Mnemonik (informatyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mnemonik – w językach assemblera jest to składający się z kilku liter kod-słowo, który oznacza konkretną czynność, jaką ma wykonać procesor. Przykładem mnemoników mogą być: ADD (ang. add – dodaj) czy SUB (ang. subtract – odejmij).

Procesor (ang. processor), także CPU (ang. Central Processing Unit) – urządzenie cyfrowe sekwencyjne, które pobiera dane z pamięci, interpretuje je i wykonuje jako rozkazy. Wykonuje on ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora.Język maszynowy (kod maszynowy) – język programowania, w którym zapis programu wymaga instrukcji bezpośrednio jako liczb, które są rozkazami i danymi bezpośrednio pobieranymi przez procesor wykonujący ten program.

Mnemoniki powstały, aby wyeliminować konieczność programowania komputerów za pomocą wpisywania samych liczb, które są naturalnym kodem używanym przez procesor. Zamianą mnemoników na liczby binarne (kod maszynowy) zajmują się odpowiednie programy – asemblery.

Wprowadzenie mnemoników miało wielkie zalety; pozwoliło procesowi programowania stać się łatwiejszym i mniej zawodnym, jako że ludzie łatwiej operują na słowach wyrażających określone polecenia niż na kodach liczbowych, których zapamiętanie jest czasochłonne, a używanie dużo mniej efektywne i bardziej podatne na błędy.

Zestawy mnemoników różnią się w zależności od typu procesora, choć część pozostaje zazwyczaj niezmienna, jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie MUL (ang. multiply), czy dzielenie DIV (ang. divide).





Reklama