Miksowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
AndySharpSeanCrooksMusicLane2008.jpg
Mikser

Miksowanie muzyki – łączenie (mieszanie) w jeden strumień kilku sygnałów dźwiękowych, z których każdy jest nośnikiem informacji muzycznej.

Realizator dźwięku – osoba zajmująca się realizacją strony elektroakustycznej lub postprodukcją przedsięwzięcia związanego z dźwiękiem, zapewniająca właściwe jego parametry techniczne i estetyczne, czyli np. miksowaniem dźwięków w całość, nagrywaniem, obróbką i rekonstrukcją dźwięku, masteringiem, montażem, nagłaśnianiem itp.Didżej lub DJ, dyskdżokej (ang. Disc Jockey – Dee Jay) – osoba zajmująca się dobieraniem oraz odtwarzaniem i miksowaniem muzyki na żywo w celu rozbawienia publiczności. DJ najczęściej stara się stworzyć płynność muzyczną w swoim występie, łącząc ze sobą różne utwory muzyczne, a nawet dodając efekty dźwiękowe, sample, utwory typu acapella. DJ-e turntabliści posługują się także skreczem.

Terminologia[ | edytuj kod]

Termin miksowanie odnosi się zwykle do jednej z trzech następujących czynności:

  1. miksowanie uprzednio dokonanego nagrania wielościeżkowego, przez inżyniera dźwięku w studiu nagraniowym, w celu połączenia wszystkich ścieżek w sygnał stereofoniczny – inaczej miksowanie ścieżek, miksowanie utworu
  2. miksowanie instrumentów w trakcie koncertu przez realizatora dźwięku (potocznie, nieprawidłowo: akustyk) – miksowanie koncertu, miksowanie występu live
  3. miksowanie utworów na żywo przez DJ-a – miksowanie płyt.
Pogłos (rewerberacja) – zjawisko stopniowego zanikania energii dźwięku po ucichnięciu źródła, związane z występowaniem dużej liczby fal odbitych od powierzchni pomieszczenia. Ucho ludzkie odczuwa pogłos jako przedłużenie dźwięku. Pogłos jest określany ilościowo przez czas pogłosu, czyli ilość sekund potrzebną na spadek energii akustycznej o 60 dB.Filtr jest to fragment obwodu elektrycznego lub obwodu elektronicznego odpowiedzialny za przepuszczanie lub blokowanie sygnałów o określonym zakresie częstotliwości lub zawierającego określone harmoniczne.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Mikser w elektroakustyce: stół mikserski, konsoleta mikserska – centralny punkt toru elektroakustycznego, do którego podłączone są źródła sygnału elektroakustycznego, takie jak mikrofony, elektrofony, magnetofony i umożliwiający zmianę parametrów doprowadzonego sygnału, jak np. uwypuklenie lub stłumienie określonych zakresów częstotliwości, wprowadzanie efektów brzmieniowych oraz regulacja głośności. Służy również często jako dystrybutor sygnału do innych urządzeń za pomocą przyłączy analogowych lub cyfrowych. Jest podstawowym narzędziem pracy realizatorów dźwięku oraz DJ-ów.
Korektor graficzny, equalizer – jeden z rodzaju korektorów, składający się z zestawu potencjometrów suwakowych pozwalających na podbijanie bądź tłumienie określonych pasm częstotliwości.
Studio nagraniowe - obiekt z przeznaczeniem do rejestracji nagrań dźwiękowych, obejmujący zazwyczaj reżyserkę, pomieszczenia z przeznaczeniem do miksowania i masteringu, a także część socjalną. Z założenia studio nagraniowe to szereg pomieszczeń zaprojektowanych przez akustyka, tak aby uzyskać optymalne warunki akustyczne.
Mastering – końcowy etap procesu realizacji produkcji muzycznej, podczas którego wydobywa się niuanse brzmieniowe realizowanego materiału. Ma to na celu ujednolicenie brzmienia wszystkich utworów (zwłaszcza, gdy materiał nagrywany był w różnych studiach) oraz dostosowanie brzmienia materiału do obowiązujących standardów. Podstawą dla masteringu jest poprzednio przeprowadzone poprawnie brzmiące miksowanie.
Delay (z angielskiego "opóźnienie") to efekt często używany przez muzyków - przeważnie gitarzystów, ale i dubmasterów.
Dźwięk wielokanałowy, dźwięk dookolny, dźwięk przestrzenny (ang. surround sound) – technika będąca rozwinięciem stereofonii, pozwalająca na utrwalanie i odtwarzanie co najmniej trzech kanałów dźwięku. Zastosowanie dodatkowych kanałów i odpowiadających im głośników po bokach i z tyłu słuchacza pozwala na zwiększenie poczucia otoczenia dźwiękiem.
Performance (z ang.: przedstawienie, wykonanie) – sytuacja artystyczna, której przedmiotem i podmiotem jest ciało performera w określonym kontekście czasu, przestrzeni i własnych ograniczeń.

Reklama