Mila polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mila polska – historyczna miara długości. Wynosiła ona (w XVIII wieku) 7 wiorst, czyli 7146 metrów, a od 1819 roku – 8534,31 metra.

Metr – jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został zdefiniowany 26 marca 1791 roku we Francji w celu ujednolicenia jednostek odległości. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.

Długość mili polskiej była definiowana bardzo różnie w różnych okresach, np. Zygmunt Gloger w 1898 roku podawał m.in. takie wartości historyczne:

  • mila mała = 2500 sążni
  • mila średnia = 3333 sążni
  • mila wielka = 3750 sążni
  • Ponieważ sążeń był również różnie definiowany w różnych okresach, podanie precyzyjnych przeliczeń na jednostki współczesne jest trudne.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Zygmunt Gloger "Księga rzeczy polskich", 1898. Wydawnictwo Macierzy Polskiej, Druk W.L. Anczyca i Sp. (tekst dostępny online)

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Edward Stamm, Staropolskie miary, Warszawa, 1938




  • Reklama