Mike Oldfield

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mike Oldfield, właśc. Michael Gordon Oldfield (ur. 15 maja 1953 w Reading) – brytyjski muzyk i kompozytor. W swojej twórczości łączy rock progresywny z muzyką folkową, klasyczną, elektroniczną i new-age. Jest multiinstrumentalistą, który stał się sławny dzięki swoim solowym, instrumentalnym albumom. Oldfield wydał ponad 20 albumów, najnowszy Return to Ommadawn w roku 2017, będący sequelem płyty Ommadawn z 1975 r.

The Orchestral Tubular Bells – album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1975. Jest to zaaranżowana przez Davida Bedforda orkiestrowa wersja debiutanckiego albumu artysty. Wykonana przez Royal Philharmonic Orchestra z udziałem Oldfielda grającego na gitarze.MusicBrainz - projekt stworzenia otwartej encyklopedii muzycznej. Jest to internetowa baza danych o muzyce, która podobnie jak Freedb została stworzona w odpowiedzi na ostre restrykcje w CDDB. W obecnej formie nie jest już tylko katalogiem informacji o płytach CD, ale największą, semantyczną bazą meta-danych muzycznych.

Życiorys[ | edytuj kod]

Dzieciństwo[ | edytuj kod]

Mike Oldfield urodził się w Reading, w południowej Anglii. Jego ojciec Raymond Oldfield był lekarzem rodzinnym, a matka Maureen Liston – irlandzką pielęgniarką. Starsze rodzeństwo – siostra Sally i brat Terry, również związali się z branżą muzyczną i nawet pojawili się na kilku albumach artysty. Oldfield miał też młodszego brata Davida, który miał zespół Downa i umarł w wieku niemowlęcym.

Jon Anderson, właśc. John Roy Anderson (ur. 25 października 1944 w Accrington w angielskim hrabstwie Lancashire) – brytyjski autor tekstów, wokalista i multiinstrumentalista rockowy znany z długoletnich występów z progresywną grupą Yes, z kariery solowej oraz ze wspólnych nagrań z Vangelisem (duet Jon and Vangelis). Gościnnie udzielał się na płytach takich wykonawców i zespołów, jak między innymi King Crimson, Mike Oldfield, Tangerine Dream, Toto, Kitaro, Bela Fleck. Anderson śpiewa charakterystycznym wysokim głosem.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

Oldfield mieszkał przy Western Elms Avenue w Reading, do czasu gdy mając lat trzynaście przeprowadził się z rodziną do Harold Wood w Esseksie.

Początek kariery[ | edytuj kod]

Oldfield samodzielnie nauczył się gry na gitarze i już jako nastolatek zaczął grywać w lokalnych klubach folkowych w Reading. W tym też czasie zaczął też tworzyć swoje pierwsze kompozycje. W 1967 r. Oldfield wraz z siostrą Sally założyli folkowy zespół The Sallyangie. Kiedy stali się rozpoznawalni w lokalnym środowisku, podpisali kontrakt z wytwórnią Transatlantic Records. Ich pierwszy i jedyny album ukazał się w 1968 r. i nosił tytuł Children of the Sun. Po rozpadzie The Sallyangie, Mike dołączył to brata Terryego i tak powstał rockowy zespół Barefoot.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Płyta gramofonowa – zwykle okrągła płyta o średnicy do 30 cm z zapisanym spiralnie w postaci rowka analogowym nagraniem dźwiękowym.

W 1970 r. Oldfield dołączył jako basista i sporadycznie główny gitarzysta do zespołu Kevina Ayersa The Whole World. Mike występował gościnnie w dwóch albumach Ayersa: Whatevershebringswesing i Shooting at the Moon. W zespole rolę keyboardzisty i kompozytora pełnił David Bedford, z którym Oldfield bardzo się zaprzyjaźnił. Bedford pomagał w komponowaniu wczesnej wersji Tubular Bells i późniejszej aranżacji i dyrygowaniu orkiestrowej wersji Orchestral Tubular Bells (1974).

Jezioro Genewskie (hist. Jezioro Lemańskie, fr. Lac Léman lub Lac de Genève, wł. Lago Lemano lub Lago di Ginevra, niem. Genfersee) – jezioro w Szwajcarii i Francji, położone w obniżeniu tektonicznym między Alpami i Jurą. Największe w Alpach i Europie Zachodniej. Jezioro Genewskie nie zostało uznane największym jeziorem w Szwajcarii ze względu na obszar należący również do Francji.Herefordshire – hrabstwo ceremonialne i jednolita jednostka administracyjna (unitary authority) w zachodniej Anglii, w regionie West Midlands, położone przy granicy z Walią. Jest to jedno z hrabstw historycznych, a jego początki sięgają średniowiecza. W 1974 roku zostało połączone wraz z sąsiednim Worcestershire w hrabstwo Hereford and Worcester, które funkcjonowało do 1998 roku, gdy hrabstwa ponownie rozdzielono.

Mike Oldfield próbował przedstawiać różnym wytwórniom demo swojej wstępnej wersji Tubular Bells (jako 25-minutową suitę, wstępnie nazwaną „Opus One”), ale żadna z nich nie zdecydowała się wydać albumu młodego muzyka. W 1971 roku 18-letni Oldfield trafił do Richarda Bransona, właściciela małego studia nagraniowego – Virgin Records oraz wysyłkowego sklepu płytowego. Branson zainteresował się projektem kompozytora i postanowił udostępnić mu studio oraz dwóch inżynierów dźwięku: Simona Heywortha i Toma Newmana. Ta sesja studyjna zaowocowała powstaniem albumu Tubular Bells, w którego skład wchodziło ponownie nagrane „Opus One” (jako „Part One”) oraz „Part Two”, drugiej część suity, napisanej i pierwszy raz nagranej już w studio.

DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – rozpowszechniony w roku 1995 standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.Tres Lunas – studyjny album Mike’a Oldfielda z 2002. Zapis tytułu albumu często występuje w formie Tr3s Lunas. Utwór To Be Free wykonuje wokalistka Jude Sim.

Rozwój kariery[ | edytuj kod]

Tubular Bells okazała się sukcesem zarówno artystycznym, jak i komercyjnym. Dobre przyjęcie przez krytyków oraz świetna sprzedaż rozsławiły młodego kompozytora. Dwuczęściowa suita stała się jedną z klasycznych pozycji rocka progresywnego. Podsumowaniem sukcesu albumu było wykorzystanie początkowej części „Part One” jako motywu muzycznego w filmie Egzorcysta (1973).

Chillout (także chill out) – gatunek muzyczny, w którego skład wchodzi wiele spokojnych stylów tworzonych przez artystów i producentów sceny muzyki elektronicznej.Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek.

Oldfield, zaskoczony całym zamieszaniem związanym z nagłą sławą, przeniósł się do Kington, leżącego w hrabstwie Herefordshire, niedaleko granicy walijskiej. Tam też zaczął, z dala od ludzi, pracować nad nowym albumem. Praca nad nim przebiegała w spokojniejszej atmosferze niż wcześniej, dlatego Hergest Ridge został lepiej dopracowany i nadano mu pełniejszy kształt w warstwie muzycznej. Album został wydany w sierpniu 1974 r. Pomimo braku promocji i odmówienia udzielania wywiadów prasie przez Oldfielda, album dotarł do pierwszego miejsca sprzedaży albumów w Wielkiej Brytanii, utrzymując się tam przez trzy tygodnie, co było lepszym wynikiem od poprzedniej płyty Tubular Bells, która utrzymała się tylko tydzień. W warstwie muzycznej Hergest Ridge stanowi kontynuację Tubular Bells – zawiera dwie, około dwudziestominutowe suity, prawie całkowicie instrumentalne, sporadycznie przeplatane chórkami, które nie śpiewają konkretnych tekstów, lecz także traktowane są jak instrumenty.

Voyager – album studyjny Mike’a Oldfielda, wydany w 1996, jedyny w jego dorobku zawierający w większości kompozycje innych autorów. Pomysł, by wykorzystać klasyczne melodie ludowe Irlandii i Szkocji, narodził się w wytwórni Warner, z którą wówczas związany był kompozytor.Egzorcysta (ang. The Exorcist) – filmowy horror wyprodukowany w USA w roku 1973, uznawany jest za jeden z najlepszych filmów grozy w historii kina.

Sława coraz bardziej dawała się we znaki młodemu, cichemu chłopakowi. Swoje problemy odreagowywał za pomocą LSD i alkoholu. Postanowił jednak walczyć z nałogami, wizualizując sobie, iż rodzi się na nowo. Nie jest pewne, czy skorzystał z pomocy terapeuty. Wydany w 1975 roku album Ommadawn to przejaw małej rewolucji. Po raz pierwszy artysta zaprosił do studia innych artystów, wcześniej wolał pracować sam. „Part One” to suita, która w swym założeniu ma przedstawiać nowe narodziny. Słychać tu o wiele szersze spektrum instrumentów niż na poprzednich albumach, np. afrykańskie bębny. Druga część to pewnego rodzaju rozładowanie emocji. Mniej melodyki, więcej ciągnących się sekcji. Końcówkę albumu stanowi krótka piosenka „On Horseback”, śpiewana (a właściwie recytowana) przez samego Oldfielda.

Earth Moving – dwunasty, studyjny album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1989. Do 2014 roku, w którym Oldfield wydał płytę Man on the Rocks, był to jedyny album tego artysty zawierający tylko krótkie piosenki w stylu pop. Ciekawostką są dwa ostatnie utwory, które mimo swej niezależności, technicznie są jednym utworem – na płycie CD jedną, prawie dziewięciominutową ścieżką.Reading (wym. /ˈrɛdɪŋ/) – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), dawny ośrodek administracyjny hrabstwa Berkshire, w dystrykcie (unitary authority) Reading, nad Tamizą. W 2001 roku miasto liczyło 232 662 mieszkańców.

Muzyk zaczął się otwierać i jego stan psychiczny poprawił się – postanowił te zmiany przypieczętować. W 1978 roku wziął udział w kontrowersyjnym programie terapeutycznym Exegesis. Ta terapia zupełnie odmieniła artystę, niektóre jego zachowania były niezrozumiałe, np. poślubił siostrę terapeuty, które to małżeństwo przetrwało zaledwie dwa tygodnie. Po ukończeniu terapii muzyk zaczął pracować nad nowym albumem Incantations, który ukazał się jeszcze w tym samym roku. Dwupłytowy album zawiera jedną suitę podzieloną na cztery części. Słychać na nim zmiany, które nastąpiły w umyśle artysty – choć materiał stworzono w podobnym stylu co poprzednie, zawiera mniej partii gitarowych. Trzon muzyczny stanowią syntezatory, flety oraz sekcja smyczkowa. Duża dynamika oraz poetyckie teksty śpiewane przez Maddy Prior również stanowią zmianę w stosunku do poprzednich dzieł. Zmiany widać również na okładce albumu – występuje na niej sam Oldfield, ale z obciętymi włosami, ogoloną brodą i ubiorze zupełnie nie pasującym do jego poprzedniego, hippisowskiego stylu. Jest to ostatni album należący do tzw. „wielkiej czwórki”, czyli pierwszych, progresywnych dzieł Oldfielda.

Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Sir Richard Charles Nicholas Branson (ur. 18 lipca 1950) – brytyjski przedsiębiorca, miliarder, twórca obejmującej ponad 400 firm Virgin Group. Branson jest czwarty na liście najbogatszych osób w Wielkiej Brytanii. Zgodnie z listą miliarderów magazynu Forbes z roku 2011, jego majątek wyceniany jest na 4,2 miliarda dolarów. W 1998 roku Branson wydał autobiografię, zatytułowaną Losing My Virginity, stała się ona światowym bestsellerem.

Oldfield nabrał ochoty na udzielanie wywiadów, a także chciał wyruszyć w trasę koncertową. Było to zaskoczenie dla ludzi z wytwórni Virgin, szczególnie, że artysta zażądał wysokiego finansowania tejże trasy. Chciał by było to w pełni profesjonalne tournée, z dużą liczbą pomocników. Wywołało to także pierwsze konflikty z wytwórnią. Oldfield odczuwał, że jest gorzej traktowany niż nowsi artyści wydający pod szyldem Virgin Records. 17 lipca 1979 roku wydany został album Exposed, koncertowy zapis niektórych utworów granych w czasie trasy. Mimo wydania płyty, artysta na całym przedsięwzięciu związanym z koncertowaniem odnotował straty finansowe.

Fairlight CMI (ang. Computer Musical Instrument) - 16-głosowy, cyfrowy syntezator firmy Fairlight Instruments, skonstruowany w okresie 1976-1978 przez P. Vogla i K. Ryrie. Jego produkcję rozpoczęto w 1979 roku.Vangelis (właściwie Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου, Ewangelos Odiseas Papatanasiu, ur. 29 marca 1943) – grecki twórca muzyki elektronicznej i muzyki filmowej. Charakterystyczną cechą muzyki artysty jest bogate brzmienie instrumentów elektronicznych.

Zwrot w stronę popu[ | edytuj kod]

Problemy finansowe pchnęły Oldfielda do zmiany muzycznych preferencji jego dzieł. Nawiązanie do, będących wówczas na topie, gatunków disco i punk rock było pierwszym pomysłem na obranie nowego kierunku w jego muzyce. Wydany w 1979 roku album Platinum zawierał odmieniony materiał. Pierwsza część albumu to kilkunastominutowa suita, rytmem nawiązująca do disco, choć znalazły się tam także partie grane na trąbkach oraz charakterystyczna gitara Oldfielda. Część druga to krótsze utwory: dwa śpiewane i dwa instrumentalne, w tym „Punkadiddle” – parodia muzyki punk rockowej.

Virgin Records – brytyjska wytwórnia płytowa założona przez Richarda Bransona, Simona Drapera i Nika Powella w 1972 roku. Przesiębiorstwo odniosło światowy sukces, podpisując kontrakty z tak znanymi wykonawcami jak Roy Orbison, Devo, Genesis, Keith Richards, Janet Jackson, Culture Club, Simple Minds, Lenny Kravitz, The Smashing Pumpkins, czy Mike Oldfield.Simon Phillips (ur. 6 lutego 1957 w Londynie) – brytyjski perkusista, muzyk sesyjny, a także producent muzyczny. Znany z występów w grupie muzycznej Toto oraz współpracy z taki muzykami jak Chick Corea, Jeff Beck, Jack Bruce, Brian Eno, Mike Oldfield, Gary Moore, Mick Jagger, Phil Manzanera, John Wetton, Stanley Clarke, Trevor Rabin, Mike Rutherford, Derek Sherinian czy Jordan Rudess.

Oldfield nie potrafił znaleźć formuły następnego album. Niemoc twórcza spowodowała, że poprosił przedstawicieli wytwórni Virgin o sugestie. Ci zaproponowali, by na płycie znalazły się przynajmniej dwa covery – utwór instrumentalny „Arrival” zespołu ABBA oraz coś z repertuaru The Shadows. Sugestia ta została zrealizowana, po części z braku własnych pomysłów, po części z chęci chociaż tymczasowego pogodzenia się z wytwórnią. Efektem prac po tychże konsultacjach jest wydany w 1980 roku album QE2, którego nazwa nawiązuje do statku pasażerskiego Queen Elizabeth 2. Jest to zbiór miniatur instrumentalnych, wśród których znalazła się piosenka „Arrival” oraz „Wonderful Land” grupy The Shadows. Album nie wyróżnia się niczym szczególnym, nie stanowi też poważnego zwrotu w kierunku artystycznym, choć sygnalizuje wyjątkowe zainteresowanie Oldfielda Vocoderem.

Bootleg – angielski termin oznaczający nagranie muzyczne rozpowszechniane bez zgody autora; nagranie pirackie. Wiele osób do określenia nielegalnych nagrań z koncertów używa terminu ROIO - Records of Illegitimate/Indeterminate Origin czyli "nagrania o nielegalnym/nieokreślonym pochodzeniu".Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.

Bardzo wyraźnie słychać to na następnym albumie artysty, Five Miles Out. Wydana w 1982 roku płyta charakteryzuje się dość rockowym rytmem wymieszanym z elektronicznym brzmieniem instrumentu Fairlight. Pierwsza część albumu to trwająca 25 minut suita „Taurus II” o bardzo zmiennej rytmice i melodyce. Drugą część stanowią piosenki oraz krótsze utwory instrumentalne. Materiał na albumie został nasycony dźwiękami Vocodera, co dało charakterystyczny klimat całości. Singiel promujący tytułową piosenkę zyskał popularność, co przełożyło się także na komercyjny sukces całego albumu.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Już w czasie trasy koncertowej w 1982 roku Oldfield zaczął przygotowywać materiał na nową płytę, zapisując często pomysły na bibułkach papierosowych, które miał pod ręką. 27 maja 1983 roku, czyli dokładnie 10 lat po wydaniu Tubular Bells, ukazał się album Crises. Największym sukcesem z tego albumu była zaśpiewana przez Maggie Reilly piosenka „Moonlight Shadow”. Singiel z tym utworem dotarł na szczyty list przebojów, a kompozycja stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Oldfielda. Sam album składał się ponownie z części instrumentalnej, oraz krótszych form muzycznych. Tytułowa suita to ciężka, elektroniczna, czasami lekko rockowa forma, uzupełniona patiami perkusji Simona Phillipsa.

RMS Queen Elizabeth 2 (QE2) - statek pasażerski, jeden z największych i najnowocześniejszych w świecie. Zamówiony w 1964. Stępkę położono 5 lipca 1965. Chrzest statku 20 września 1967 - matką chrzestną była Elżbieta II. Koszt budowy 29 091 000 £. W dziewiczą podróż wyruszył 2 maja 1969.Budapeszt (węg. Budapest; przymiotnik: budapeszteński) – stolica i największe miasto Węgier, położone w północnej części kraju, nad Dunajem. Formalnie stworzony został w latach 1872-73 z trzech połączonych ze sobą miast: Budy i Óbudy na prawym brzegu Dunaju (geograficznie – Średniogórze Zadunajskie) oraz Pesztu – na lewym (geograficznie – Średniogórze Północnowęgierskie i Wielka Nizina Węgierska).

Jeszcze w 1983 roku Oldfield skończył pracę nad ścieżką dźwiękową do filmu Pola śmierci (1984). Pomocy przy częściach symfonicznych oraz chóralnych udzielał mu David Bedford. Materiał zawierający ponad cztery godziny zsynchronizowanej z obrazem muzyki, został jednak ostatecznie pocięty i zmontowany przez reżysera w sposób zupełnie inny niż chciał tego muzyk. Mimo wszystko muzyka została doceniona i otrzymała nominację do nagrody BAFTA. W tym samym roku w budapesztańskim planetarium wystawiono spektakl laserowy do muzyki Oldfielda.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Tubular Bells III – album brytyjskiego muzyka Mike’a Oldfielda nagrany w 1998 roku. Jest to trzecia część Dzwonów Rurowych, choć stylistycznie zupełnie odmienna. W warstwie muzycznej nawiązuje do muzyki chillout i muzyki tanecznej, jednak występują także elementy rocka i flamenco. Duży wpływ na kształt płyty miała przeprowadzka artysty na Ibizę.

Zaraz po napisaniu filmowej ścieżki dźwiękowej, Oldfield postanowił nagrać album zbliżony bardziej do gatunku pop. Do ponownej współpracy zaprosił Barry’ego Palmera, z którym nagrał kilka miesięcy wcześniej singiel „Crime of Passion”. Na wydanym w czerwcu 1984 roku popowym albumie Discovery dominującym instrumentarium były syntezatory i urządzenia samplujące. Przeciwwagą dla siedmiu melodyjnych piosenek był instrumentalny „The Lake”, muzyczna wizja Jeziora Genewskiego, na które Oldfield miał widok ze swojego studia w Szwajcarii. W tym samym roku ukazał się album z wcześniej skomponowaną muzyką do filmu. The Killing Fields to prawie czterdziestominutowy materiał ze ścieżki dźwiękowej nagranej przez kompozytora. Wiele niewydanego do dzisiaj materiału znajduje się wyłącznie w filmie.

Ruch hippisowski, hippisi, dzieci kwiaty (ang. hippie,-s; to be hip – żyć na bieżąco, dniem dzisiejszym) – kontrkultura kontestacyjna II połowy lat 60. i początku lat 70. XX wieku.Disco, znane także pod nazwą muzyka dyskotekowa – gatunek muzyki popularnej, głównie, choć nie wyłącznie, przeznaczony do tańca w dyskotekach. Szczególnie popularny w drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku.

Okres po wydaniu Discovery stał się momentem pierwszej fascynacji Oldfielda związanej z filmem, a szczególnie tworzeniem obrazów za pomocą komputera. Efektem tego był teledysk do wydanego wówczas singla „Pictures in the Dark”. Piosenka śpiewana przez Anitę Hegerland i Aleda Jonesa zobrazowana jest w komputerowym świecie latających elementów wyposażenia sypialni, labiryntów i otwierających się okien. Ten styl towarzyszył teledyskom muzyka przez kilka kolejnych lat. Drugim singlem wydanym w tym okresie był „Shine”, z piosenką zaśpiewaną przez Jona Andersona. Po wydaniu singla Oldfield wyruszył w trasę koncertową Discovery Tour 1984.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Sir Arthur Charles Clarke, CBE (ur. 16 grudnia 1917 w Minehead, w południowo-zachodniej Anglii, zm. 19 marca 2008 w Kolombo, na Sri Lance) – prozaik, pisarz fantastycznonaukowy, propagator kosmonautyki. M.in. na podstawie jego koncepcji powstały stacje orbitalne.

Po trzech latach muzyk wydał nowy album, Islands. Miał on być początkowo albumem wideo, jednak pomysł ten został odłożony na później. Album jest podzielony na część instrumentalną oraz utwory zawierające partie wokalne. Zawiera on dwudziestominutową suitę „The Wind Chimes” oraz piosenki nagrane z kilkoma wokalistami i wokalistkami. Jednym z ważniejszych utworów na płycie jest tytułowa piosenka „Islands”, śpiewana przez Bonnie Tyler. W 1988 roku wydane zostało wideo The Wind Chimes zawierające teledyski do pełnego albumu.

Discovery Tour 1984 – szósta trasa koncertowa Mike’a Oldfielda; w jej trakcie odbyły się pięćdziesiąt trzy koncerty. Punk – gatunek muzyczny w obrębie muzyki rockowej (punk rock) lub całokształt muzyki tworzonej przez grupy nawiązujące do ideologii ruchu punk; w szerszym znaczeniu: kontrkultura młodzieżowa czy wręcz kultura alternatywna / ruch kulturowo-społeczno-polityczny, zapoczątkowany w połowie lat 70. XX w., w różnych swoich przejawach istniejący do dziś. Także nazwa, również w złożeniach, stylów w sztuce, literaturze, muzyce, modzie itp. oraz innych przejawów ludzkiej aktywności odwołujących się do pierwotnego znaczenia pojęcia.

W 1989 roku wydano album Earth Moving, składający się w całości z popowych piosenek, pozbawiony utworów instrumentalnych. Album znacznie odbiegał od dawnego stylu kompozytora. Nie odniósł też znacznego sukcesu komercyjnego, a single nie utrzymywały się zbyt długo na listach przebojów. Spowodowało to, iż Richard Branson zaczął mniej naciskać na Oldfielda, by ten kierował się w stronę popu. Stało się to impulsem do nagrania następnej płyty w trochę inny sposób niż przez ostatnie dziesięć lat.

Moonlight Shadow – piosenka napisana przez Mike’a Oldfielda, wydana jako singel w maju 1983. W tym samym roku ukazał się album Crises, na którym znalazło się między innymi nagranie Moonlight Shadow. Piosenkę śpiewała szkocka wokalistka Maggie Reilly.Crises – album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1983. Wydawnictwo podzielone jest na dwie części: ponad dwudziestominutową suitę Crises oraz część drugą na której znajdują się piosenki śpiewane oraz miniatura instrumentalna. Dla piosenek swojego głosu użyczyli Jon Anderson, Maggie Reilly oraz Roger Chapman.

Koniec współpracy z Virgin[ | edytuj kod]

Pod koniec lat 80. Oldfield wpadł na pomysł, by nagrać kontynuację albumu Ommadawn. Koncepcja jednak na tyle zmieniła się w czasie samego nagrywania albumu, iż wydaną w 1990 płytę zatytułowano Amarok. Miał to być album nagrywany sprawdzonym sposobem z początku jego kariery. Źródłem tego pomysłu był zachwyt jaki Oldfield wzbudził w dźwiękowcach z BBC, gdy goszcząc w Radio One zagrał parę utworów na wielu instrumentach. Muzyka na płycie to jeden, trwający godzinę utwór nawiązujący formą (oraz instrumentarium) do pierwszych dokonań muzyka, jednak znacznie bardziej zróżnicowany. Wśród najgorliwszych fanów Oldfielda album zyskał miano kultowego. Chcąc promować tę płytę (ponieważ wytwórnia w zasadzie tego nie robiła) Oldfield ogłosił konkurs, w którym zadaniem było odnalezienie ukrytego w muzyce przesłania nagranego kodem Morse’a.

Tubular Bells 2003 – album studyjny brytyjskiego muzyka, Mike’a Oldfielda z 2003 roku. Jest to ponownie nagrany solowy album tego artysty.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Ostatnim kontraktowym albumem nagranym dla Virgin był Heaven’s Open, na którym znalazło się kilka utworów śpiewanych. Teksty mówią o pogoni za pieniędzmi, wykorzystywaniu innych ludzi oraz braku perspektyw. Jest to nawiązanie do problemów, które artysta miał z szefem wytwórni płytowej. Osobistego wydźwięku dodaje fakt, że piosenki śpiewane są przez samego Oldfielda. Drugą część albumu zajmuje suita nagrana głównie przy pomocy instrumentów elektronicznych. W związku z tym, iż Heaven’s Open był ostatnią płytą wydaną w ramach kontraktu Oldfielda z Virgin, artysta miał teraz wolną rękę i postanowił zrealizować pomysł, o którym od dawna myślał – drugą część Tubular Bells.

Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (ang. British Academy of Film and Television Arts, BAFTA) − organizacja, przyznająca corocznie od 1948 roku nagrody w dziedzinie filmu, telewizji i mediów interaktywnych (gier komputerowych). Założona w 1947 r. jako The British Film Academy (Brytyjska Akademia Filmowa) przez Alexandra Kordę, Charlesa Laughtona, Davida Leana, Rogera Manvella, Carola Reeda i innych, połączona została w 1958 r. z The Guild of Television Producers and Directors, co pozwoliło stworzyć The Society of Film and Television, które w 1976 stało się British Academy of Film and Television Arts − BAFTA.Anita Hegerland (ur. 3 marca 1961 roku w Sandefjord) — norweska wokalistka. Jako piosenkarka dziecięca popularna na rynkach skandynawskich i niemieckim. Karierę światową zdobyła współpracując z Mikiem Oldfieldem.

Nowa wytwórnia[ | edytuj kod]

Oldfield myśląc o stworzeniu nowej wersji debiutanckiego albumu, nie chciał by nawiązywała do wytwórni Virgin, z którą miał niemiłe wspomnienia. Muzyk podpisał kontrakt z Warner Music Group. W 1992 roku premierę miał album Tubular Bells II. Zgodnie z oczekiwaniami, wydawnictwo dotarło do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście albumów. Była to świeża aranżacja wykorzystująca najnowocześniejsze osiągnięcia techniczne.

Multiinstrumentalista – muzyk, który w stopniu bardzo dobrym opanował grę na więcej niż jednym instrumencie muzycznym.The Art in Heaven Concert – wideo z koncertu Mike’a Oldfielda w Sylwester 1999 roku. Materiał zarejestrowany został w Berlinie z okazji nadejścia nowego millenium. Głównym elementem koncertu było odegranie całości materiału z albumu The Millennium Bell oraz specjalnie przygotowanego na tę okazję utworu Art in Heaven, zawierającego melodię Ody do radości Ludwiga van Beethovena.

W 1993 roku wydana została składanka Elements: The Best of Mike Oldfield, podsumowującą lata w Virgin. Wydawnictwo dostępne było w wersji jednopłytowej oraz w czteropłytowej wersji kolekcjonerskiej. Kompilacja zawierała utwór też „Sentinel”, do którego prawa posiadała wytwórnia Warner.

W 1994 roku Oldfield zafascynował się wirtualną rzeczywistością, czego wynikiem był album The Songs of Distant Earth. Dzieło utrzymane w stylu chillout oparte zostało na fabule książki Arthura C. Clarke’a pod tym samym tytułem. Oldfield chciał stworzyć wirtualny świat, którego tłem byłaby jego muzyka, jednak ówczesne możliwości techniki komputerowej zmusiły go do odłożenia projektu na później.

Islands – album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1987. Zawiera typowy dla twórczości Oldfielda w latach 80. zestaw piosenek i jeden długi utwór instrumentalny. Mike Oldfield był kompozytorem i autorem tekstów wszystkich utworów. Wielotematyczna suita The Wind Chimes zawiera wiele motywów muzycznych, rozwiniętych w obecnych na płycie piosenkach. Główną wokalistką została Anita Hegerland, ówczesna życiowa partnerka Mike’a Oldfielda. W piosenkach śpiewali także Bonnie Tyler, Kevin Ayers, Max Bacon oraz Jim Price. Album został wydany w dwóch różnych wersjach: amerykańskiej i brytyjskiej.The Killing Fields – album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1984, będący ścieżką dźwiękową do filmu Pola śmierci Rolanda Joffe. Muzyka na płycie jest tak naprawdę niewielką częścią napisanej przez Oldfielda ścieżki. W samym filmie muzyka została umieszczona w sposób zupełnie odbiegający od wizji muzyka.
Oldfield podczas koncertu

W 1996 roku wydano płytę Voyager, album z muzyką typowo celtycką. Część utworów to aranżacje tradycyjnych utworów ludowych, część natomiast to utwory autorskie lub aranżacje utworów współczesnych artystów muzyki celtyckiej. Po nagraniu Voyagera, Oldfield wyprowadził się na Ibizę. Efektem czasu spędzonego na wyspie pełnej dyskotek był album Tubular Bells III. Trzecia część serii nie była typową kontynuacją ani aranżacją oryginału. Był to świeży materiał, muzycznie nawiązujący do współczesnej muzyki tanecznej.

The Shadows – brytyjski zespół rockowy, popularny w latach sześćdziesiątych XX wieku. Utworzony do akompaniowania wokaliście Cliffowi Richardowi, następnie rozwijający własną karierę jako zespół instrumentalny.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

Chcąc wrócić do swoich progresywnych korzeni, multiinstrumentalista postanowił nagrać album, którego motywem przewodnim byłby jego ulubiony instrument – gitara. Wydany w 1999 roku album Guitars zawiera materiał nagrany tylko przy pomocy gitar (akustycznych, jak i elektrycznych) oraz sampli gitarowych.

Zaraz po nagraniu Guitars, artysta zaczął pracę nad koncepcyjnym albumem, mającym uświetnić nadchodzące nowe tysiąclecie. The Millennium Bell jest albumem, który w założeniu przedstawia historię ostatnich 2000 lat w formie muzycznej. Album wydaje się być niedopracowany, niektórzy fani zarzucali artyście niską jakość oraz plagiat utworów innych twórców, szczególnie Vangelisa. Muzyk uświetnił przywitanie 2000 roku w Berlinie, dając darmowy koncert, którego główną częścią było zagranie całości materiału z The Millennium Bell. Materiał filmowy z tego wydarzenia wydany został na DVD pod tytułem The Art in Heaven Concert.

Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.Essex – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii, w regionie East of England, położone na północny wschód od Londynu, nad Morzem Północnym, zaliczane do tzw. Home Counties. Nazwa hrabstwa pochodzi od istniejącego we wczesnym średniowieczu anglosaskiego Królestwa Esseksu.

Dalsza twórczość[ | edytuj kod]

Oldfield podczas koncertu (2006)

Po wydaniu The Millennium Bell fani musieli czekać trzy lata na następną płytę. W tym czasie w 2001 roku, nakładem Virgin Records, wydana została składanka The Best of Tubular Bells – płyta zawiera fragmenty wszystkich części Tubular Bells oraz The Millennium Bell. Oldfield wrócił do pomysłu wirtualnej rzeczywistości ilustrowanej muzyką. Początkowo projekt nazwany został MusicVR; miała to być pacyfistyczna gra komputerowa. Ostatecznie pierwsza gra wydana została pod tytułem Tres Lunas, a razem z nią album muzyczny pod tym samym tytułem. Tłem dla wirtualnego świata (bardzo podobnego do teledysków wykonanych przez muzyka w drugiej połowie lat 80.) oraz zawartością albumu była muzyka chillout. Jednakże część materiału wykorzystana w grze nie została umieszczona na płycie – w związku z tym fani wyodrębnili z aplikacji gry muzykę i wydali nieumieszczone na oficjalnym wydawnictwie utwory. Bootleg z nieopublikowaną na albumie muzyką pojawił się w sieci jeszcze w tym samym roku pod tytułem Tres Lunas II.

Exposed – koncertowy album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1979 roku. Jest to zapis koncertowych nagrań europejskiej trasy koncertowej, która odbyła się w marcu oraz kwietniu 1979 roku.Muzyka celtycka – szeroko pojęty gatunek muzyczny zaliczany do muzyki folkowej, wywodzący się z tradycji muzycznej narodów celtyckich, zamieszkujących głównie tereny dzisiejszej Irlandii, Walii, Szkocji, Anglii, Bretanii, Galicji oraz Asturii. Instrumentami wykorzystywanymi przez zespoły grające muzykę celtycką są m.in. akordeon, bodhrán, buzuki, dudy, harfa, harmonijka ustna, tin whistle, skrzypce itp. Charakterystycznymi formami muzycznymi dla tego gatunku są jig i reel.

Pomimo wydania w 1992 roku Tubular Bells II, Oldfield wciąż czuł, że jego debiutancki album, nagrany w pośpiechu, nie jest taki jaki sobie wyobrażał. Dlatego w sierpniu 2002 roku muzyk zaczął ponownie aranżować muzykę ze swojego debiutu. W maju następnego roku wydana została Tubular Bells 2003, odświeżona wersja debiutanckiego albumu, muzycznie nie różniąca się wiele od oryginału. Największą różnicę stanowi „Caveman” na oryginale nazywany „Piltdown Man” (element „Part Two”), który zaśpiewany został na dwa głosy. Mistrzem ceremonii pierwszej części został John Cleese, brytyjski komik (współtwórca Latającego cyrku Monty Pythona). Okładka albumu jest zmienioną, stworzoną komputerowo wersją oryginalnej okładki namalowanej przez Trevora Keya.

Discovery – jedenasty album studyjny Mike’a Oldfielda wydany w roku 1984. Wydawnictwo składa się z siedmiu utworów śpiewanych oraz ponad dwunastominutowego utworu instrumentalnego. W utworach wokalnych swego głosu użyczyli Maggie Reilly oraz Barry Palmer.BBC (skrót od British Broadcasting Corporation, Brytyjska Korporacja Nadawcza) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie.

W 2005 roku wydana została płyta Light + Shade, kontynuacja Tres Lunas; album zawiera również oficjalnie wydaną muzykę z Tres Lunas II. Dwie płyty CD podzielono na część „jasną” (light) i „ciemną” (shade), które odróżniają się stylistyką.

W 2007 roku Oldfield doszedł do wniosku, że jeszcze nigdy nie skomponował od początku do końca klasycznej suity. Podjął decyzję by stworzyć autorski album z muzyką poważną. W 2008 roku nakładem Mercury Records wydana została płyta Music of the Spheres, typowe dzieło muzyki poważnej, lekko nawiązujące do debiutanckiej płyty. Album zyskał przychylność słuchaczy, osiągając pierwsze miejsce w brytyjskim zestawianiu płyt z muzyką poważną oraz miejsca w pierwszej dwudziestce większości krajów europejskich.

Sally Oldfield (ur. w sierpniu 1947 w Dublinie) – urodzona w Irlandii angielska wokalistka folku, kompozytorka, multiinstrumentalistka i autorka tekstów oraz producentka muzyczna; starsza siostra muzyka Mike Oldfielda i kompozytora Terry Oldfielda.The Wind Chimes – album wideo muzyka Mike’a Oldfielda wydany w 1988 roku na VHS oraz laserdiscu. W 2004 wydany został jako dodatek na DVD Elements. The Wind Chimes zawiera teledyski do wszystkich utworów z albumu Islands oraz pięć innych piosenek.

Przez długi czas nie były znane dalsze plany Oldfielda. Wytwórnia Mercury starała się jak najlepiej wykorzystać kontrakt z muzykiem, wydając reedycje starszych albumów w najrozmaitszych formatach (jak choćby płyty winylowe). W 2014 roku ukazał się nowy album Man on the Rocks. W 2017 roku wydano kolejny album Oldfielda zatytułowany Return to Ommadawn.

Bonnie Tyler, właściwie Gaynor Hopkins (ur. 8 czerwca 1951 w Skewen nieopodal Swansea w Walii) – brytyjska piosenkarka. Głos Bonnie Tyler ma charakterystyczną chropowatą barwę.Tubular Bells – debiutancki album Mike’a Oldfielda wydany w roku 1973. Mike Oldfield próbował opublikować ten album w wielu znanych wytwórniach muzycznych, ale wszystkie mu odmawiały (niektóre uważały, że nikt nie będzie chciał słuchać tego typu muzyki). Dopiero nowa wytwórnia Virgin Records zgodziła się ją wydać. Płyta była 279 tygodni na brytyjskiej liście przebojów. Jednym z powodów jej popularności było to, że jej początkowy fragment był użyty w znanym horrorze Egzorcysta. Tubular Bells ma dwa sequele: Tubular Bells II (1992) i Tubular Bells III (1998). Z okazji 30-lecia płyty, w 2003 została ona ponownie nagrana jako Tubular Bells 2003.


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Początki suity można znaleźć w muzyce renesansu, jednak rozwinęła się ona dopiero w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich. W różnych postaciach przetrwała do XX wieku.
TIT Budapesti Planetàrium - planetarium w Budapeszcie, mieszczące się w Népliget, założone w 1977. W latach 1980–2010 mieścił się w nim Lasertheater.
Guitars – dziewiętnasty, studyjny album Mike’a Oldfielda z 1999 roku. Wydawnictwo składa się z dziesięciu intrumentalnych utworów, każdy z nich zagrany jest całkowicie przy pomocy różnego rodzaju gitar. Album jest rodzajem hołdu oddanego temu instrumentowi przez autora.
Kod Morse’a – stworzony w 1840 przez Samuela Morse’a i Alfreda Vaila sposób reprezentacji alfabetu, cyfr i znaków specjalnych za pomocą dźwięków, błysków światła, impulsów elektrycznych lub znaków popularnie zwanych kreską i kropką.
Trąbka – Instrument dęty blaszany. Najpopularniejszy z tej grupy instrumentów, do których należą także: róg (waltornia), puzon, tuba i wiele innych. Trąbka jest instrumentem transponującym - jej najpopularniejszym strojem jest B, lecz występują także trąbki C, D, Es, F lub A. Jest to związane z tradycją pochodzącą jeszcze z czasów, w których instrumenty dęte blaszane bez systemu wentyli wydawały tylko szereg tonów naturalnych, dlatego też występowały różne odmiany instrumentu, przeznaczone do grania w różnych tonacjach (z niewielką ilością znaków przykluczowych). Trąbka w stroju B przyjęła się z powodu swego optymalnego brzmienia i wymagań technicznych, stawianych instrumentaliście pod względem zadęcia. Skala instrumentu (zakres dźwięków): od fis małego do e³. Oprócz najbardziej popularnych odmian trąbki używane są:
Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku
Amarok – trzynasty album studyjny brytyjskiego muzyka Mike’a Oldfielda nagrany w 1990 roku. Płyta ta była przedostatnią, jaką nagrał dla wytwórni Virgin Records.

Reklama