopiero w 1345 r. W roku następnym, gdy Rewel przeszedł w ręce zakonu krzyżackiego, budowa murów według projektu Kannego została ukończona. W 1355 r. zakończono prace nad ich północnym odcinkiem. Umocnienia osiągnęły wysokość 6,5 metra i grubość maksymalnie 2,3 metra. W II poł. XIV w. i na początku XV w. w murach budowane były baszty, których liczba do 1413 r. przekroczyła 30.

Gruba Małgorzata (est. Paks Margareeta) – konstrukcja obronna na końcu ulicy Pikk (Pikk tänav) w Tallinie w Estonii. Wraz z Suur Rannavärav (Wielką Bramą Nadbrzeżna) miała służyć obronie miasta od strony portu.Brama warowna – element fortyfikacji stałej, brama prowadząca do wnętrza obwodu obronnego. Występuje od starożytności do czasów współczesnych i przyjmuje wiele form, od prostego, zamykanego wejścia, do rozbudowanego zespołu obronnego, składającego się z wielu elementów.

Ostatecznie w XV w. mury osiągnęły wysokość 16 m i grubość trzech metrów, natomiast czteropiętrowe baszty nawet 18-22 metrów. Umocnienia pełniły funkcje głównej linii obrony miasta do XVII w. Swoje wojskowe znaczenie straciły ostatecznie po wielkiej wojnie północnej. Wtedy też miasto zaczęło rozwijać się poza linią murów.

Stare Miasto w Tallinnie ( est. Tallinna vanalinn) – zabytkowe centrum stolicy Estonii, rozwijającej się w przeszłości jako kluczowy ośrodek Hanzy, którego świetność widoczna jest w przepychu budowli publicznych (szczególnie kościołów) oraz architektury domów kupieckich, wyjątkowo dobrze zachowanych pomimo szkód wyrządzonych na przestrzeni wieków.Baszta – budowla obronna, stanowiąca element starożytnego i średniowiecznego muru obronnego w postaci wysunięcia jego fragmentu przed lico i wzniesienia ponad jego poziom. Baszta zawsze jest otwarta od strony wewnętrznej obwodu obronnego, co odróżnia ją od wieży – budowli ze wszystkich stron zamkniętej.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Kiek in de Kök (pol.: Zajrzyj do kuchni) nazwa w języku dolnoniemieckim, określająca w średniowieczu wysokie wieże obronne, z których można było „zajrzeć do kuchni” otaczających domów mieszczańskich.
Mur obronny – ciągła konstrukcja warowna w postaci muru wykonanego z kamienia lub cegły. Podstawowa część każdej murowanej fortyfikacji.
Małgorzata Sambiria (Samborówna) przyd. Sprænghest (duń. Margrethe Sambiria) - córka księcia pomorskiego Sambora II, królowa Danii (ur. 1230-1234 - zm. w grudniu (po 4 grudnia) 1282 r. w Rostocku).

Reklama