• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Model relacyjny



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Strumieniowa baza danych to baza danych, w której dane są przedstawione w postaci zbioru strumieni danych. System zarządzania taką bazą nazywany jest strumieniowym systemem zarządzania danymi (DSMS - ang. Data Stream Management System).Klucz główny (ang. Primary Key) – pojęcie z zakresu teorii relacyjnych baz danych. Oznacza wybrany minimalny zestaw atrybutów relacji, jednoznacznie identyfikujący każdą krotkę tej relacji.
    Model relacyjny a SQL[ | edytuj kod]

    Większość współczesnych relacyjnych baz danych korzysta z jakiejś wersji języka SQL pozwalającego wprowadzać zmiany w strukturze bazy danych, jak również zmiany danych w bazie i wybieranie informacji z bazy danych. Język ten opiera się na silniku bazy danych, który pozwala zadawać w języku SQL pewnego rodzaju pytania (kwerendy) i wyświetlać dane, które spełniają warunki zapytania. Zapytania SQL mogą także wykonywać operacje wstawiania danych, usuwania danych i ich aktualizacji. Język SQL zapewnia również zarządzanie bazą danych. Informacja o samej bazie przechowywana jest w postaci relacji (tabel) wewnątrz bazy danych.

    System R – przełomowy system bazodanowy zbudowany w latach 70. jako projekt badawczy IBM w San Jose Research Center (obecnie IBM Almaden Research Center). W systemie tym wprowadzono język zapytań SQL i wykazano wydajność przetwarzania transakcyjnego w relacyjnym modelu baz danych.Podzbiór – pewna „część” danego zbioru, czyli dla danego zbioru, nazywanego nadzbiorem, zbiór składający się z pewnej liczby jego elementów, np. żadnego, jednego, wszystkich. Pierwszy przypadek nazywa się podzbiorem pustym, drugi – podzbiorem jednoelementowym lub singletonem, trzeci – podzbiorem niewłaściwym.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • encja (bazy danych)
  • lista systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych
  • obiektowa baza danych
  • postać normalna (bazy danych)
  • relacyjny system zarządzania bazą danych (RDBMS)
  • SQL
  • strumieniowa baza danych


  • Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język zapytań (ang.) query language – język stosowany do formułowania zapytań w odniesieniu do baz danych. W odpowiedzi uzyskuje się zestawienia danych, zwane raportami. Najbardziej znane języki zapytań to SQL oraz xBase.
    Klucz potencjalny (albo kandydujący, ang. candidate key) – minimalny zestaw atrybutów relacji, jednoznacznie identyfikujący każdą krotkę tej relacji.
    Query By Example (QBE) - przyjazna dla użytkownika technika tworzenia zapytań do bazy danych, opracowana pierwotnie przez firmę IBM do użytku w komputerach mainframe, a potem zaadaptowana przez wiele innych systemów informatycznych. Technika ta polega na wypełnieniu szukanymi ciągami znaków pustego rekordu odpowiadającego dokładnie strukturze rekordów w bazie, np. "Warszawa" w polu "Miasto" czy "Kowalski" w polu nazwisko. Wynikiem zapytania jest lista wszystkich rekordów zawierających podany ciąg znaków w danym polu.
    Rachunek relacyjny, deklaracyjny, nieproceduralny - jest to model operowania danymi w bazie danych, oparty na logicznym rachunku predykatów. Wyróżnia się dwie odmiany: rachunek na krotkach - język SQL oraz na dziedzinach - interfejs QBE.
    Struktura matematyczna (także model, system semantyczny, model semantyczny, dziedzina, struktura pierwszego rzędu) - w matematyce zbiór obiektów matematycznych połączonych w pewien system.
    Teoria mnogości lub inaczej: teoria zbiorów – dział matematyki, a zarazem logiki matematycznej zapoczątkowany przez niemieckiego matematyka Georga Cantora pod koniec XIX wieku. Teoria początkowo wzbudzała wiele kontrowersji, jednak wraz z postępem matematyki zaczęła ona pełnić rolę fundamentu, na którym opiera się większość matematycznych rozważań.
    Programowanie deklaratywne — rodzina paradygmatów programowania, które nie są z natury imperatywne. W przeciwieństwie do programów napisanych imperatywnie, programista opisuje warunki, jakie musi spełniać końcowe rozwiązanie (co chcemy osiągnąć), a nie szczegółową sekwencję kroków, które do niego prowadzą (jak to zrobić). Programowanie deklaratywne często traktuje programy jako pewne hipotezy wyrażone w logice formalnej, a wykonywanie obliczeń jako ich dowodzenie. Programowanie deklaratywne jest szczególnym przedmiotem zainteresowania naukowców, gdyż dzięki minimalizacji lub eliminacji skutków ubocznych może znacząco uprościć tworzenie programów współbieżnych. Paradygmat programowania deklaratywnego obejmuje szeroką gamę języków programowania i bardziej szczegółowych paradygmatów podrzędnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.03 sek.