Minorka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Minorka (hiszp., katal. Menorca) – wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów. Długość to około 50 km, szerokość około 16 km, powierzchnia 668 km². Zamieszkuje ją około 92 000 mieszkańców. Głównym miastem wyspy jest Mahón (katal. Maó), a najwyższym szczytem – El Toro.

Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed Wielką wędrówką ludów Europę Środkową (dzielili się na Silingów i Hasdingów, część badaczy jako wandalskie zalicza też plemiona Wiktofalów, Lakringów i Hariów). W noc sylwestrową 406 roku wraz ze Swebami i Alanami przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji, po czym przez trzy lata pustoszyli Galię. W trakcie dalszej wędrówki po Cesarstwie dotarli do Północnej Afryki, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli swoje własne państwo (439 r.). Przetrwało ono sto lat i zostało ostatecznie podbite przez Cesarstwo Bizantyńskie w latach 533-534.Wojna o sukcesję hiszpańską – była prowadzona w latach 1701-1714 pomiędzy Wielką Brytanią, Holandią, Austrią, Prusami a Francją, Hiszpanią, Bawarią i Kolonią o władztwo nad Hiszpanią i dominację w Europie.

Historia[ | edytuj kod]

Wyspa słynie ze wspaniałych, unikatowych w swej klasie megalitów, takich jak navety – kamienne grobowce komorowe, czy taule – w jęz. katal. oznaczające stół. W starożytności należała do Kartaginy, następnie do Rzymu. W V wieku zdobyta przez Wandalów, pod koniec VIII wieku przez Maurów i dołączona do Kalifatu Kordoby.

Es Mercadal – miasto na Minorce, zlokalizowane w centrum wyspy, bez dostępu do morza, u stóp najwyższego szczytu Minorki - El Toro. Liczba mieszkańców: 5.134, gęstość zaludnienia: 37,11 osób/km², powierzchnia: 138,34 km².Joan Riudavets Moll (ur. 15 grudnia 1889, zm. 5 marca 2004) - Hiszpan, znany z długowieczności. Był najstarszym mężczyzną w historii Hiszpanii, a także najstarszym mężczyzną, który zmarł w Europie.

Od XIII wieku pod władaniem Aragonii, następnie część Hiszpanii. Zdobyta przez Brytyjczyków w 1708, w czasie wojny o sukcesję hiszpańską, była w ich rękach przez następne 70 lat. Zdobyta przez Francuzów w 1756 podczas wojny siedmioletniej, zwrócona w 1763 według postanowień pokoju paryskiego. W 1782 zdobyta przez Hiszpanię. Ponownie zdobyta przez Wielką Brytanię w roku 1798, ostatecznie przyznana Hiszpanii w 1803 przez pokój w Amiens.

Hiszpania jest podzielona na 17 wspólnot autonomicznych (hiszp. Comunidades Autónomas), które cieszą się dużą autonomią (głównie w kwestiach szkolnictwa, podatków itd.) Są to:Alaior – miasto na Minorce, zlokalizowane w centrum wyspy, bez dostępu do morza, 12 km na zachód od stolicy - Maó. Liczba mieszkańców: 9.133, gęstość zaludnienia: 83,13 osoby/km², powierzchnia: 109,86 km².


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Imperium brytyjskie – imperium kolonialne obejmujące dominia, kolonie, protektoraty, terytoria mandatowe i inne terytoria zależne należące do Wielkiej Brytanii lub przez nią zarządzane. Rozwinęło się z kolonii i placówek handlowych zakładanych przez Anglię pomiędzy końcem XVI a początkiem XVIII wieku. U szczytu swojej potęgi było największym imperium w historii świata i przez ponad stulecie było jedynym supermocarstwem. W 1925 roku imperium brytyjskie zamieszkiwało około 478 milionów ludzi, co stanowiło jedną czwartą ówczesnej ludności świata. Liczyło około 35,8 mln km² powierzchni, tj. prawie jedną czwartą powierzchni lądowej Ziemi. W rezultacie jego dziedzictwo polityczne, prawne i kulturowe, podobnie jak język angielski, rozprzestrzeniło się w wielu częściach świata. U szczytu swojej potęgi było często określane jako „imperium, nad którym nigdy nie zachodzi słońce”, gdyż dzięki jego rozległości zawsze istniało takie terytorium do niego należące, gdzie trwał dzień.
Naveta – forma grobowca megalitowego, pochodząca z epoki brązu. To, obok tauli, forma architektoniczna charakterystyczna dla Minorki. Budowla ma dwie wyraźnie dłuższe i dwie krótsze ściany, ma wysokość ok. dwóch pięter i kształt łodzi obróconej do góry dnem. Wykonywano ja techniką muru cyklopowego.
Sant Lluís – miasto na Minorce, zlokalizowane we wschodniej części wyspy, bez dostępu do morza, na południe od stolicy - Maó. Liczba mieszkańców: 6.704, gęstość zaludnienia: 192,92 osoby/km², powierzchnia: 34,75 km².
Kartagina Nowe Miasto (łac. Karthago, późn. Carthago, gr. Кαρχηδών = Karchedon, fen Qrt-ḥdšt = Kart Chadaszt, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרתגו = Kartago) – starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy i polityczny.
Maó (hiszp. Mahón) – gmina oraz stolica Minorki - jednej z wysp achipelagu Baleary. Znajduje się tu głębokowodny port morski, populacja miasta wynosi 26 tysięcy osób. W drodze do ujścia portu znajdują się trzy wyspy – Illa del Rei, Illa Plana i Illa Llatzaret.
Ferreries – miasto na Minorce, zlokalizowane w centrum wyspy, bez dostępu do morza, na zachód od Es Mercadal. Liczba mieszkańców: 4.617, gęstość zaludnienia: 69,86 osoby/km², powierzchnia: 66,09 km².
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Reklama