• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miszna



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Szymon bar Jochaj (hebr. רבן שמעון בר יוחאי, Rabban Szimon bar Jochaj; znany pod akronimem Raszbi lub także krótko Jochaj) (ur. ok. 100, zm. 160) – rabin, czynny w II wieku; Miszna często określa go po prostu mianem Rabin Szymon. Był słynnym tannaitą, uczniem rabina Akiby ben Josefa. Tradycja przypisuje mu autorstwo księgi Zohar, która do dnia dzisiejszego pozostaje podstawowym tekstem żydowskiej mistyki i kabały.Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • Miszna Berura
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Aramejski czasownik „matnita” pochodzi od rzeczownika „tanna”, „teni” lub „tena”.
    2. W rzeczywistości język ten jako język pisany pozostawał w użyciu jeszcze ponad dwieście lat, do zburzenia Drugiej Świątyni w 70 r. n.e.
    3. Mówiony język hebrajski używany po roku 200 p.n.e. to już wyłącznie hebrajski misznaicki.
    4. Wielokroć zdarzało się, że różni uczeni nosili to samo imię. Siedmiu określano imieniem Szimon, sześciu imieniem Chanin i Eliezer. Wypowiedzi kilku różnych rabinów noszących to samo imię można spotkać w tym samym miejscu Talmudu.
    5. Są ułożone pod względem wielkości (liczby rozdziałów) – od najdłuższego do najkrótszego. Owa kolejność jest zaburzona w pierwszym porządku (Zeraim) oraz w czwartym (Nezikin). Traktaty ulokowane na początku danego porządku mają po ponad dwadzieścia lub nawet ponad trzydzieści rozdziałów, a ostatnie zawierają po trzy rozdziały.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Zofia Borzymińska: Miszna (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2020-07-20].
    2. Mariusz Rosik, rabin Icchak Rapoport: Wprowadzenie do literatury i egzegezy żydowskiej okresu biblijnego i rabinicznego. Wrocław: Tum Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, 2009, s. 318, seria: Bibliotheca Biblica.
    3. Miszna, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-07-20].
    4. Andrzej Mrozek. Wprowadzenie do judaizmu. „The Polish Journal of the Arts and Culture”. 3, s. 101–118, 2012. Uniwersytet Jagielloński. ISSN 1643-1243 (pol.). 
    5. Roman Marcinkowski. Specyfika języka religijnego Miszny. „Studia Gdańskie”. 45, s. 131–147, 219. Gdańskie Seminarium Duchowne. DOI: 10.26142/stgd-2019-025. ISSN 0137-4338 (pol.). 
    6. Miszna (pol.). W: Słownik języka polskiego PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2020-07-20].
    7. Roman Marcinkowski: Paradygmaty religijności w judaizmie rabinicznym: Miszna i inne teksty talmudyczne o szabacie, święcie, półświęcie i powszedniości. Kraków: Wydawnictwo Antykwa; Wydział Neofilogii Uniwersytetu Warszawskiego, Polskie Towarzystwo Studiów Żydowskich, 2004, s. 210, seria: Suplement do „Studia Judaica” ; nr 2 Studia Judaica. Suplement nr 2. ISBN 83-913693-9-0.
    8. Mishnah. W: Emil G. Hirsch, Immanuel Benzinger, Joseph Jacobs, Jacob Zallel Lauterbach: The Jewish Encyclopedia. Nowy Jork: Funk & Wagnalls, 1906, s. 609–619.
    9. Ernest Guggenheim: Il giudaismo dopo la rivolta di Bar–Kokheba. W: red. Henri-Charles Puech: Storia dell’ebraismo. (tłum. M.N. Pierini). Roma–Bari: Laterza, 1993, s. 185–190. ISBN 978-8842031017.
    10. Miszna: Naszim (Kobiety). Roman Marcinkowski (wstęp, przekł. z jęz. hebr. i oprac.). Warszawa–Bellerive-sur-Allier: Wydawnictwo DiG: Towarzystwo Miłośników Historii; Bellerive-sur-Allier: Edition La Rama, 2016, s. 15–16. ISBN 979-10-95627-02-9.
    11. red. Roman Marcinkowski: Miszna: Zeraim (Nasiona). Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2013, s. 9–11. ISBN 978-83-7181-805-9.
    12. Hebrajski misznaicki (rabiniczny). W: Historia języka hebrajskiego [on-line]. iwrit.pl. [dostęp 2020-07-24].
    13. Moses Hirsch Segal: A Grammar of Mishnaic Hebrew. Oksford, Londyn: Oxford University Press, 1986, s. 1, 5. ISBN 978-0-19-815454-9.
    14. Hyam Maccoby: Early rabbinic writings. Cambridge: Cambridge University Press, 1988, s. 8. ISBN 0-511-60760-1.
    15. Roman Marcinkowski. Ekwiwalencja w przekładzie Miszny na język polski (Equivalence in the Polish Translation of the Mishnah). „Explorations: A Journal of Language and Literature”. 7, s. 58–76, 2019. Uniwersytet Opolski. DOI: 10.25167/EXP13.19.7.7.. ISSN 2353-6969 (pol.). 
    16. Abraham Cohen: Talmud. Syntetyczny wykład na temat Talmudu i nauk rabinów dotyczących religii, etyki i prawdowastwa. tłum. Regina Gromadzka. Warszawa: Cyklady, 2002, s. 8–29. ISBN 83-86859-00-8.
    17. Zofia Borzymińska: Sofer (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2020-07-20].
    18. Tannaim and Amoraim. W: Emil G. Hirsch, Immanuel Benzinger, Joseph Jacobs, Jacob Zallel Lauterbach: The Jewish Encyclopedia. Nowy Jork: Funk & Wagnalls, 1906, s. 49–54.
    19. Zofia Borzymińska: Tannaici (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2020-07-20].
    20. Tanaici, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-07-20].
    21. Józef Flawiusz: Dawne dzieje Izraela. red. Eugeniusz Dąbrowski, tł. Zygmunt Kubiak, Jan Radożycki.. Poznań-Warszawa-Lublin: Księgarnia Św. Wojciecha, 1979, s. 635.
    22. Zofia Borzymińska: Jehuda (Juda) ha-Nasi (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2020-07-20].


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jom-Tow Lipmann Heller ben Natan ha-Lewi, właściwie Gerszon Saul Heller Jom-Tow Lipmann ben Natan ha-Lewi (ur. 1579 w Wallerstein, zm. 7 września 1654 w Krakowie) – talmudysta, rabin kolejno w Nikolsburgu (1624–1625), Wiedniu (1625–1627), Pradze (1627–1629), Niemirowie (1631–1634), Włodzimierzu (1634–1643) i wreszcie w Krakowie (1643–1654).
    Święte księgi – pisma uznawane za źródła prawd religijnych przez pewne religie. Są zwykle napisane przez proroków danej religii lub ich uczniów. Często są uważane za podyktowane przez wyższe istoty.
    Terumot (hebr. ‏תְּרוּמוֹת‎, „dary”, „ofiary”) – nazwa szóstego traktatu Miszny w porządku Zeraim. Zajmuje się kwestiami pobierania oraz składania dziesięcin przeznaczonych dla kapłanów i lewitów. Wyjaśnia też zasady na temat sposobu używania płodów pochodzących z tych ofiar. Traktat odnosi się do fragmentów Księgi Liczb (Lb 18,8–25) i Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 18,4).
    Moed - (hebr. סדר מועד) drugi z sześciu porządków Miszny. Zawiera 13 traktatów na temat Szabatu oraz żydowskich świąt.
    Ansbach (do XVIII wieku Onolzbach) - miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Środkowa Frankonia, regionu Westmittelfranken oraz powiatu Ansbach, chociaż do niego nie należy. Liczy 40 296 mieszkańców (31 grudnia 2010). Najbliżej położone duże miasta: Norymberga ok. 50 km na wschód, Stuttgart ok. 100 km na południowy zachód i Monachium ok. 100 km na południowy wschód.
    Talmud (hebr. תלמוד talmud = nauka) – jedna z podstawowych (choć nie jest uznawana za świętą) ksiąg judaizmu. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II w. n.e. Można powiedzieć, że Talmud jest czymś w rodzaju katechizmu obowiązującego wyznawców tradycyjnego judaizmu.
    Kodaszim - (hebr. סדר קודשים) piąty z sześciu porządków Miszny. Zawiera 11 traktatów na temat ofiar i świętokradztwa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.863 sek.