Michelangelo Cerquozzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michelangelo Cerquozzi, Powstanie Massaniello (ok. 1648)

Michelangelo Cerquozzi, zw. Michelangelo delle Bataglie lub Michelangelo delle Bambocciate (ur. 18 lutego 1602 w Rzymie, zm. 6 kwietnia 1660 tamże) – włoski malarz okresu baroku.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (niem. Gemäldegalerie Alte Meister), muzeum Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie, jedna z największych kolekcji malarstwa europejskiego na świecie.

Był uczniem Giuseppe Cesariego i flamandzkiego malarza scen bitewnych Jacoba de Haase. Pod wpływem Pietera van Laera zaczął skłaniać się ku malarstwu rodzajowemu i tworzyć tzw. bambocciaty.

Malował monumentalne płótna religijne, sceny rodzajowe i batalistyczne oraz martwe natury.

Wybrane dzieła[ | edytuj kod]

  • Chata, Prado, Madryt
  • Dentysta na Piazza Navona, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym
  • Dzieci zbierające owoce, Prado, Madryt
  • Martwa natura z białymi winogronami, Musée des Beaux-Arts, Rouen
  • Owoce, Galleria Sabauda, Turyn
  • Pogrzeb w czasie bitwy, Galeria Obrazów Dawnych Mistrzów w Dreźnie
  • Powstanie Massaniello (ok. 1648), Galleria Spada, Rzym
  • Scena grabieży Galeria Obrazów Dawnych Mistrzów w Dreźnie
  • Śmierć osła, Galleria Spada, Rzym
  • Śpiewak uliczny, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Chiara Lachi, Sztuka baroku, Warszawa: Arkady, 2011 (Wielka Historia Sztuki ; 5). ​ISBN 978-83-213-4685-4
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992. ​ISBN 83-7079-076-3
  • Malarstwo rodzajowe (fr. peinture de genre) – odrębny gatunek malarski, który wyróżnia tematyka związana z życiem codziennym, obyczajami, obrzędami, pracą, wypoczynkiem i zabawą. W przeciwieństwie do portretu indywidualnego czy zbiorowego, w scenach rodzajowych bohaterami są zwykle anonimowe osoby, przedstawiane bez upiększeń i idealizacji, podczas wykonywania zwykłych czynności.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Muzeum Prado (hiszp. Museo del Prado) – mieszczące się w Madrycie, jedno z najważniejszych i najbogatszych muzeów na świecie. Zostało utworzone w 1819 r. przez króla Ferdynanda VII na prośbę jego drugiej żony - Marii Izabeli Braganza. Oryginalny, klasycystyczny budynek, zbudowany w roku 1785 według projektu Juana de Villanueva był kilkakrotnie rozbudowywany w XX stuleciu.
    Pieter van Laer (lub Laar; ur. 1599 lub wcześniej w Haarlem, zm. ok. 1642 tamże) – niderlandzki malarz, reprezentant szkoły malarstwa holenderskiego.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Malarstwo batalistyczne – przedstawienie scen bitewnych, pochodów wojennych, oblężeń i życia obozowego, głównie w malarstwie i grafice.
    Martwa natura – gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych.
    Bamboccianti – grupa malarzy holenderskich i flamandzkich działających od ok. 1625 do końca XVII wieku w Rzymie, przedstawiających malownicze sceny rodzajowe: jarmarki, kiermasze, karczmy, pasterzy ze stadami, włóczęgów, żebraków, złodziejaszków, wędrownych handlarzy na tle ruin i ulic rzymskich.

    Reklama