Mitwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mitwa (lit. Mituva) – rzeka na Litwie, prawostronny dopływ Niemna.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.

Źródło rzeki na zachód od wsi Didžiuliai, długość rzeki 101,7 km, powierzchnia dorzecza 773,4 km², średni przepływ przy ujściu 5 m³/s. Uchodzi do Niemna przy południowym skraju miasta Jurbork.

Dopływy[ | edytuj kod]

  • Prawe: Rokklonis, Trydupis, Akmena, Pakartupis, Bebulys, Alsa, Tidikas, Juodupis, Gurnupis, Skardupis, Intakaitis, Vidauja, Globys, Skardžius, Kamė, Pėdamė
  • Lewe: Serbentupis, Akmenupis, Paupys, Pavuosvaidis, Gausantė, Snietala, Paukštupis, Antvardė, Vajota, Skardupis, Lygutis, Geišdaubė, Račintakis, Gilioji Grabė, Imsrė
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rzeki Europy
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • LIETUVOS RESPUBLIKOS UPIŲ IR TVENKINIŲ KLASIFIKATORIUS (lit.). vanduo.gamta.lt. [dostęp 21 listopada 2012].
  • Nemuno mažųjų intakų (su Nemunu) pabaseinis (lit.). vanduo.gamta.lt. [dostęp 21 listopada 2012].
  • Mitwa, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 512.




  • Reklama