Metoda Wilcoxa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda Wilcoxa – jest uproszczoną metodą szacowania wartości likwidacyjnej przedsiębiorstwa, w której to wartość przedsiębiorstwa szacowana jest z punktu widzenia możliwości zaspokojenia roszczeń jego wierzycieli. Rozumie się ją jako wartość netto przedsiębiorstwa w przypadku wymuszonej sprzedaży. Określa ona stopień do jakiego mogą być zaspokojone żądania kredytodawców. Wartość likwidacyjną według tej metody/formuły oblicza się następująco:

Kredytodawca to osoba fizyczna lub prawna, która udziela kredytu kredytobiorcy. W Polsce kredytów udzielać mogą jedynie banki.

Jeżeli tak wyliczona wartość przedsiębiorstwa będzie ujemna to oznacza, że zobowiązania nie mogłyby być w całości spłacone. Wynik tego wyliczenia może być też wykorzystywany do szacowania możliwej do udzielenia kwoty kredytu. Warunkiem przeprowadzenia tego szacunku będzie uzyskanie dodatniej wartości likwidacyjnej. Wadą tej metody jest nieprecyzyjność i subiektywność uzyskanego wyniku.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Sławomir Nahotko: Zarządzanie przedsiębiorstwem w warunkach zagrożenia upadłością. Bydgoszcz: „AJG” Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej – Oficyna Wydawnicza, 2004, s. 85. ISBN 83-7378-004-1.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • O metodzie Wilcoxa na portalu Analizy on time. [dostęp 2013-06-23].
  • O metodzie Wilcoxa na forum RIFP.pl. [dostęp 2013-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-29)].
  • O metodzie Wilcoxa na portalu Wieszjak.pl. [dostęp 2013-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-29)].




  • Reklama